Της Αλίκης Οικονόμου-Γιωτάκου*

 

Θα πρέπει εξ αρχής να διαχωρίσω την θέσιν μου ότι δεν τάσσομαι πολιτικά απέναντι κανενός κόμματος, με ό,τι θα γράψω.
Ως απλός πολίτης έχω το δικαίωμα να σκιαγραφήσω ,ό,τι απεκόμισα, ‘εως τώρα, από τας ομιλίας και τας ξιφομαχίας των ταγών μας, εντός κυρίως της βουλής.. Οι ίδιοι μου το επιτρέπουν!

Ας είναι όλοι πλέον προσεκτικοί και πλέον άνθρωποι, αφού εξελέγησαν δια να κυβερνήσουν ανθρώπους, δια να μην δέχωνται την κριτικήν κανενός.

 

Ο κόσμος που έπρεπε να στοχεύει πάντα σωστά και σταθερά προς την πρόοδον του συνόλου, τώρα αυτός ο κόσμος μετετράπη εις έναν όχλον ανίκανον να σκεφτεί, σωστά, αλλά ικανό να κάνει οποιοδήποτε κακό του πουν, όπως γράφει ο Λε Μπον περίπου στο βιβλίο του « η ψυχολογία του όχλου».

Τηλεοπτικαί εμφανίσεις, εμφανίσεις εις χώρους ανοικτούς, δεν παρουσιάζουν τίποτε άλλο παρά μόνον ανθρώπους λαλούντας απλώς και με μοναδικόν στόχον την υφαρπαγή της ψήφου ανθρώπων που εύκολα εξαπατώνται, λόγω αγνοίας των πολιτικών πραγμάτων, ή ανθρώπων που έχουν μεταβληθεί εις πειθήνια όργανα του όποιου κόμματος.

Δεν παίρνω την θέσιν υποστηρικτού ή κατηγόρου ουδενός αρχηγού ή αρχηγίσκου κανενός κόμματος.

Με θίγει όμως και με υποβιβάζει ως άνθρωπο, το γεγονός ότι καθυβρίζονται τηλεοπτικά, ενώ εις τας κατ’ ιδίαν συναντήσεις των χαριεντίζονται.

Και σαφώς δεν θα ήθελα να συναντώνται και ο εις να μην ομιλεί εις τον άλλον. Θα ήθελα όμως σεβασμόν και αξιοπρέπειαν εις κάθε είδους συμπεριφοράν των.

 

Και βεβαίως λόγος περί δημοκρατίας δεν είναι δυνατόν να γίνει, διότι το πνεύμα της οχλοκρατίας επικρατεί.

 

Και υπό τας συνθήκας αυτάς, και τα ψεύδη που χρησιμοποιεί έκαστος των αρχηγών κατά τας ομιλίας του, καλείσαι εσύ, ο αγνός πολίτης, να αποφασίσεις εις ποίον θα δώσεις το δικαίωμα να σε εκπροσωπεί απέναντι σε εταίρους, σκληρούς, και δικαίως!

 

Εις σαθρόν έδαφος επάτησεν ο τελευταίος Πρωθυπουργός και υπέγραψε το μνημόνιο. Δεν τον δικαιολογώ.

Έπρεπε, αφού έθετε υποψηφιότητα, να γνωρίζει καλώς τι επρόκειτο να αντιμετωπίσει και να είναι φειδωλός εις τας εξαγγελίας του και εις τας υποσχέσεις που έδιδε!

Τον επικρίνω, διότι την εξουσία ηγάπησε και κατέληξε να κάμει το απευκταίον!

 

Και τώρα πληρώνει τα λάθη όλων των πριν, και του τελευταίου Πρωθυπουργού, ο ελληνικός λαός, που επίστεψε εις τον έναν και εις τον άλλον.

Αλλά και τώρα, που τα πράγματα βαίνουν αρκούντως καλά και με την εσωτερικήν πολιτικήν, (παρά την πάλην κατά της σκληράς πανδημίας) αλλά κυρίως με την εξωτερικήν πολιτικήν, όπου απαιτείται σκληρός αγών απέναντι εις τον Τούρκον Σουλτάνον, που διεκδικεί εδάφη που δεν τού ανήκουν , που παραβιάζει με διάφορους τρόπους το διεθνές δίκαιο, που δεν υπολογίζει κανέναν και με την μάχαιραν ανά χείρας είναι έτοιμος , όπως λέει, να επιτεθεί και να κηρύξει εμπόλεμον κατάστασιν, ακόμη και τώρα ,που θα έπρεπε να αφήσωμεν τα μίση μεταξύ μας και να ενωθώμεν ως εις λαός απέναντι εις λαόν εχθρικόν, ακόμη και τώρα όλοι, αρχηγοί και αρχηγίσκοι κομμάτων ,πυρπολούν την κυβέρνησιν.

Ας τής επιτρέψουν να εργαστεί, όπως εργάζεται, και αν δεν επιτύχει τα υπεσχημένα, τότε ο λαός, που είναι έξυπνος, θα τους τοποθετήσει εκεί όπου πρέπει.

Τώρα όμως απατείται να ομονοήσωμεν όλοι και εις το τέλος θα φανεί , ποίος έπραξε καλά και ποίος όχι.

Τότε ο λαός μας, σοφός πάντα, θα αποφασίσει το πρέπον.

Τώρα ήγγικεν ο καιρός να ζήσωμεν όλοι, όχι με το ΕΓΩ, αλλά με το ΕΜΕΙΣ!, όπως έλεγεν ο Μακρυγιάννης.

Αυτό είναι το πρέπον!

Ας εννοήσωμεν όλοι ότι καλόν είναι να δίδωμεν εις την Κυβέρνησιν, αν μη  τον έπαινόν μας, τουλάχιστον να μην  ευρίσκωμεν λάθη εκεί όπου και ό,τι προς όφελος μας γίνεται και να δεχώμεθα ότι γίνονται πολλά και καλά.

Ο Θουκυδίδης εις τον Επιτάφιον του Περικλέους γράφει… «Κατά μεν τους νόμους μέτεστι πάσι το ίσον, κατά δε την αξίωσιν ως έκαστος εν τω ευδοκιμεί ες τα κοινά προτιμάται…»  (ο καθένας στη διοίκηση των κοινών προτιμάται ανάλογα με την ευδοκίμησή του σε όποιο τομέα).

Ισχύει άραγε αυτό σε μας;

Προτιμάται αυτός που, ευδοκιμεί ή παίζομεν εν ου παικτοίς, την ώρα της εκλογικής μας δραστηριότητος;

 

Και ο Ρήτωρ Ισοκράτης απευθύνων επιστολήν προς τον Νικοκλή, υιόν του βασιλέως της Κύπρου Ευαγόρα, τού δίδει συμβουλάς πώς θα γίνει άξιος ηγεμών του τόπου του. Αξίζει να το μελετήσωμεν!

«Δια παντός του χρόνου την αλήθειαν ούτω φαίνου προτιμών, ώστε πιστοτέρους είναι τους σούς λόγους μάλλον ή τους των άλλων όρκους.

Αρχικός είναι βούλου μη χαλεπότητι, μηδέ τω σφόδρα κολάζειν, αλλά πάντας νομίζειν υπέρ της εαυτών σωτηρίας άμεινον εαυτών σε βουλεύεσθαι.»

Ερμηνεία! (Πάντοτε σε όλη σου τη ζωή, έτσι ολοφάνερα να προτιμάς την αλήθεια, ώστε να είναι πιο αξιόπιστα τα δικά σου λόγια μάλλον, παρά οι όρκοι των άλλων. Να θέλεις να κυβερνάς (να δείχνεις τις ηγετικές σου ικανότητες) όχι με σκληρότητα, ούτε με το να επιβάλλεις βαριές τιμωρίες, αλλά με το να νομίζουν όλοι ότι εσύ σκέφτεσαι για τη σωτηρία τους καλύτερα από αυτούς. )

Συμπερασματικά, ο Ισοκράτης έμμεσα προβάλλει τας αρετάς που πρέπει να έχει ο σωστός άρχων. Υποστηρίζει έναν πρότυπον άρχοντα, που δεν επιβάλλεται με την σκληρότητα, αλλά με την πνευματικήν και ηθικήν του προσωπικότητα, που είναι ο κυματοθραύστης εις οποίαν αντίδρασιν.

Λόγοι εξ αιτίας των οποίων ήκμασε και η Δημοκρατία!

Εις την εποχήν μας  όμως όλα αυτά είναι μακράν.

Το κοινωνικόν όφελος και η προσοχή των αρχόντων εστραμμένη προς το ιδικόν των συμφέρον.

Η πνευματικότητα εξέλιπε και την θέσιν  της κατέχει η αγρία και πολλάκις αισχρά συζήτησις μεταξύ αυτών που ανέλαβαν, με την ψήφον μας βέβαιως, να μας οδηγήσουν εις ζωήν με καλυτέρας προϋποθέσεις. Ματαία η ελπίς μας!

«Φθείρει φρένας χρηστάς το χρήμα».

Και προσμένομεν , εις καιρούς όπου απαιτείται η απόλυτη ομόνοια, να επιτευχθεί η επιθυμία όλων και μερικοί να μην παίζουν εν ου παικτοίς, διότι εκεί και αποτυγχάνουμε!

Ας πράξωμεν όλοι με σύνεσιν, κυρίως τώρα όπου το κλίμα από εξωτερικής πλευράς είναι αρκετά κρίσιμο!

Οι καιροί το απαιτούν!

 

*Η Αλίκη Οικονόμου-Γιωτάκου είναι καθηγήτρια Φιλόλογος-Συγγραφέας

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here