Πέθανε ο εφοπλιστής Παναγόπουλος – Είχε απαχθεί πριν απο 9 χρόνια

Σε ηλικία 83 ετών μετά απο μακρά ασθένεια πέθανε ο εφοπλιστής Περικλής Παναγόπουλος, ο οποίος είχε απαχθεί το 2009.

Ο Περικλής Παναγόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά ο πατέρας του Σταύρος Παναγόπουλος ήταν Μεσσήνιος και είχε μεταναστεύσει στα 17 του χρόνια στην Αμερική ενώ η μητέρα του, ήταν Κωνσταντινουπολίτισσα. Ο πατέρας του Παναγόπουλο με τα χρήματα που έβγαλε στην Αμερικη, γύρισε και άνοιξε στην Αθηνα ξενοδοχείο. Απέκτησε δυο παιδιά, έμεινε χήρος, ξαναπαντρευτηκε και απο το δεύτερο γάμο του απέκτησε τον Περικλή.

Ο Περικλής Παναγόπουλος έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία γιατί ο πατέρας του δάρθηκε μέχρι θανάτου -μάλλον από Γερμανούς- και υπέκυψε στα τραύματά του

Η μητέρα του ήταν μακρινή συγγενής του εφοπλιστή Ευγένιου Ευγενίδη (που επίσης ήταν Κωνσταντινουπολίτης) και αυτός τους βοήθησε. Ο Παναγόπουλος σπουδασε στην Ελβετία και απασχολήθηκε εν συνεχεία στην εταιρεία του Ευγενιδη. Οταν το 1954 ο Ευγενίδης πέθανε, ο Παναγόπουλος εργαζόταν ως εκπαιδευόμενος σε θυγατρική εταιρεία του συγκροτήματος στο Λονδίνο. Τον επόμενο χρόνο μετατέθηκε στα γραφεία της εταιρείας στη Γένοβα και στο Παρίσι. Παντρεύτηκε μια Ιταλίδα, την Μπρουνα, και κουμπάρος έγινε ο Βερνικος-Ευγενιδης

Το 1965 επέστρεψε στον Πειραιά και ανέλαβε διευθυντής στην Sun Line του εφοπλιστή Κιοσέογλου. Το 1971 αποχώρησε από την Sun Line και ίδρυσε τη δική του εταιρεία, τη Royal Cruise Line με την οποια ναυπήγησε τρία κρουαζιερόπλοια με υψηλές προδιαγραφές -τo Golden Odyssey, το Crown Odyssey και το Royal Odyssey. To 1989 πώλησε την εταιρεία του σε Νορβηγους και η πώληση, επειδή τότε η εταιρεία του Παναγόπουλου ήταν πολυ ακμαία, θεωρήθηκε «η πωληση του αιώνα»

Το 1992 συνεταιριζόμενος ουσιαστικα με τους Γεώργιο Βερνίκο, Κωνσταντίνο Ματαράγκα και Διονύσιο Μελισσηνό, αγοράζουν την πλειοψηφία των μετοχών του Ελληνικού Νηογνώμονα. Εκεί ανέλαβε πρόεδρος ο Παναγόπουλος και το 1993 αποχώρησε, πουλώντας στους άλλους 3 τις μετοχές του στον Ελληνικό Νηογνώμονα.

Τότε αγόρασε το 30% των μετοχών της μεγαλύτερης οικογενειακής ακτοπλοϊκής εταιρείας της χώρας, της Strintzis Lines και την πλειοψηφία των μετοχών των «Κυλινδρόμυλων Αττικής», που μετονομάσθηκε σε «Επιχειρήσεις Αττικής». Η εταιρεία Επιχειρήσεις Αττικής διέθετε τα καταστήματα Άκρον- Ίλιον- Κρυστάλ, τα οποία ο Παναγόπουλος πούλησε και αγόρασε για λογαριασμό των Επιχειρήσεων Αττικής, δύο επιβατηγά – οχηματαγωγά πλοία με σκοπό να τα δρομολογήσει στη γραμμή Πάτρας – Ιταλίας. Τα ονόμασε Superfast Ι και Superfast II. Τα δύο αυτά πλοία κάλυπταν την απόσταση Πάτρα – Αγκόνα, μέσα σε 20 ώρες, δημιουργώντας νέες συνθήκες στην Αδριατική, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην ποιοτική αναβάθμιση της γραμμής της Ιταλίας. Εν τω μεταξύ απέκτησε το 48,8% των Strintzis Lines και μετονόμασε την εταιρεία σε Blue Star Ferries

Εν συνεχεία απέκτησε μεγάλα μερίδια στην Hellenic Seaways, αρχικά και στις Μινωϊκές Γραμμές σε επόμενη φάση. Ωστόσο, πώλησε τα πακέτα των μετοχών του σε αυτές τις εταιρείες στον κυριότερο ανταγωνιστή του τον Πάνο Λασκαρίδη. Στη συνέχεια, τον Οκτώβριο του 2007 πώλησε έναντι 286 εκατομμυρίων ευρώ στην MIG του Ανδρέα Βγενόπουλου, την Attica Group.

Ο Περικλής Παναγόπουλος απέκτησε δύο παιδιά με την πρώτη γυναίκα, Μπρούνα και ένα απο την δεύτερη


Η απαγωγή του 2009

Τον Ιανουάριο του 2009 ο Περικλής Παναγόπουλος έπεσε θ΄πυμα απαγωγής, στη οπια αναφέρθηκε εν συνεχεία στο βιβλιο που ο ίδιος έγραψε

«Εκείνο το πρωινό ξεκίνησα με το οδηγό μου για το γραφείο μου στη Βούλα όταν ξαφνικά ένα βανάκι μας έκλεισε το δρόμο. Κατέβηκαν τρεις γεροδεμένοι άνδρες, ντυμένοι στα μαύρα και κρατούσαν όπλα. Μας άρπαξαν και μας έβαλαν στο βαν. Μας πήγαν στον σκουπιδότοπο του Υμηττού και στη συνέχεια εμένα με έβαλαν στο πορτμπαγκάζ ενός άλλου οχήματος», έγραψε ο ίδιος

«Οι εναγώνιες μνήμες της απαγωγής της ομηρίας αλλά και της απελευθέρωσής μου είναι τέτοιες που δεν θα φύγουν ποτέ από τη συνείδησή μου. Και ας μη θεωρηθεί πως ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα. Υπάρχουν γεγονότα που δεν σβήνονται με τίποτα», είπε ο ίδιος για την απαγωγή και την ομηρία του που κράτησε από τις 12 Ιανουαρίου του 2009 έως τις 20 του ίδιου μήνα.

«Είχε νυχτώσει, βράδυ Δευτέρας 19 Ιανουαρίου, όταν επέστρεψαν οι δύο από τους τρεις αυτουργούς. Ο αρχηγεύων της παρέας μου είπε:

«Κύριε Παναγόπουλε, η γυναίκα σας παλικάρι. Ολα πήγαν καλά. Αν και της είπαμε ότι θα σας απελευθερώσουμε μέσα σε 24 ώρες, θα το κάνουμε μέσα στη νύχτα, απόψε»

Μου φόρεσαν κουκούλα και με κατέβασαν υποβασταζόμενο τα σκαλοπάτια που είχα ανέβει πριν από επτάμισι ημέρες. Με οδήγησαν σε ένα άλλο πορτμπαγκάζ αυτοκινήτου, όπου ομολογώ, έχοντας ήδη την προηγούμενη εμπειρία, μπήκα και διπλώθηκα σε εμβρυώδη κατάσταση, αρκετά πιο άνετα από την πρώτη φορά. Προτού κλείσουν το πορτμπαγκάζ ο ένας μου λέει:

«Κύριε Παναγόπουλε, υπάρχει το ενδεχόμενο να πέσουμε σε κάποιο μπλόκο της Αστυνομίας, οπότε θα πέσει πιστολίδι. Να το ’χετε υπόψη σας».

«Σε μια στιγμή το αυτοκίνητο σταμάτησε κι ένιωσα ότι οι επιβάτες βγήκαν. Τότε ο ένας από αυτός, μάλλον ο νεότερος, μου είπε:

«Κύριε Παναγόπουλε, εδώ θα σας αφήσουμε. Θα σας βγάλουμε την κουκούλα, αλλά δεν θα γυρίσετε το κεφάλι ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, ούτε πίσω. Θα μετρήσετε μέχρι το 50 και μετά είστε ελεύθερος».

«Πρέπει να αναφέρω επίσης πως, όταν μου έβγαλε ο φρουρός την κουκούλα, μου παρέδωσε δύο πράγματα: ένα ήταν το φυλαχτό μου, που είναι και το μόνο ενθύμιο από τον πατέρα μου το οποίο μου το πήραν στην απαγωγή, τους ζήτησα να μου το επιστρέψουν και πράγματι το έκαναν. Το δεύτερο ήταν το πιστόλι άνευ γεμιστήρος που είχαν αφαιρέσει από τον Γιώργο Σαρδέλη (σ.σ.: τον οδηγό του) μέσα σε μία σακούλα νάιλον, διαφανή. Το πιστόλι του Γιώργου ήταν λιγάκι πρόβλημα, διότι η καινούρια φόρμα που μου έδωσαν να φορέσω προτού με βάλουν στο πορτμπαγκάζ είχε στενές τσέπες στο μπουφάν όπου δεν χώραγε το πιστόλι. Γι’ αυτό επιχείρησα να το βάλω στην τσέπη του παντελονιού. Βάζοντάς το, όμως, στην τσέπη του παντελονιού το βάρος του ήταν τέτοιο που το λάστιχο στη μέση μου δεν ήταν ικανό να συγκρατήσει το παντελόνι. Τι να κάνω, πήρα το πιστόλι υπό μάλης και άρχισα να κατεβαίνω το πετρώδες μονοπάτι από το οποίο υποθέτω πως διέφυγε και το όχημα των απαγωγέων».

ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ

Οι απαγωγείς επικοινώνησαν με τη σύζυγο του εφοπλιστή και της ζήτησαν 30 εκατομμύρια ευρώ ως λύτρα για να τον απελευθερώσουν. Οι επικοινωνίες που είχε η κυρία Παναγοπούλου με τους απαγωγείς του συζύγου της ήταν αρκετές μέχρι να αφεθεί ελεύθερος λίγο μετά τη 1 το βράδυ της 20ης Ιανουαρίου 2009.

Οι διαπραγματεύσεις για το ύψος του ποσού που θα έπρεπε να καταβληθεί ώστε να αφεθεί ελεύθερος ο Περικλής Παναγόπουλος όσο και για τον τρόπο που θα γινόταν η παράδοση των λύτρων ήταν εξαντλητικές.

Στις 13 Ιανουαρίου και στις 17 Ιανουαρίου 2009 η Κατερίνα Παναγοπούλου ταξίδεψε μέχρι το Ξυλόκαστρο, όπου οι απαγωγείς είχαν αφήσει μία βιντεοκασέτα και μία κασέτα ήχου με υλικό σχετικά με την απαγωγή.

Στο μεταξύ, όπως περιέγραψε η ίδια στους αστυνομικούς, η αντίστροφη μέτρηση για την παράδοση των 30 εκατομμυρίων ευρώ και την απελευθέρωση του συζύγου της ξεκίνησε το βράδυ της 18ης Ιανουαρίου. Εκείνη την ημέρα η παράδοση των λύτρων δεν έγινε ποτέ. Έγινε 24 ώρες αργότερα και λίγο αργότερα ο Περικλής Παναγόπουλος εντοπίστηκε από αστυνομικούς στο Χαϊδάρι.

Οι απαγωγείς του Περικλή Παναγόπουλου συνελήφθησαν έπειτα από λίγο καιρό ενώ στον Παναγιώτη Βλαστό επιβλήθηκε ισόβια ποινή κάθειρξης και 36 έτη. Ωστόσο, τα λύτρα που έδωσε η οικογένεια για την απελευθέρωση του Παναγόπουλου δεν βρέθηκαν ποτέ.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here