Του Νίκου Π. Σώκου
Διανύοντας την τέταρτη εβδομάδα καραντίνας σιγά σιγά γίνεται αντιληπτό ότι ο Covid-19 δεν είναι μια απλή υπόθεση, όπως ίσως ήταν η γρίπη των χοίρων το 2008-2009. Ο διαρκής βομβαρδισμός αρνητικών ειδήσεων από τα μέσα ενημέρωσης μεγεθύνει τον τρόμο, ο οποίος δυστυχώς δεν είναι αδικαιολόγητος… Όσοι υποτίμησαν τον “αόρατο εχθρό” και δεν έλαβαν εξ’αρχής μέτρα για τον περιορισμό του, γέμισαν ανεξέλεγκτες απώλειες και χιλιάδες καθημερινά κρούσματα. Πρώτη η Ιταλία μετά τη Κίνα, ύστερα η Ισπανία η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο κι τώρα και οι ΗΠΑ.
Ήταν πραγματικά τόσο κωμικές οι απόψεις των Τραμπ και Τζόνσον πριν ο ιός γονατίσει τις δύο χώρες που ειλικρινά θα γελούσαμε πολύ αν δεν είχαν τόσο τραγική κατάληξη… Ο ένας, (ο οποίος καλό είναι να θυμίσουμε ότι στη χώρα του χωρίς ιδιωτική ασφάλεια υγείας, πεθαίνεις) στο όνομα της οικονομίας αποφάσισε να μην πάρει εξ’αρχής αυστηρά μέτρα… Τώρα η Νέα Υόρκη είναι μια πόλη φάντασμα μετράει τους νεκρούς της καθώς ο ιός εξαπλώνεται σταδιακά στην υπόλοιπη χώρα. Ο δε Τζόνσον θεώρησε ότι είναι ανούσιο να λάβει μέτρα για την χώρα του προκειμένου να προστατεύσει τους πολίτες. Του φάνηκε πιο λογικό να αφήσει τον κόσμο να κυκλοφορεί με εξαίρεση τις ευπαθείς ομάδες, έτσι ώστε όσοι νοσήσουν να δημιουργήσουν μια ασπίδα ανοσίας που θα προστατεύσει τους ευπαθείς. Μάλλον αντί για ασπίδα ανοσίας δημιουργήθηκε  μια ασπίδα ανοησίας… Η Βρετανία πνίγεται στα κρούσματα και στους θανάτους, καθως και ο Βρετανός πρωθυπουργός ο αρχιτέκτονας της «ανοσίας» βρίσκεται στο νοσοκομείο εξαιτίας του ιού.
Όλος ο πλανήτης βρίσκεται σε μια αναμονή, όλοι έγκλειστοι μέσα στα σπίτια τους περιμένουν τα κρούσματα να αρχίσουν να μειώνονται και τον ιό να αρχίσει σιγά σιγά να εξαφανίζεται, δίνοντας χρόνο στους ειδικούς για την παρασκευή φαρμάκων και εμβολίου. Εδώ γεννιέται και το ερώτημα πώς θα είναι η οικονομία μετά τον κορωνοϊό; Η ιδέα και μόνο τρομάζει… Οι υποστηρικτές του νεοφιλελευθερισμού από εκεί που ήταν σίγουροι ότι το κράτος είναι ο φτωχός συγγενής που δε θέλουν να έχουν σχέσεις μαζί του ξαφνικά στρέφονται σε αυτό ως μόνη ελπίδα επιβίωσης τους για πακέτα στήριξης, επιδόματα κλπ. Οι οπαδοί της ιδιωτικής υγείας, εκείνοι που έλεγαν ότι δε χρειάζονται τόσα δημόσια νοσοκομεία, να απολυθεί ιατρικό προσωπικό και άλλα, ξαφνικά χειροκροτούν στα μπαλκόνια τους ήρωες της υγείας… Όχι δεν είναι υποκριτές όλοι οι παραπάνω απλά κάπως αργά συνειδητοποίησαν το πολύτιμο αγαθό της δωρεάν περίθαλψης και του δημοσίου τομέα. Χρειαζόταν τελικά μια μεγάλη κρίση που για να σκάσει η φούσκα του αθέμιτου καπιταλισμού.
Με την επιστροφή στην «κανονικότητα» η παγκόσμια οικονομία θα είναι σίγουρα σε ύφεση. Θα υπάρξει έλλειψη ρευστότητας και οι επιχειρήσεις θα έχουν μεγάλα προβλήματα. Το ζήτημα είναι τα σπασμένα των επιχειρήσεων να μη τα χρεωθούν για ακόμα μια φορά οι εργαζόμενοι, με απολύσεις, μειώσεις μισθών και αποδοχών, οι οποίοι θα κληθούν να αγωνιστούν για να μη πληγούν. Από την άλλη τα μεγάλα «θηρία» της παγκόσμιας οικονομίας και οι ηγέτες του κόσμου πρέπει να αναθεωρήσουν τους κανόνες του παιχνιδιού μετά το πέρας της κρίσης και να συμπεριλάβουν στο λεξιλόγιο και την στρατηγική τους φράσεις όπως κράτος δικαίου, ισονομία, ισότητα και φυσικά δημόσια και ΔΩΡΕΑΝ υγεία. Οψόμεθα…
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here