Του ΧΡΉΣΤΟΥ ΔΟΥΚΑ

Αυτή η κατάσταση έχει παρενέργειες στο συναισθηματικό  κόσμο. Αυτή η κατάσταση φέρνει  αβεβαιότητες, νευρικότητα. Αισθάνεστε  και σεις κάποιες επιπτώσεις,  καταπιέζεστε μήπως  τυχόν απο  άγχη, υποφέρετε από αυπνίες; Μήπως απο κατάπτωση, ματαιώσεις, αναθεωρήσεις,  από κρίση προσανατολισμού ίσως;

Μην ανησυχείτε, ό,τι και νάναι δεν είναι αξεπέραστο. Παίρνουμε  μάλιστα την ευθύνη να θέσουμε υπόψη σας μερικές βιωματικές  προτάσεις διεξόδου, αν φυσικά συμφωνήσετε.

Κατ΄αρχήν χαλαρώνουμε, παίρνουμε βαθιές ανάσες,   κάνουμε μερικές απλές ασκήσεις γυμναστικής. Σκεφτόμαστε θετικά. Αισθάνεστε λίγο καλύτερα; Αν όχι, κάνουμε κάτι πιο  δυναμικό, για παράδειγμα πετάμε (υποθετικά), ένα πιάτο ή ένα ποτήρι, σπάμε (με τη θετική  έννοια), ένα καθρέπτη ή κάτι άλλο εύθραυστο  (προσέχουμε τα θραύσματα). Εκτονωθήκατε κάπως;  Θαυμάσια. Τώρα είμαστε έτοιμοι να περάσουμε στην επόμενη και πιο σημαντική φάση: Την έξοδο στο δρόμο, εκεί που όλα θα κριθούν.

Προτείνουμε ως σημείο εξόδου στο δρόμο, την πλησιέστερη Λαική Αγορά. Η προτίμησή μας αυτή εδράζεται  αφενός στη βιοτική αναγκαιότητα και αφετέρου, συνειρμικά, στην έννοια της Αγοράς με την αρχαιοελληνική σημασία, ως τόπου συνάντησης-διαλόγου-αναζήτησης λαικής συμμετοχής στις αποφάσεις.

Η έννοια είναι θεμελιώδης στην οργάνωση των πολιτικο-κοινωνικών συστημάτων, αλλά τί έχει μείνει στην εποχή μας, όταν διανοητές του διαμετρήματος  μιας  Άρεντ είδε την «πτώση» του δημόσιου χώρου, την «κενότητα του πολιτικού χώρου»,   την αναζήτηση του πλουραλισμού-δημοκρατίας αντί του ωφελιμισμού-εξατομίκευσης, όταν ένας  Χάμπερμας  αναζητά  χώρο (χώρους) κριτικού-ορθολογισμού.

Διαβάζουμε στον Καστοριάδη  ότι το πρόβλημα στον  πολιτισμό μας είναι ότι  σταμάτησε  να αυτο-ερωτάται-αναστοχάζεται. Στον Μπάουμαν  για «μεταβαλλόμενο νόημα της  πολιτικής», για ουτοπίες που έχουν γίνει «ιδιωτικοποιημένες ουτοπίες», για ιδιωτικά προβλήματα που δεν μετασχηματίζονται σε δημόσιες υποθέσεις  και λοιπά και λοιπά.

Ολοφάνερα κάτι δεν πάει καλά, αλλά ας μην επεκταθούμε,  επι του παρόντος, σε τόσο σύνθετα θέματα, δεν είναι απαραίτητο στο προκείμενο. Εκείνο που χρειάζεται εδώ, είναι ένα  καροτσάκι για ψώνια, μια λίστα να μην ξεχάσετε τα απαραίτητα και φυσικά  το όποιο εναπομείναν χρηματικό διαθέσιμο.

Προφανώς είσαστε εξοικειωμένοι με τις διαδικασίες της αγοράς.  Θα επιλέξετε τα κατάλληλα, θα κάνετε τους λογαριασμούς, θα σκεφτείτε αυτά που θέλετε με κριτήριο την πρακτική χρησιμότητα. Ολοκληρώσατε τα ψώνια σας, αλλά πριν επιστρέψετε, σκεφτείτε για λίγο αυτά που βλέπετε γύρω σας:  Τους πάγκους με τα «απορφανισμένα» αγροτο-θαλασσινά, τις μικρές λεκτικές αναφωνήσεις των πωλητών, κύματα θάλασσας τα πήγαινε-έλα των πελατών και τι υπάρχει πίσω από όλα αυτά; Σαν κάτι να θέλουν να πουν που δεν το λένε ή πάλι μπορεί να το λένε  κι εμείς να μην το ακούμε ή να μην μπορούμε να καταλάβουμε.. Σαν να επιζητούν την επανασύνδεσή τους με  τόπους προέλευσης και παραγωγής- μνήμες ύπαρξης, πηγές ζωής….

Εδώ βρίσκεται το σημείο  υπέρβασης. Ας αφήσουμε στην άκρη  πρακτικισμούς  και ωφελιμιστικές τάσεις. Τις συνήθειες, την πληκτική καθημερινότητα. Δέστε το κι αλλιώς. Δεν χρειάζεται να ταξιδεύσετε εσείς στους τόπους αυτούς, αφού ξέρουμε καλά  ότι οι κινήσεις  είναι σχετικές και επομένως άνετα μπορείτε να φανταστείτε, αντί να πάτε εσείς από την Λαική Αγορά στους χώρους παραγωγής, να φανταστείτε ότι έρχονται οι χώροι παραγωγής στη Λαική, σύμφωνα με την «παραδοξολογία»  Αινστάιν (σε ελεύθερη- απόδοση), αν δηλαδή πηγαίνει το τραίνο στον επόμενο σταθμό ή ο επόμενος σταθμός στο τραίνο.

Κάποιοι βέβαια θα μιλήσουν για παραβίαση των «ορθολογικών» κανόνων πραγματικού-φανταστικού, λες και το πραγματικό είναι απαλλαγμένο από στοιχεία  του φαντασιακού και το φαντασιακό στερείται  πραγματολογικής βάσης.  Τα όρια είναι ρευστά, οι ταχύτητες επικοινωνίας έφτασαν στο φυσικό όριο, ώστε αρκεί  μόνο να φανταστείτε ένα βίντεο γουόλ που μπορεί να αναρτηθεί μέσα στη Λαική και τώρα πλέον είσαστε σε «ζωντανή σύνδεση» με τους αγρούς και τους εργάτες της γης και της θάλασσας, ανακτώντας το χρόνο.  Τότε που..

Και ενώ  κάνετε τα ψώνια σας, μπορείτε να έρθετε σε επαφή με τους χώρους συγκομιδής, με καλλιεργητές,  να συνομιλήσετε με τα λαχανικά, τις χαμηλοβλεπούσες ντομάτες, τις καρτερικές ελιές, το ερωτικό λεμονοδάσος-πορτοκαλεώνα, να ακούσετε τα παράπονα των  φρούτων για τις εξωτερικές απειλές που δέχονται, τις «λασπωμένες» πατάτες.. πόσο χαμηλά εξόκειλαν.

Ψηλότερα, αγέρωχες μηλιές και καστανιές διαλογίζονται το νόημα της ύπαρξης. Τόποι αξιοπρέπειας, εγκράτειας, ταπεινοφροσύνης. Σύμβολα αντοχής, υπερηφάνειας, εντιμότητας.

..Χαμηλότερα, στους ψαρότοπους του Αιγαίου, καίκια σε καθημερινή   αναμέτρηση με την αιωνιότητα των ανέμων και των κυμάτων και αν έχετε μεγαλύτερη φαντασία, μπορείτε να ταξιδεύσετε σε μακρινούς κάμπους και ψαροχώρια, από το Πόρτο-Ρίκο, την Αργεντινή μέχρι τη Βόρεια Θάλασσα, την Ασία, τις ακτές της Αφρικής. Ύστερα  με φέρυ-μποτ, νταλίκες, αεροπλάνα και βαπόρια για τη μεταφορά στις Λαικές του Κόσμου, στα  δίκτυα παραγωγής-διακίνησης-διανομής, στις τοπικές-εθνικές και παγκόσμιες  Αγορές Κατανάλωσης.  Αγορές Αβεβαιότητας. Άνισοι διαμοιρασμοί, ίδια πάντα ιστορία..

Ατέλειωτο ταξίδι  πέραν του «πραγματικού» και του «φανταστικού», εκεί που τα δυο σμίγουν, εκεί που ο Λεφέμπρ αναγνώρισε το λεγόμενο «τρίτο χώρο», το βιωματικό, κοινωνικό χώρο της ανασύνθεσης: «Επανα-ανακάλυψη»-«Αναθεωρήσεις»-«Αντιστάσεις»; Πιθανόν, αν πιστεύετε ότι όλα μπορούν να αλλάξουν από κάτω και όχι  βέβαια μόνο από πάνω.. Μιλάμε «Για  Άλλους  Χώρους»  στον  Φουκώ   και τόσοι άλλοι ακόμα  στον κόσμο των Γραμμάτων, των Τεχνών, του Πολιτισμού, των καθημερινών εμπειριών και ποιος ξέρει τί άλλο…

Φτάσατε σε  τόπους μακρινούς. Μια άλλη εποχή αρχίζει. Και να σκεφτεί κανείς ότι κάνετε το ανεξάντλητο αυτό ταξίδι μάθησης, σχεδόν χωρίς να μετακινηθείτε από το σπίτι σας, παρά μόνο  για αναγκαίες βιοτικές ανάγκες. Ένα επαναλαμβανόμενο ταξίδι από την κουζίνα στον καναπέ και από εκεί στο υπνοδωμάτιο, ξανά και ξανά.

Με άλλα λόγια, είσαστε πλέον σε θέση να αναμετρηθείτε με αυτό που ο Πασκάλ  διέγνωσε σαν  την μεγαλύτερη πηγή ανθρώπινης δυστυχίας: Το πρόβλημα της ήσυχης διαμονής στην  κάμαρά μας, στα τετραγωνικά του σπιτιού μας.

 

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here