Του ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ

Συμπτωματικά την ίδια ημέρα της εβδομάδας που φεύγει, η ΕΛΑΣ εισέβαλε στο σπίτι του Δημήτρη Ινδαρέ και η Εισαγγελέας Αδαμαντία Οικονόμου έκανε την πρότασή της για την δίκη της Χρυσής Αυγής. Και τα δύο περιστατικά με τον τρόπο τους υπογραμμίζουν ένα διαρκές πρόβλημα: την δομική αδυναμία της Ελληνικής δικαιοσύνης να ερευνήσει περιστατικά με μια συγκεκριμένη πολιτική διάσταση, δηλαδή περιστατικά αστυνομικής και ρατσιστικής βίας
Σε σχέση με τις απίστευτες εικόνες αστυνομικής βίας που είδαμε στην κατοικία της οικογένειας Ινδαρέ, η συζήτηση έχει στραφεί στο ρόλο του Συνηγόρου του Πολίτη ή της (αχρείαστης κατά την ταπεινή μου γνώμη) “επιτροπής Αλιβιζάτου”. Αδίκως, νομίζω. Ο μεν Συνήγορος του Πολίτη διερευνά την ύπαρξη πειθαρχικών ευθυνών οργάνων της αστυνομίας, ενώ η “επιτροπή Αλιβιζάτου” την συμμόρφωση της Αστυνομίας προς τις σχετικές παρατηρήσεις του Συνηγόρου (λες κι ο Συνήγορος δεν μπορεί να το κάνει).
Ποιος είναι όμως ο κατ’εξοχήν αρμόδιος να διερευνήσει άμεσα και επί της ουσίας τις καταγγελίες για την βία των αστυνομικών οργάνων;
Ασφαλώς η δικαιοσύνη. Κι εδώ βρίσκεται το πρόβλημα. Αυτός ο κεντρικός θεσμός που έχει την βασική αρμοδιότητα να διερευνήσει αυτά τα περιστατικά είναι τόσο βεβαρυμενος με υπόνοιες μεροληψίας αλλά και αδιαφορίας, ώστε τελικά η κοινή γνώμη στρέφει το βλέμμα της σε άλλους, δευτερευόντως αρμόδιους, φορείς.
Πέρα λοιπόν από αυτό που σωστά επισημαίνεται, ότι δηλαδή υπάρχει έλλειψη ενός αποτελεσματικού μηχανισμού διερεύνησης των περιστατικών αστυνομικής βίας, εδώ λείπει το μείζον. Η έμπρακτη διάθεση δηλαδή της δικαιοσύνης να ασκήσει τα καθήκοντά της, να διερευνήσει σε βάθος αυτά τα περιστατικά. Ο μεγάλος ασθενής είναι ακριβώς αυτός, η Ελληνική δικαιοσύνη.
Αυτή που έχει αποδεχτεί ένα άτυπο τεκμήριο αξιοπιστίας των αστυνομικών.
Αυτή που οι λειτουργοί της ανέχονται να παρουσιάζονται ενώπιόν τους πολίτες δαρμένοι και κακοποιημένοι και αποφεύγουν να τους ρωτήσουν καν πως έχουν περιέλθει σε αυτή την κατάσταση.
Αυτή που οι λειτουργοί της, αντιθέτως, εύκολα καταδικάζουν – με βάση το πιο πάνω «τεκμήριο αξιοπιστίας» των αστυνομικών – αυτούς τους δαρμένους ανθρώπους για αντίσταση.
Αυτή που οι λειτουργοί της ασυνείδητα το γυρνάνε στον ενικό όταν έχουν απέναντί τους ένα μετανάστη ή πρόσφυγα, που δεν προσπαθούν καν στις περιπτώσεις αυτές να προφέρουν σωστά το όνομα του αλλοδαπού κατηγορουμένου και που ενίοτε διερωτώνται – δήθεν αστειευόμενοι – “μπα, έχεις και δικηγόρο;”
Αυτή που επιτρέπει την απέλαση των αλλοδαπών θυμάτων κρατικής βίας αδιαφορώντας για το γεγονός ότι οι σχετικές δίκες θα διεξαχθούν χωρίς την παρουσία των βασικών μαρτύρων.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν κανένας δεν έχει εμπιστοσύνη ότι η καταγγελία του θα διερευνηθεί αντικειμενικά και αποτελεσματικά. Και αυτό είναι πρόβλημα.
Στο άλλο ζήτημα, η πρόταση της εισαγγελέως στη δίκη της Χρυσής Αυγής είναι προφανώς σκανδαλώδης. Είναι τόσο απροκάλυπτα μεροληπτική ώστε αθωώνει ακόμα και εκείνους που ο ίδιος ο αρχηγός των νεοναζί φρόντισε να «αδειάσει». Δείγμα της ακραίας μεροληψίας είναι το γεγονός ότι με βάση την εισαγγελική πρόταση αθωώνεται ακόμα και ο συνεπιβάτης του Ρουπακιά, ο άνθρωπος που βρέθηκε δίπλα του την στιγμή του φόνου. Και βέβαια προτείνεται η αθώωση όλου του τάγματος της Νίκαιας που πλαισίωσε τον δολοφόνο. Αδιανόητα πράγματα. Τόσο αδιανόητα ώστε ελπίζω ότι η αρμόδια σύνθεση του δικαστηρίου θα τα παρακάμψει πλήρως.
Υπάρχουν δυστυχώς αναλογίες κι εδώ με όσα αναφέραμε πιο πάνω.
Έχει επισημανθεί και από άλλους ότι πριν την δολοφονία Φύσσα, υπήρχαν πολλές ακόμα εγκληματικές πράξεις που μαρτυρούσαν ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο κέντρο που κατευθύνει την εγκληματική δραστηριότητα της Χρυσής Αυγής. Από την δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν μέχρι τα πολλά μαχαιρώματα και τις επιθέσεις στην Αττική ιδίως την διετία 2012-2013 από μέλη της Χρυσής Αυγής. Το λεύκωμα “Βάλ’τους X» που εξέδωσε πρόσφατα το ίδρυμα «Ρόζα Λούξεμπουργκ» και η «HumanRights360», καταγράφει δεκάδες τέτοια περιστατικά ακραίας βίας . Σε δύο τουλάχιστο περιπτώσεις που έτυχε να γνωρίζω προσωπικά, η μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν η ίδια με αυτή που οδήγησε στο θάνατο του Παύλου Φύσσα. Μια μαχαιριά στην καρδιά. Σε εκείνες τις περιπτώσεις, θύματα ήταν δύο Πακιστανοί μετανάστες, που σώθηκαν παρά τρίχα, αλλά κινδύνευσαν σοβαρά.
Ωστόσο, στην μία περίπτωση είναι χαρακτηριστικό ότι ο αρμόδιος εισαγγελέας χαρακτήρισε την πράξη ως πλημμέλημα με αποτέλεσμα η υπόθεση να δικαστεί σε ένα ταπεινό Μονομελές Πλημμελειοδικείο, γεγονός που επισήμανε με αμηχανία ακόμα και ο εισαγγελέας της έδρας..
Χρειαζόταν άραγε μεγάλη προσπάθεια για να αντιληφθεί κανείς ότι η έξαρση της ρατσιστικής βίας του 2012-2013 κατευθυνόταν από ένα συγκεκριμένο πολιτικό κέντρο;
Χρειαζόταν άραγε να πεθάνει ένας αντιφασίστας Έλληνας πολίτης, ο Παύλος Φύσσας, για να κινηθεί η Ελληνική δικαιοσύνη και να πράξει το αυτονόητο, δηλαδή να συσχετίσει τις δικογραφίες;
Δυστυχώς ναι, μάλλον ήταν. Τα αλλοδαπά θύματα δεν συγκίνησαν την Ελληνική δικαιοσύνη.
Η Ελληνική δικαιοσύνη. Βαθιά συντηρητική, θεσμικά ρατσιστική, αργή, ανέμπνευστη, ρουτινιάρικη. Τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν άρδην και σε αυτό το χώρο προκειμένου να γίνει δυνατό να διερευνώνται από τα αρμόδια όργανα, αυτά δηλαδή που έχουν από το νόμο την αρμοδιότητα να επιβάλουν και αποτελεσματικές κυρώσεις, τα περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας και βίας. Και ταυτόχρονα να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά όχι μόνο η συμμορία της Χρυσής Αυγής αλλά και κάθε εστία ρατσιστικής βίας προκειμένου να μην ξαναγυρίσουμε στον εφιάλτη του 2012-2013, όπως ουσιαστικά προτείνει η κ.Αδαμαντία Οικονόμου.
Δικαστικοί λειτουργοί με δημοκρατική συνείδηση υπάρχουν. Δεν είναι ένας, δεν είναι μετρημένοι στα δάχτυλα των δύο χεριών, είναι περισσότεροι. Ωστόσο δεν είναι η πλειοψηφία. Είναι ευθύνη και των ίδιων να μην επιτρέψουν τα πράγματα να πάνε με τον ίδιο απαράδεκτο τρόπο και στη συνέχεια.
Και φυσικά είναι ευθύνη όλων μας ασκούμε αυτό που οφείλουμε να κάνουμε ως πολίτες έναντι κάθε εξουσίας, επομένως και της δικαστικής. Να την κρίνουμε και να την ελέγχουμε. Πάντα με σεβασμό, αλλά να το κάνουμε.

Από ανάρτηση στο facebook

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here