Του Νίκου Ράπτη

Η επιδημία COVID-19 πυροδότησε μια πρωτοφανή κατάσταση. Για πρώτη φορά στον σύγχρονο κόσμο, όλες οι πτυχές της ζωής μας (κοινωνική, πολιτική, οικονομική, πολιτιστική) μπαίνουν στην κατάψυξη, στο όνομα της εξασφάλισης της δημόσιας υγείας.

Πρόκειται για ένα τεράστιο πείραμα in vivo. Το κράτος ορθώνει έξαφνα το ανάστημά του και πετυχαίνει μονομιάς να οργανώσει τη συναίνεση, να καταστείλει βασικές ατομικές ελευθερίες, να εξουδετερώσει την κοινωνική ζωή, να εκμηδενίσει την οικονομία, να ισοπεδώσει την πολιτική αντιπαράθεση, να τιθασεύσει την ενημέρωση, να επιστρατεύσει την επιστήμη, να σκοτώσει την παγκοσμιοποίηση!

Είναι εντυπωσιακό πώς, παρά τα περίφημα «κοινωνικά δίκτυα» και την διαβόητη «κρίση εμπιστοσύνης» στην εξουσία, όλα αυτά συμβαίνουν ουσιαστικά χωρίς καμία αντίδραση. Δεν υπάρχει καμία πολιτική ή κοινωνική δύναμη που να αντιδρά στην κατάσταση αυτή, στο όνομα της ελευθερίας ή της ευημερίας.  

Όλοι γνωρίζουμε πως βιώνουμε εδώ και καιρό την κρίση υποδείγματος της «συναίνεσης της Ουάσινγκτον». Η παγκοσμιοποίηση, η οικονομία των υπηρεσιών και τα ρέστα πνέουν τα λοίσθια. Ο πλουτολαϊκισμός και η πολιτική οικολογία, τα δύο ανερχόμενα πολιτικά ρεύματα, κινούνται πέραν της «ενιαίας σκέψης» (pensée unique) των τελευταίων σαράντα ετών.

Τα μέτρα που λαμβάνονται για τον κορωναϊό μπορεί να είναι δικαιολογημένα. Την εξέλιξή τους όμως την παρακολουθούν οι πάντες, ιδιαίτερα όλοι οι μηχανισμοί εξουσίας, που ενδιαφέρονται να οργανώσουν τον κόσμο της «μετά παγκοσμιοποίηση» εποχής.

Δύο ημέρες πριν απαγορευτεί η κυκλοφορία λόγω COVID-19, στη Γαλλία έγιναν δημοτικές εκλογές, που οργανώνονται κάθε εξαετία. Λιγότερο από το ένα τρίτο των Γάλλων ηλικίας 18 και άνω έφτασε στην κάλπη. Όταν η Δημοκρατία σημαίνει προσκλητήριο, κανείς δεν εμφανίζεται.

Η κρισιμότητα των περιστάσεων, η οξύτητα των προβλημάτων και η απάθεια των πολιτών δημιουργούν ένα πλαίσιο στο οποίο η Δημοκρατία γίνεται αξεσουάρ: είναι αποδεκτή, αρκεί να μην μας εμποδίζει στις κινήσεις μας.

Ο κορωναϊός πλήττει ιδιαίτερα όσους έχουν μεγάλη ηλικία και υποκείμενα νοσήματα. Μένει να δούμε αν η Δημοκρατία θα την σκαπουλάρει.

Ο Νίκος Ράπτης είναι εκπαιδευτικός

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here