Περικλής Κανέλλης: «Ο αθλητισμός πρέπει να έχει και σύγκρουση και μάχη»

(ΦΩΤΟ: Ο Περικλής Κανέλλης δεξιά στη φωτογραφία)

Συνέντευξη στη ΝΑΤΑΛΙΑ ΡΕΖΗ

«…Ο αθλητισμός πρέπει να έχει και σύγκρουση και μάχη… τα συναισθήματα που απελευθερώνονται είναι ο παρακινητικός παράγοντας για την ανάπτυξη αποφάσεων και επιλογών, άρα και των ανάλογων αντιδράσεων, που βοηθάνε στην εξέλιξη της προσωπικότητας. Ποιός άνθρωπος στην κοινωνία μας δεν θέλουμε να έχει αποφασιστικότητα, αντίληψη, πρωτοβουλίες;»

 Ο Περικλής Κανέλλης είναι προπονητής στο άθλημα που λατρεύει και που ασχολείται τα τελευταία 15 χρόνια, την αρχαία ιαπωνική πολεμική τέχνη του Karate Wado Ryu. Το σωματείο που ο ίδιος ίδρυσε, οργάνωσε και ‘’τρέχει’’ εδώ και πέντε χρόνια, έχει αναδείξει μέχρι στιγμής πρωταθλητές μεσογειακής, βαλκανικής και πανελλήνιας εμβέλειας. Οι διακρίσεις που έχει αποσπάσει: από απλά διασυλλογικά πρωταθλήματα μέχρι και βαλκανικά, μεσογειακά και παγκόσμια διεθνή τουρνουά…

 Στο βαρύ προπονητικό «πυροβολικό» της σχολής του ο πατέρας του Γιάννης Κανέλλης. Ο αδιαμφισβήτητος προπονητής με την βαριά ιστορία, ο καλύτερος κατά κοινή ομολογία που διαθέτει η χώρα μας και που η φήμη του έχει εξαπλωθεί σε κάθε γωνιά της γης, οπουδήποτε αγωνίζονται αθλητές του καράτε με τα χρώματα της Ελλάδας.

kanellis Giannis (1)

Ο Περικλής είναι αυτοδημιούργητος, δυναμικός, αισιόδοξος. Με την σοβαρότητα του πρωταθλητή και το χιούμορ του σίγουρου  νικητή αναλαμβάνει με την συνέντευξή του στο Press Publica να μας φωτίσει τη γκρίζα ‘’γωνιά’’ των πολεμικών τεχνών, επιχειρώντας να διαλύσει τον κακό μύθο, που θέλει τις πολεμικές τέχνες και ιδίως το καράτε βίαιο, επιθετικό, αποτρόπαιο, αλητεία.

  Περικλή, η γνώση μιας πολεμικής τέχνης είναι όντως γνώση της κοινωνίας και της ζωής;

Σαφώς! Η γνώση μιας πολεμικής τέχνης είναι και εξάσκηση αλλά και «παράλληλη» γνώση της κοινωνίας και της ζωής. Δείτε ένα απλό παράδειγμα: μια σχολή καράτε, από την οπτική γωνία που βλέπω εγώ τα πράγματα, είναι ένα μικρό κομμάτι της εκάστοτε ανθρώπινης καθημερινότητας και των ανθρωπίνων σχέσεων. Μπορεί ο κάθε άνθρωπος να συναντήσει κάθε λεπτομέρεια της ζωής και κάθε ανθρώπινο χαρακτήρα σε κάθε κατάσταση της ζωής, είτε μέσα στην προπόνηση είτε και έξω από αυτήν. Μέσα από τον χώρο των πολεμικών τεχνών γενικότερα μπορεί ο κάθε ασκούμενος να καλλιεργήσει πάρα πολλές δεξιότητες, ακόμα και σαν τεστ, και να τις εφαρμόσει ή και, ακόμα καλύτερα, να έχει προετοιμάσει τον εαυτό του για καταστάσεις ακόμα και ανταγωνιστικές ή ίσως συγκρουσιακές.

Είναι, λοιπόν, ο αθλητισμός σύγκρουση και μάχη; Πρέπει να είναι έτσι;

Ο αθλητισμός πρέπει να έχει και σύγκρουση και μάχη, να μην το φοβόμαστε αυτό καθόλου! Διότι ακόμα και η ατμόσφαιρα, η ‘’χημεία’’ που δημιουργείται στην ένταση της προπόνησης , τα συναισθήματα που απελευθερώνονται είναι ο παρακινητικός παράγοντας για την ανάπτυξη αποφάσεων και επιλογών, άρα και των ανάλογων αντιδράσεων, που βοηθάνε στην εξέλιξη της προσωπικότητας. Ποιός άνθρωπος στην κοινωνία μας δεν θέλουμε να έχει αποφασιστικότητα, αντίληψη, πρωτοβουλίες;

Τελικά, τί παραπάνω είναι οι πολεμικές τέχνες και το καράτε από μία ελεγχόμενη εκτόνωση;

Το καράτε είναι ταυτόχρονα μια πολεμική τέχνη αλλά και ένα ευγενές άθλημα , που ο καθένας ξεχωριστά  μπορεί να το δει από την δική του οπτική γωνία  είτε ως εκτόνωση, γυμναστική, επιπρόσθετη μόρφωση, επάγγελμα, οτιδήποτε δίνει ευχαρίστηση στο κάθε άτομο ξεχωριστά. Θα μπορούσε όμως να το εκτιμήσει πολύ περισσότερο από μια ελεγχόμενη εκτόνωση, όπως εξάσκηση για αυτοέλεγχο, αφορμή για ενδυνάμωση της θέλησης και της αποφασιστικότητας… Μπορείτε να φανταστείτε μία κοινωνία με θέληση και αποφασιστικότητα;… Σενάριο, ε;

 marmara cup 2

Άρα το καράτε, αν και  πολεμική τέχνη, ελέγχει την βίαιη συμπεριφορά και κατ’επέκταση τα επιθετικά μας συναισθήματα; Έχει μπει στο ‘’κουτί’’του μυαλού μας ως βίαιο σπορ, που αντίθετα με όσα μας λες, διδάσκει τεχνηέντως την επιθετικότητα.

Αστεία ερώτηση για έναν δάσκαλο! Με το καράτε μετά από κάποιο επίπεδο καλλιεργείς την ισορροπία, την   ηρεμία και την γαλήνη, που είναι συναισθηματικές καταστάσεις οι οποίες λείπουν από την κοινωνία μας σήμερα. Παλιότερα το να κάνεις καράτε ήταν αλητεία, μην ξεχνάς τις ταινίες που επηρεάζανε αρκετά… Το ακόμα πιο σοβαρότερο όμως ήταν ότι ο κόσμος δεν γνώριζε τι ήταν αυτό… και ο άνθρωπος από την φύση του ό,τι δεν το γνωρίζει το φοβάται. Και το περιθωριοποιεί. Είναι τόσο μεγάλη η αυτοσυγκράτηση του ατόμου που κάνει πραγματικά καράτε, που, πίστεψέ με, γνωρίζει πολύ καλά ότι η τέχνη αυτή χρησιμοποιείται γιατί βελτιώνει και διευρύνει τον εσωτερικό κόσμο του. Φυσικά  και χρησιμοποιείται και για λόγους αυτοάμυνας, μόνο όμως όταν δεν θα υπάρχει άλλη επιλογή, καμία απολύτως. Θα σας πω και κάτι άλλο… άτομα τα οποία έρχονται να μάθουν καράτε για την επίθεση δεν μένουν πάνω από ένα μάθημα… τους καταπίνει και τους ξερνάει ο ίδιος τους ο εαυτός,  χωρίς καμία υπερβολή η έκφρασή μου…

 Πως βιώνεται η συγκίνηση της »μάχης» σε έναν αθλητή του καράτε; Μπορείς να μας περιγράψεις;

Η συγκίνηση της ‘’μάχης’’ ενός αθλητή δεν μπορεί να περιγραφεί με τίποτα, διότι μόνο όποιος έχει ζήσει αγώνα μπορεί να καταλάβει πόσο έντονα είναι τα συναισθήματα αυτά. Είναι μια μείξη συναισθημάτων σε τεράστιο βαθμό ταυτόχρονα, όπως η ικανοποίηση, η χαρά, η ανακούφιση, η απογοήτευση κ.α.  που το κάθε ένα από αυτά διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο για την εξέλιξη του ασκούμενου. Για σκεφτείτε, γιατί κλαίει ο πρώτος στο βάθρο, ενώ έχει νικήσει; Οξύμωρο δεν είναι; Καθόλου… εμείς ξέρουμε ότι εκείνη τη στιγμή μετά από δύσκολους αγώνες και υπερπροσπάθεια του να ξεπεράσεις τα σωματικά όρια του εαυτού σου που εσύ μονάχα ξέρεις, βγαίνει η ανακούφιση και η όλη η πίεση της προσπάθειας…Είναι σχεδόν απερίγραπτο. Δες, κάποιος άλλος αθλητής μπορεί να αντιδράσει με γέλιο, ανάλογα…

Από την πλευρά του θεατή τί ισχύει; Νοιώθει την απελευθέρωση κάποιας έντονης συγκίνησης μέσω του αγώνα, της σωματικής αναμέτρησης  που παρακολουθεί;

O θεατής έχει τεράστιο χάσμα από την συγκίνηση και τα συναισθήματα που βιώνει ένας αθλητής… Εγώ προσωπικά αν έβαζα κλίμακα, θα έλεγα ότι η αναλογία είναι είναι 1 προς 100. Όλοι έχουμε ζήσει συναισθήματα ως θεατές, πόσο μάλλον ο αθλητής!

 marmara cup (1)

Είναι η ενασχόληση με μια πολεμική τέχνη πλέον δραστηριότητα πολυτελείας για τον μέσο καθημερινό άνθρωπο, δεδομένων των συνθηκών στην χώρα μας;

Βάσει της σημερινής οικονομικής κατάστασης της χώρας μας άνετα θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο αθλητισμός είναι δραστηριότητα πολυτελείας, αλλά για κάποιον που αγαπάει αυτό που κάνει και ‘’ζει’’ μέσα  από αυτό, είναι το τελευταίο πράγμα που θα αφαιρούσε από την καθημερινότητα του.

Αν με ρωτάς, εγώ προσωπικά θα συνιστούσα το καράτε σαν τρόπο διαφυγής για πολλούς ψυχολογικούς λόγους και παράγοντες, διότι πρόκειται για ένα άθλημα ψυχοσωματικό και μόνο θετική ενέργεια μπορεί να προσφέρει, όπως και να την εκλαμβάνει κανείς με τον δικό του τρόπο.

Ο σύλλογός σας;

Ο σύλλογός μας είναι από το 2010 ενεργός και έχει καταφέρει μέσα σε αυτά τα λίγα χρόνια να κάνει διακρίσεις, από απλά διασυλλογικά πρωταθλήματα μέχρι και βαλκανικά, μεσογειακά και παγκόσμια διεθνή τουρνουά…Όταν άλλοι σύλλογοι 25ας δεν έχουν ούτε καν συμμετοχή! Δουλεύουμε με αγάπη και πάθος χρόνια, τόσο το παραδοσιακό όσο και το κομμάτι του πρωταθλητισμού, με κάθε χρόνο όλο και περισσότερο εξέλιξη και πάρα πολλές διακρίσεις. Είμαστε «ένα» με την Ελληνική Ομοσπονδία Καράτε –ΕΛΟΚ- και αναδεικνύουμε αθλητές που κάθε χρόνο που στελεχώνουν την Εθνική ομάδα του Καράτε.

 

Αξιοσημείωτο είναι ότι γιος και πατέρας είναι κάτοχοι διπλωμάτων προπονητών της Γ.Γ.Α. -Γενική Γραμματεία Αθλητισμού- με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Ο Γιάννης Κανέλλης έχει στην φαρέτρα του…45ετή εμπειρία στο χώρο του καράτε, 7 Dan, του πρωταθλητισμού και της διαιτησίας, με δίπλωμα Α΄ κατηγορίας από την WKF – World Karate Federation, Παγκόσμια Ομοσπονδία Καράτε. Είναι επίσης ομοσπονδιακός προπονητής καράτε περί τα 30 έτη.

Ο Περικλής Κανέλλης, στα ίδια χνάρια: 3 Dan μέχρι τώρα, κάτοχος διπλώματος προπονητή από την WKF επίσης και ασταμάτητα φιλόδοξος!

https://www.facebook.com/kanellis.karate?fref=ts

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here