Ο ακροδεξιός κατήφορος τείνει να αγγίξει τη δικτατορία

Του Μάκη Μπαλαούρα

Τα πέντε τελευταία χρόνια, το να γράψω κάτι για την αντίσταση στη δικτατορία και την κορύφωσή της με την εξέγερση του Πολυτεχνείου θα ήταν ένα σάλπισμα στο μέλλον με διδακτική αναφορά στο παρελθόν. Μόλις 4,5 μήνες διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ., ήταν αρκετοί για να παρακάμπτει τη γραφή παρακάμπτει, δυστυχώς, το μέλλον και το σήμερα να γίνεται σε σύγκριση με το παρελθόν.

Ας δούμε συμπτώσεις και αποκλίσεις τού σήμερα με τις μέρες της δικτατορίας. Προφανώς, δεν πιστεύω ότι η Ν.Δ. ταυτίζεται με τη Χούντα, ούτε κατά διάνοια. Όμως, με κάποια παραδείγματα θα αντιληφθούμε ότι η αστυνομοκρατία και το ακροδεξιό σάλπισμα κεντρικών στελεχών της μας οδηγούν σε βλάσφημους συνειρμούς για τις δημοκρατικές κατακτήσεις που επέφερε ο ελληνικός λαός, με πρωτοπόρα τη νεολαία.

Α’ Τότε Άσυλο – αστυνομοκρατία:

Στην ΑΣΟΕΕ η πρώτη μαζική αντιχουντική συγκέντρωση.

Όταν η Σύγκλητος της ΑΣΟΕΕ αποφάσισε, στις 5 Φεβρουαρίου 1973 την παραπομπή των φοιτητών στο Πειθαρχικό της σχολής επειδή μοίρασαν τη «Μελέτη των 12 της ΑΣΟΕΕ», που αφορούσε όλα τα κεντρικά προβλήματα του πανεπιστημίου και με έντονες αντιχουντικές αιχμές. Παρά το γεγονός ότι η Χούντα περίμενε μαζική συγκέντρωση συμπαράστασης, δεν είχε θέσει αστυνομικές δυνάμεις αποτροπής. Μυστικοί και χαφιέδες, βέβαια, υπήρχαν για τα περαιτέρω…Το μεγάλο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ πλημμύρισε από 1.500 φοιτητές που φώναζαν συνθήματα και τραγουδούσαν απαγορευμένα τραγούδια.

Η πρώτη κατάληψη του Πολυτεχνείου

Στις 14 Φεβρουαρίου 1973, πάνω από 2.000 φοιτητές συγκεντρώνονται στο προαύλιο του ΕΜΠ, ενάντια στη στράτευση των φοιτητών. Ενώ η Σύγκλητος συνεδριάζει για να βγάλει απόφαση εναντίον της στράτευσης, αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν στο χώρο παραβιάζοντας το άσυλο, χτυπούν αδιακρίτως, εισέρχονται στην αίθουσα της Συγκλήτου και κάνουν συλλήψεις. Παραπέμπονται στο αυτόφωρο 11 φοιτητές με βαριές κατηγορίες: αντίσταση, περιύβριση αρχής, ακόμα και με τον νόμο 4000/58 περί «τεντιμποϊσμού»(!). Οι φοιτητές εμφανίζονται με έντονα σημάδια βασανισμού. Ήταν η μοναδική δημόσια εμφάνιση χτυπημένων αντιστασιακών σε όλη τη διάρκεια της χούντας. Πνευματικοί άνθρωποι και καθηγητές του ΕΜΠ σπεύδουν στη δίκη για να υπερασπιστούν τους φοιτητές.

Τα γεγονότα οδηγούν τη Σύγκλητο του Πολυτεχνείου σε παραίτηση(!), με λίβελλο εναντίον της Χούντας, αναφέροντας ότι «η ενέργεια της κυβέρνησης κάνει κενό γράμμα τα περί ελευθερίας του συνέρχεσθαι του συντάγματος, σεβασμός που πρέπει να αναγνωρίζεται ρητά και για τους φοιτητές».

Οι καταλήψεις της Νομικής

Μετά από καταιγιστικές εξελίξεις, το αντιδικτατορικό κίνημα προχωρά, στις 21/2/1973, στη μεγάλη κατάληψη της Νομικής, από 4.000 φοιτητές. Ήταν η πρόβα τζενεράλε για την εξέγερση του Νοέμβρη. Η λαϊκή κινητοποίηση εμψύχωσε τους φοιτητές, που προχώρησαν και σε δεύτερη κατάληψη της Νομικής (20 Μαρτίου 1973). Ούτε αυτή τη φορά η Χούντα τόλμησε να παραβιάσει το άσυλο, πίεσε όμως την Πρυτανεία να ζητήσει την επέμβαση της αστυνομίας, πράγμα που έγινε και η κατάληψη τελείωσε με δεκάδες τραυματίες και συλλήψεις φοιτητών και διαδηλωτών…

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου

Η κατάληψη δεν αποτράπηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις, παρά το γεγονός ότι γνώριζαν τις προθέσεις οργανωμένων και μη δυνάμεων του φοιτητικού κινήματος. ‘Έτσι, κατάφεραν να μείνουν επί τρεις μέρες φλογίζοντας τον ελληνικό λαό στο πνεύμα της αντίστασης και ανατροπής. Τότε δεν έφταναν οι αστυνομικές δυνάμεις, επιστρατεύτηκε και ο στρατός.

 Σήμερα

Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώτος νόμος της Ν.Δ. ήταν η κατάργηση του ασύλου.

Η κυβέρνηση, όπως και οι συντηρητικοί ομογάλακτοί της, έχει ως δόγμα το «νόμος και τάξη». Ο στόχος της, διττός: Από τη μια να οξύνει τα συντηρητικά ένστικτα μερίδων της κοινωνίας, και από την άλλη να απαξιώσει το δημόσιο πανεπιστήμιο δυσφημώντας το ως άντρο ανομίας και παραβατικότητας.

Σήμερα, η Σύγκλητος του ΟΠΑ έκλεισε τη σχολή.

Σήμερα,τα ΜΑΤ:

* Απαγορεύουν συνελεύσεις των φοιτητών.

* Απαγορεύουν στους φοιτητές να μοιράζουν φυλλάδια στο πεζοδρόμιο της σχολής και δεν επιτρέπεται να κολλούν αφισέτες πουθενά και όχι μόνο στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

* Η ΕΛΑΣ συλλαμβάνει φοιτητές μέσα σε λεωφορεία.

* Προσάγει στα αστυνομικά τμήματα για “εξακρίβωση στοιχείων” επειδή κολλούσαν αφίσες – προκηρύξεις ή μοίραζαν αριστερές εφημερίδες για την πορεία του Πολυτεχνείου.

Διαφορές χθες – σήμερα

Στη Χούντα γινόταν συλλήψεις και εξορίες και με πρωτοφανή βασανιστήρια. Απαγορεύονταν οι συναθροίσεις (στην α΄ φάση της, απαγόρευση τραγουδιών και φιλμ), υπήρχε λογοκρισία στα ΜΜΕ, στράτευση φοιτητών και πολλά ακόμα που χρειάζονται τόνοι χαρτιού για να αποτυπωθούν.

Σήμερα, χωρίς αναχώματα, στον ακροδεξιό κατήφορο της Ν.Δ., οδηγούν:

* Ο Βορίδης, πρώην στέλεχος του Μιχαλολιάκου στη Νεολαία και αργότερα διάδοχός του στην ΕΠΕΝ, χουντοφασιστική οργάνωση, που λέει… «γλυκά» πως “το ξύλο είναι στοιχείο αναγκαστικότητας”.

* Ο Γεωργιάδης, που φωνάζει «Η πλειοψηφία της κοινής γνώμης εισπράττει αέρα ανακούφισης που η αστυνομία μπήκε στην ΑΣΟΕΕ και έκανε τη δουλειά της».

* Η υφυπουργός Δ. Μιχαηλίδου, που είπε τους αντιστασιακούς «ψυχικά νοσούντες», βγαίνει στα κανάλια και ισχυρίζεται ότι “στην ΑΣΟΕΕ βρέθηκαν όπλα στα οποία έχει πρόσβαση ο στρατός της Συρίας»!

Σήμερα, τα ΜΜΕ, δεν έχουν λογοκρισία από την κυβέρνηση, κατευθύνουν όμως την κυβέρνηση, με το αζημίωτο βέβαια, μανιπουλάροντας τις ειδήσεις.

Ένα ζωντανό και μαζικό κίνημα όχι μόνο θα αποκρούσει τον ακροδεξιό κατήφορο, αλλά και θα σφραγίσει τις εξελίξεις με οδηγό το πανάρχαιο σύνθημα «ψωμί – παιδεία – ελευθερία».

Ας αρχίσουμε από σήμερα, που δεν είναι τυχαία η κατ’ εξακολούθηση μαζική αγωνιστική εκδήλωση, στην πορεία της επετείου της εξέγερσης της νεολαίας…

Από Αυγή

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here