Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

 

Δεν περνάει απαρατήρητο  το γεγονός πως στον συγκεκριμένο μήνα, που κάποτε ήταν αφιερωμένος στη θεά Αφροδίτη, έκαναν την ‘εμφάνιση’ ή την ‘εξαφάνισή’ τους πολλοί ποιητές. Ίσως γι’ αυτό, τελικά, να ονομάστηκε και σκληρός. Εμβληματική η δήλωση του Τόμας Έλιοτ στην πρώτη ενότητα, την ‘Ταφή του νεκρού’, στην ‘Έρημη Χώρα’ του. ‘Απ’ όλους τους μήνες πιο σκληρός είν’ ο Απρίλης, γεννώντας/Πασχαλιές απ’ τη νεκρωμένη γη, σμίγοντας/Μνήμη και επιθυμία/Ρίζες νωθρές με ανοιξιάτικη βροχή…’.

Ήταν ο ίδιος μήνας, 14 Απριλίου του 1930, που μας άφησε μόνους, ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, ο ερωτευμένος με τον Έρωτα και την Επανάσταση, ο οποίος αντιμέτωπος με τις αντι-επαναστατικές δυνάμεις και τη γραφειοκρατία που έβλεπε να κυριαρχούν, διάλεγε τον προσωπικό δρόμο. Να υπερασπιστεί τη δική του επανάσταση εναντίον όλων εκείνων που οδηγούσαν το σοσιαλισμό στην ήττα, έχοντας όπως έγραψε στο  σημείωμα που άφησε πίσω του, ‘ξοφλήσει τους λογαριασμούς με τη ζωή’!

Όταν ξέσπασε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, ο βρεττανός ποιητής Έντουαρντ Τόμας  ήταν τριάντα εννέα ετών και με μια  οικογένεια η οποία ουσιαστικά εξαρτιόταν αποκλειστικά απ’ αυτόν. Το 1915 στρατολογήθηκε, και πριν φύγει για τη Γαλλία, έγραψε όλα τα ποιήματα για τα οποία είναι διάσημος, αλλά σκοτώθηκε  στη μάχη του Αράς, πριν από έναν αιώνα περίπου, στις 9 Απριλίου 1917. Στο σύντομο ποίημα προβληματισμού,  ‘Εις μνήμην  (Πάσχα 1915)’ γράφει: ‘Τα λουλούδια μαζεμένα στο σούρουπο στο δάσος/Αυτό το Πάσχα θυμίζει τους άντρες/Τώρα μακριά απ’ το σπίτι, με τις αγαπημένες τους,  θα έπρεπε να/βρίσκονται μαζί, που δεν θα γίνει ποτέ ξανά’. Ο Έντουαρντ Τόμας, εδώ, προσφέρει στον αναγνώστη μια γεύση από έναν ιδεατό και ευτυχισμένο κόσμο, προφανώς για να κάνει σαφέστερη τη φρίκη του πολέμου που βίωσε κατάσαρκα και όπου βρήκε τραγικό τέλος!

Τον περσυνό  Απρίλιο, είχαμε μια περίεργη πολιτιστική εκδήλωση, στην πρωτεύουσα. Την επονομαζόμενη Documenta. Ο φετεινός όμως Απρίλιος, δεν γνωρίζουμε τι θα μας φέρει στο προσκήνιο της πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής σφαίρας. Αλήθεια, για να επανέλθουμε, πόσο σημαντική ήταν τελικά  η συγκεκριμένη εκδήλωση για τη χώρα μας και τι υποκρυπτόταν πίσω από την όλη ιστορία, δεδομένου ότι αναφέρθηκε σ’ αυτή και το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, με τοποθετήσεις μάλιστα αμφοτέρων των Προέδρων των χωρών; Η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, είναι η σύντομη απάντηση πολλών, η συγκάλυψη των διαπραχθέντων εγκλημάτων παλιών και νεότερων, και κυρίως η εξιλέωση  για κάποια πρόσφατα, για άλλους!

Εμείς, όμως, ακόμα δεν είδαμε και κάποιο ποίημα να την εξυμνεί δεόντως! Για να είμαστε όμως απόλυτα ειλικρινείς, μας είχε ήδη προειδοποιήσει ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, στο  ποίημά του ‘Ξελασπώστε το μέλλον’, όταν έλεγε, ‘Το μέλλον δε θα ‘ρθει/από μονάχο του, έτσι νέτο σκέτο/αν δεν πάρουμε μέτρα/κι εμείς…’.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here