Πέθανε ο εκδότης Στρατής Φιλιππότης

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 85 ετών, ο γνωστός εκδότης Στρατής Φιλιππότης.

Αποτέλεσμα εικόνας για στρατής φιλιππότης
Γεννήθηκε στις 17 Απριλίου του 1933 στον Πύργο της Τήνου, όπου και θα γίνει η κηδεία του

Καταγόταν από την οικογένεια Φιλιππότη με παράδοση στη μαρμαρογλυπτική. Ήρθε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1945 και φοίτησε δύο χρόνια στο 5ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών. Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του τον Σεπτέμβριο του 1949 από την Ακαδημία του βιβλίου «Βιβλιοπωλείον της Εστίας», ενώ συγχρόνως φοιτούσε σε νυκτερινό γυμνάσιο.

Τον Ιανουάριο του 1978 άνοιξε δικό του βιβλιοπωλείο στη συμβολή των οδών Ακαδημίας και Ασκληπιού και τον ίδιο χρόνο ξεκίνησε τις εκδόσεις «Φιλιππότη» με σήμα τον «Ξυλοθραύστη». Το πρώτο βιβλίο των εκδόσεων «Φιλιππότη» ήταν «Η κρίση του πολιτισμού» του Ευάγγελου Π. Παπανούτσου. Το 1992 εγκαινίασε νέα εκδοτική προσπάθεια με την επωνυμία «Ερίννη» -ποιήτρια της νήσου Τήνου- με σήμα αρχαίο νόμισμα της Τήνου. Έχει δύο γιους, τον Ανδρέα και τον Γιώργο, οι οποίοι συνεχίζουν το έργο του.

Το 2004 τιμήθηκε με έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών «για την προσπάθειά του να προβάλλει την πολιτιστική και κοινωνική ζωή του Αιγαίου και ιδίως της Τήνου», ενώ έχει τιμηθεί πολλές φορές και από άλλους φορείς, όπως από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών κ.ά.

Φέτος, έκλεισαν 30 χρόνια από την έκδοση του «Αθηναϊκού Ημερολογίου» το οποίο επιμελείτο. Είχε, επίσης, γράψει βιβλία που αφορούσαν κυρίως στην Τήνο.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 ήταν υποψήφιος με το ΚΚΕ στην Α’ Αθηνών, καθώς και στις δημοτικές εκλογές του 2006 με το ψηφοδέλτιο του Σπύρου Χαλβατζή (ΚΚΕ).

Στο αθηναϊκό ημερολογιο του 2019  έγραφε:
«Δεν ξέρω αν η Αθήνα τα τελευταία χρόνια της κρίσης γίνεται πόλη προβληματική, τραυματισμένη και άσχημη, σε ορισμένες περιοχές έστω. Εκείνο που γνωρίζω και, κυρίως αισθάνομαι, είναι πως η Αθήνα, ομορφότερη ή ασχημότερη, πλούσια ή φτωχή, γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα.
Η δικιά της ενέργεια, ερχόμενη σαν αρχαία βουή και αντάρα μέσα από αιώνες που νεκροζώντανοι θάφτηκαν μέσα της, είναι μια παράξενη, δυναμική, συνονθύλευμα εποχών μοιραίων που βαφτίζει τους δρόμους, τα κτίρια και τους ανθρώπους σε μια ζωντάνια ακατανόητη, ακόμα και όταν εξωτερικά μοιάζουν με ακίνητα ή κινητά ερείπια.
Μια επιμονή και στο χάος, ότι εγώ όμως συνεχίζω να ζω και θα συνεχίσω! Παρά ταύτα!… «
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here