Πέθανε ο άνθρωπος χάρη στον οποίο, πιθανόν, ζούμε

Σήμερα πληροφορηθήκαμε ότι διακριτικά όπως έζησε, έτσι σιωπηρά και διακριτικά «έφυγε» προ μηνών (τον περασμένο Μάιο) σε ηλικία  77 ετών στο διαμέρισμά του στη Μόσχα  ο  Ρώσος αντισυνταγματάρχης Στανισλάβ Πετρόφ που φέρεται να γλίτωσε την ανθρωπότητα από πυρηνικό ολοκαύτωμα το 1983 -κάτι που δεν μαθεύτηκε παρά πολύ αργότερα και ποτέ σε όλες του τις λεπτομέρειες.

Το περιστατικο είχε αμφισβητηθει από διάφορες πηγές, αλλά επισημως πλέον γίνεται αποδεκτό, αν και δεν ξέρουμε πολλά για αυτό. Επισης εν τω μεταξύ έχει γίνει γνωστό ότι έχουν σημειωθεί και άλλα παρόμοια περιστατικά. Οσον αφορά το συγκεκριμένο, ο λογαχός τότε Πετρόφ, όταν είδε την (όπως αποδειχτηκε κατόπιν εσφαλμένη) ενδειξη ότι η χώρα δεχόταν επίθεση από 5 αμερικανικούς πυρηνικούς πυραυλους αρχικά τα έχασε. Γρήγορα όμως αποφάσισε να πει ψέματα στους ανωτέρους του ότι επρόκειτο για false alarm και επρόκειτο για λαθος. Οταν το έλεγε, δεν ήξερε αν η επίθεση ήταν αληθινή ή όχι, όμως δεν ήθελε να προκαλέσει τους ανωτέρους του στην λήψη μιας μοιραίας απόφασης για απάντηση στην επίθεση.

 

 

«Είχαμε πιεί το τσάι μας», λέει ο ίδιος το βιντεο, «είχαμε φάει βραδινό, και απλώς κάναμε όπως πάντα τη ρουτινιάρικη βάρδια μας και καθόμασταν μπροστά στους κομπιούτερ μπας και κάτι πήγαινε στραβά  σε περίπτωση που… Και να που ξαφνικα στις δέκα αντιχεί σειρήνα δυνατά… τα κοκκινα γράμματα εμφανίζονται… μετά και δεύτερη σειρήνα, που σήμαινε δεύτερο πυραυλο… και τρίτη… και τέταρτη… και πέμπτη… κοκκάλωσα… δεν ήξερα πόσο χρόνο είχα στη διάθεσή μου να σκεφτώ… κάθε δευτερόλεπτο ήταν πολυτιμο μάλλον.  Και μετά αποφάσισα. Δεν θα εμπστευόμουν τον κομπιούτερ. Σήκωσα το τηλέφωνο και είπα στους ανωτέρους μου ότι ήταν λάθος συναγερμος. Εκείνη τη στιγμή δεν ήμουν βέβαιος ότι ήταν λάθος της μηχανής. Ομως ακόμα κι αν ήταν λάθος δικό μου, κανένας δεν θα διόρθωνε το σφάλμα μου.»

Ήταν  26 Σεπτεμβρίου του 1983 όταν ο Πετρόφ ασκώντας χρέη παρατηρητή στο κέντρο διοίκησης για την έγκαιρη προειδοποίηση πυρηνικής επίθεσης είδε το σύστημα να του αναφέρει πως συνολικά 7 πύραυλοι εκτοξεύθηκαν από τις ΗΠΑ και  κατευθύνονταν προς τη Σοβιετική Ένωση. Αποφάσισε προς επρόκειτο για σφάλμα του συστήματος και δεν μεταβίβασε τον συναγερμό στους προϊσταμένους του, αποτρέποντας έτσι έναν πυρηνικό πόλεμο που θα οφειλόταν σε λάθος (ή ίσως προβοκάτσια, δεν θα το μάθουμε μάλλον)

Η μετέπειτα εξέταση που έγινε στα συστήματα προειδοποίησης από το τεχνικό προσωπικό, έδειξε πως πράγματι το σύστημα είχε υποστεί βλάβη επειδή σημειώθηκε μια σπάνια ευθυγράμμιση του φωτός στα σύννεφα σε μεγάλο υψόμετρο και της τροχιάς των σοβιετικών δορυφόρων. Αυτο το σφάλμα  (αν βεβαίως αληθεύει η ερμηνεία αυτή και κάποιος δεν προκάλεσε επίτηδες την «οφθαλμαπάτη) διορθώθηκε στην πορεία με μια διαδικασία επαλήθευσης των δεδομένων μέσω γεωστατικών δορυφόρων.

Στην απόφαση του Πετρόφ να καθησυχάσει τους ανωτέρους του παρότι δεν ήταν απόλυτα βέβαιος για το τεχνικό σφαλμα, συνέτεινε ότι το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης ήταν νέο, και κατά την άποψη του, όχι απόλυτα αξιόπιστο. Επισης ενώ περιμενε μερικά λετπά, τα επίγεια ραντάρ δεν ανέφεραν στοιχεία που να ενισχύουν το ενδεχόμενο επίθεσης

Ο ιδιος είπε ότι δεν ήταν «αμιγώς στρατιωτικός» και είχε πολιτική εκπαίδευση. Αν στη θέση του βρισκόταν ένας σκληρά εκπαιδευμένος στην πειθαρχία του στρατού στρατιωτικός καριέρας, κανείς δεν ξέρει πως θα αντιδρουσε -είπε ο Πετρόφ

Μετά τη γνωστοποίηση του περιστατικού ο Πετρόφ ανακρίθηκε εντατικά από τους προϊσταμένους του σχετικά με την απόφαση του. Στη συνέχεια του υποσχέθηκαν και ανταμοιβή για την σοφή κρίση του την κατάλληλη στιγμή. Εντούτοις ποτέ δεν ανταμείφθηκε -όχι ότι το επεδίωξε κιόλας, όμως…. Κάποια στιγμή τον μετακίνησαν και συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα. Ο ίδιος αρνήθηκε πως τον εξεδίωξαν στην ουσια ή πως είχε πάθει «νευρικό κλονισμό» όπω ανέφεραν αμερικανικά έντυπα

Στις 21 Μαΐου του  2004, δόθηκε στον Πετρόφ το χρηματικό βραβείο των 1.000  δολαρίων από φιλανθρωπικό οργανισμό των ΗΠΑ για τον ρόλο που διαδραμάτισε στην αποφυγή μιας παγκόσμιας καταστροφής.

Τον Ιανουάριο του 2006, ταξίδεψε στη Νεα Υόρκη όπου τιμήθηκε από τον ΟΗΕ και τότε έδωσε και μερικές συνεντεξεις -αυτές που μπορούμε να δούμε και σήμερα στο youytube και που ενσωματώθηκαν στο ντοκιμαντέρ The Man Who Saved the World.

Για την αντίδρασή του στο συμβάν του 1983 τιμήθηκε επίσης το 2012 στη Γερμανία και το 2014 στη Δρέσδη, όπου επιτέλους του δώσανε και ένα ποσό κάπως αξιοπρεπέστερ -25.000 ευρώ

στη Δρέσδη

Ο ίδιος για εκείνη τη νύχτα λεει το εξής

«Ολα όσα έγιναν εκείνη τη νύχτα δεν είχαν σημασία για εμένα -έκανα τη δουλειά μου. Απλά ήμουν ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη στιγμή, αυτο είναι όλο. Η συχωρεμένη η γυναίκα μου δεν ήξερε τίποτα μέχρι το 1993, Με ρώτησε τότε επειδή μαθεύτηκε «Μα τι έκανες;» και της απάντησα «Τίποτα. Δεν έκανα τίποτα»

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here