Οικονομία «ζόμπι» από την Ελλάδα έως την Κίνα

 

Του ΚΩΣΤΑ ΣΑΡΡΗ

ΦΩΤΟ: EUROKINISSI

Η κρίση στις διεθνείς αγορές που απλώνεται -αυτή τη φορά από την Κίνα- συμβαίνει την ώρα που οι δυτικές οικονομίες είναι σε φάση αναθέρμανσης, υποστηρίζουν καθησυχαστικά ορισμένοι αναλυτές για να απαλύνουν την αίσθηση του πόνου από το μαζικό ξεπούλημα. Δεν υπάρχει ωστόσο τίποτα πιο μακριά από την πραγματικότητα.

Η αλήθεια είναι ότι και οι λεγόμενες «ώριμες» οικονομίες μαζί με τις «ανώριμες» περιφερειακές οικονομίες παραμένουν… προβληματικές, γεγονός που υπονομεύει οποιαδήποτε «σχέδια  παραγωγικής ανασυγκρότησης». Αναλυτές, σχολιάζοντας τις διεθνείς επιπτώσεις από το κινέζικο «τσουνάμι», σημειώνουν ότι αυτό είναι που συμβαίνει στην πραγματικότητα και στην Ελλάδα του νέου προγράμματος «σωτηρίας», αλλά και σε όλο τον πλανήτη.

Από την Ελλάδα των μνημονίων, της αποδεδειγμένης πλέον αποτυχίας και την αναιμική ευρωζώνη, έως τη βαλτωμένη Ιαπωνία και τις ΗΠΑ όπου συζητούν αύξηση επιτοκίων, η κατάσταση της υγείας της παγκόσμιας οικονομίας δεν είναι και η καλύτερη δυνατή.

Μια από τις υποθέσεις για την «επιτυχημένη» πορεία του τρίτου προγράμματος  «προσαρμογής» στην Ελλάδα που συμφώνησε η ελληνική κυβέρνηση με τους δανειστές,  εκτός από τη διευθέτηση του χρέους είναι η σταθερότητα στην ευρω-οικονομία. Αυτή η μεταβλητή όμως επηρεάζεται από το σοκ του «κινέζικου δράκου» με τον επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι να πονοκεφαλιάζει για όσα συμβαίνουν.

Η εξαγωγική Γερμανία είναι ο μεγάλος εμπορικός εταίρος της κινέζικης οικονομίας που «φρενάρει» απότομα και η ιταλική βιομηχανία παραμένει ο μεγαλύτερος υπεργολάβος των γερμανών εξαγωγέων και των εμπορικών εταίρων της Κίνας. Αυτό το μείγμα είναι εκρηκτικό εάν συνδυαστεί και με τη κρίση χρέους που δεν έχει ξεπεραστεί με αιχμή την Αθήνα, αλλά και τη Ρώμη. Το χρέος της Ιταλίας ξεπερνά τα 2 τρισ. ευρώ.

To εμπορικό έλλειμμα της Γερμανίας με τη Κινα τους τελευταίους 6 μήνες αυξάνεται συνεχώς
To εμπορικό έλλειμμα της Γερμανίας με τη Κινα τους τελευταίους 6 μήνες αυξάνεται συνεχώς

 

Ο κίνδυνος της ύφεσης και οι οικονομίες «ζόμπι»

Ο κίνδυνος η παγκόσμια οικονομία να περάσει σε μια νέα περίοδο ύφεσης είναι μεγάλος, καθώς ο κόσμος είναι γεμάτος ακόμα από οικονομίες, τράπεζες και επιχειρήσεις «ζόμπι». Οι νομισματικές ανισορροπίες εντείνονται και ο νομισματικός πόλεμος δημιουργεί νέες ανησυχίες καθώς υποχωρούν τα ασιατικά νομίσματα και ενισχύονται δολάριο και ευρώ. Κανείς δεν είναι σίγουρος ότι η αύξηση της ρευστότητας από τα πιεστήρια της ΕΚΤ του Ντράγκι αρκούν, κοιτώντας τον πακτωλό χρήματος που έχει ήδη ρίξει στην αγορά  η κινέζικη κεντρική τράπεζα… χωρίς όμως αποτέλεσμα όπως αποδεικνύεται.

Η κρίση του 2007-8 δεν έχει ακόμα ξεπεραστεί ώστε να δίνει σταθερό βηματισμό ανάκαμψης. Απλά με «φθηνό» χρήμα, κυρίως κρατικό (χαμηλά επιτόκια και πιεστήρια κεντρικών τραπεζών) αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, δηλαδή μια παρατεταμένη ύφεση όπως του 1930. Κάτι που δεν απέφυγε η Ελλάδα. Ο μεγάλος φόβος είναι ο «ελληνικός ιός» αλά 1930 να επεκταθεί διεθνώς, με αφορμή την Κίνα αυτή τη φορά, τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη.

Φρένο στις αναδυόμενες, κατάρρευση της τιμής του πετρελαίου

Οι αναδυόμενες οικονομίες, οι «ατμομηχανές» υποτίθεται του τρένου της παγκόσμιας οικονομίας, όπως τα BRICS, «σηκώνουν χειρόγρενο». Μόνο η Ινδία εξακολουθεί ακόμα να αναπτύσσεται. Βραζιλία και Ρωσία βρίσκονται εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια σε ύφεση, ενώ η οικονομία της Κίνας πλέον επιβραδύνει επικίνδυνα.

Οι φόβοι για «ανώμαλη προσγείωση» της Κίνας, του εξαγωγικού εργοστάσιου του πλανήτη, ρίχνει την τιμή των εμπορευμάτων στα χρηματιστήρια, με το πετρέλαιο να καταρρέει και να παρασύρει κι άλλες πρώτες ύλες μπροστά στα σήματα κινδύνου νέας ύφεσης διεθνώς.

Η στρατηγική της ποσοτικής χαλάρωσης 

χρηματιστηριο ΗΠΑ

Οι αναπτυγμένες οικονομίες παραμένουν επίσης προβληματικές. Οι ΗΠΑ έκαναν τα πάντα, ενεργοποιώντας τα πιεστήρια του δολαρίου στο φουλ μετά το ξέσπασμα του κραχ το 2007-8. Αλλά, ακόμα και σήμερα, με το ζόρι φτάνει η ανάπτυξη στο 2% του ΑΕΠ ετησίως, ενώ η βιομηχανική παραγωγή στομώνει και οπισθοχωρεί.

Στην ευρωζώνη η οικονομία μόλις που δείχνει ψήγματα ανάπτυξης, παρά την «ποσοτική χαλάρωση» (QE) του Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ. Κι αυτό κυρίως χάρη στη βοήθεια μιας Γερμανίας, η οποία μολονότι είναι… λαβωμένη παραμένει η βασική οικονομική και πολιτική δύναμη στην περιοχή, με τη Γαλλία και την Ολλανδία στάσιμες και τη Φινλανδία και την Ελλάδα σε υφεσιακή τροχιά.

Η Ιαπωνία, η οποία υποτίθεται ότι θα ξελάσπωνε χάρη στα «Abenomics», τη μαζική «εκτύπωση χρήματος», μένει εγκλωβισμένη στο βάλτο δεκαετιών.

χρηματιστηριο τοκιο

Έτσι ο πόθος για ισχυρή και διατηρήσιμη ανάπτυξη στις «ώριμες» οικονομίες παραμένει μια χίμαιρα.

Η άνοδος του δολαρίου επίσης προβληματίζει διεθνώς. Πολλές εταιρείες σε όλο τον κόσμο που έχουν δανειστεί σε δολάρια και έχουν έσοδα σε εθνικά νομίσματα πλήττονται από την άνοδο του δολαρίου καθώς οι ΗΠΑ σχεδιάζουν αύξηση επιτοκίων και το «έξυπνο» χρήμα στρέφεται ήδη σε… ασφαλή καταφύγια του δολαρίου.

Έτσι τα χρέη αυξάνονται αντί να μειώνονται στις αναδυόμενες αγορές και το ρίσκο για νέες εστίες κρίσης χρέους , εκτός από το ελληνικό σίριαλ, μεγαλώνει. Οι χρεοκοπίες δεν έφυγαν ακόμα από την ημερήσια διάταξη διεθνώς κι αυτό δεν κρύβεται.

Οι αντιπαραγωγικές επενδύσεις σε χάρτινες αξίες συνεχίζονται

Πού είναι η πολλά υποσχόμενη «παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη» που στρίβει στη γωνία, λοιπόν;

Ό,τι έγινε από το 2009 βασίστηκε, όχι στις επενδύσεις σε παραγωγικούς τομείς για την αύξηση της παραγωγικότητας και της απασχόλησης, αλλά και στο «πλασματικό κεφάλαιο», τις «χάρτινες αξίες», εξηγεί ο βρετανός οικονομολόγος Μάικλ Ρόμπερτς: Δηλαδή στην αγορά ιδίων μετοχών, στις αγορές κρατικών και εταιρικών ομολόγων και στα ακίνητα.

Το φτηνό ατελείωτο χρήμα από τις κεντρικές τράπεζες μέσω της «ποσοτικής χαλάρωσης» έχει αποκαταστήσει κάπως τις τράπεζες, οι οποίες όμως το ρίχνουν ξανά στις χρηματιστηριακές φούσκες. Ωστόσο, οι «τρύπες» στο σύστημα παραμένουν (ιδιαίτερα στον παραγωγικό τομέα), το οποίο ζει ως «ζόμπι», τρώγοντας τις σάρκες των ζωντανών.

Όποιος ζει στην Ελλάδα των νέων σχεδίων «ανασυγκρότησης» το ξέρει καλύτερα.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here