Νίκος Μοσχοβάκος, ποιητής: «Στην πραγματικότητα το πιο σέξυ πράγμα είναι ο ίδιος μας ο εαυτός»

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΚΕΛΛΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 

 ΦΩΤΟ: PRESSPUBLICA/ΚΕΛΛΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ

Αντί προλόγου επιλέγουμε να δημοσιεύσουμε ένα από τα συγκλονιστικά ποιήματα, που τόσα χρόνια ο Νίκος Μοσχοβάκος γενναιόδωρα μας χαρίζει.

«Σεμνό Ερωτικό»

Κραδαίνοντας την τεντωμένη

μάχαιρα της επιθυμίας

καλπάζω στη λευκή πεδιάδα της αιδούς

ενώ εσύ ολόγυμνη

τυλίγεσαι πάνω μου

καταπράσινη αγράμπελη

παραδομένη στην αλλόκοτη εξέγερση

φυλακισμένων αγγέλων.

Κι όπως μαινόμενες οπτασίες

έτσι ξεφεύγουμε προς στιγμή

 

από το πεπρωμένο

αναζητώντας λύτρωση ηδονής.

Μάτια υγρά, χείλη υγρά

σώματα υγρά σφιχταγκαλιασμένα

ξεφλουδίζουμε μυσταγωγικά

τον αιώνιο χρησμό.

Ύστερα αργοχανόμαστε

στην άλλη πλευρά των λόφων σου

κι αποκαμωμένοι παραδινόμαστε

σ΄έναν γλυκό μυστικό ύπνο.

 

 

(από τη συλλογή «Αιφνίδια και διαρκή» εκδόσεις Μελάνι)

Η συνέντευξη θα ήταν εντελώς ημιτελής, αν δεν ζητάγαμε από δύο κορυφαίους ηθοποιούς του Θεάτρου, τον Χάρη Φραγκούλη και τον Αργύρη Ξάφη, να μας διαβάσουν ποιήματα του Νίκου Μοσχοβάκου.  Τους ευχαριστούμε θερμά! ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΒΙΝΤΕΟ.

  • Ποιοί ζωγράφοι σας γοητεύουν κ. Μοσχοβάκο;

Ο Γουναρόπουλος και ο Τσαρούχης.

  • Δεν έχουν τίποτα κοινό αυτοί οι ζωγράφοι!

Μπορεί να μου αρέσει μία ξανθιά, μπορεί και μία μελαχρινή!

  • Και ξανθιά και μελαχρινή λοιπόν! Πότε είναι σέξυ και πότε γοητευτική μία γυναίκα;

Το σέξυ πυροδοτεί απευθείας τα ένστικτα του ανθρώπου.  Το γοητευτικό αποπνέεται από την προσωπικότητα και πυροδοτεί μεγαλύτερη γκάμα συναισθημάτων.

  • Το ένα αποκλείει το άλλο;

Η γοητευτική προσωπικότητα ενέχει συγκαλυμμένα το σέξυ.

  • Και γιατί το συγκαλυμμένο είναι γοητευτικό;

Επειδή ανάγεται στη μυθολογία.

  • Τί σχέση μπορεί να έχει η μυθολογία με τον έρωτα;

Μία γυναίκα με καλυμμένο το σώμα, με μόνο τα μάτια να φαίνονται, είναι απείρως πιο ενδιαφέρουσα από μία γυναίκα που φοράει μπικίνι.  Η διαφορά μεταξύ του μπικίνι και αυτού του είδους της ολοκληρωτικής ενδυμασίας δημιουργεί τη μυθολογία.

 

  • Η μυθολογία δρά στο μυαλό μας ερωτικά;

Η μυθολογία τις καταστάσεις τις ωραιοποιεί, σε βαθμό παραμυθιού.  Όταν ξεκινάς αποκλειστικά από τα μάτια, σκέψου τι φαντάζεσαι από κει και πέρα!

  • Ένα ψέμα όμως δεν είναι όλο αυτό;

Ακριβώς!  Η μυθολογία είναι πεποιημένη, είναι φτιαγμένη από το μυαλό του ανθρώπου.

  • Μου λέτε δηλαδή ότι ερωτευόμαστε τη φαντασία μας, όχι τον σύντροφό μας;

Η μυθολογία είναι η διαδικασία μεταξύ της πραγματικότητας αυτού που είναι και αυτού που θα θέλαμε να είναι.  Ο έρωτας ενέχει μία μεγάλη περιοχή μυθολογίας.  Στην πραγματικότητα το πιο σέξυ πράγμα είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.  Αυτός καθορίζει το ερωτικό μέσα από τη δική μας τη φαντασία.

  • Τελικά ποιός είναι ερωτικός κ. Μοσχοβάκο;

Αυτός ο οποίος έχει καταφέρει να ενταχθεί στη μυθολογία σου, στη φαντασία σου.

  • Το όμορφο χαμόγελο είναι θέμα κατανομής χαρακτηριστικών προσώπου;

Το χαμόγελο είναι θέμα κατανομής ψυχής.

  • Αφού μιλάμε για χαμόγελο, δώστε μας τον ορισμό του χιούμορ.

Η αντιμετώπιση των πραγμάτων με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε και να τα προσεγγίζεις, αλλά και να αποστασιοποιείσαι από αυτά με χαμόγελο.

  • Πείτε μας για τον αντίποδα όλων των παραπάνω. Κακεντρέχεια και φθόνος.  Γιατί ο άνθρωπος αρέσκεται να ασκεί αρνητική κριτική;

Κατά βάθος ικανοποιεί απαγορευμένες περιοχές του εαυτού του, υποτάσσεται στο φόβο που έχει να ανακαλύψει τον εαυτό του.  Γιατί αν έχεις το γνώθι σ’ αυτόν και γνωρίζεις τις δυνατότητες και τις αδυναμίες σου, σκέφτεσαι νηφάλια και πριονίζεις το φθόνο σου.  Αν τα βρεις με τον εαυτό σου δεν λες κακίες.

  • Πώς ακριβώς λειτουργεί ο κακοπροαίρετος;

Νοιώθει ότι μπορεί να είναι τιμητής των πάντων χωρίς να εγκύψει με σοβαρότητα πάνω σε αυτό που ασκεί την κακοπροαίρετη κριτική του, γιατί αν το κάνει, θα συνειδητοποιήσει ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως με τόση ευκολία τα εκφράζει.

  • Ο αποδέκτης της κακοπροαίρετης κριτικής πώς πρέπει να αντιδρά;

Με ψυχραιμία και με χιούμορ.

  • Ο κακοπροαίρετος λοιπόν «την βγάζει καθαρή»;

Ο ασκών κακοπροαίρετη κριτική είναι ούτως ή άλλως εκτεθειμένος.  Το κακοπροαίρετο είναι πασιφανές, το βλέπουν εύκολα όλοι, ή τουλάχιστον οι περισσότεροι.  Γι αυτόν ακριβώς το λόγο τους αντιμετωπίζουμε είτε με χιούμορ είτε με σιωπή.  Δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο.

  • Γιατί οι ποιητές είναι τόσο ποιητικοί κ. Μοσχοβάκο; Τί είναι αυτό που  μας ερεθίζει σ΄ ένα ποίημα εμάς τους αναγνώστες;

Ένα ποίημα γράφεται σε μία κατάσταση απογείωσης.  Ο ποιητής βγαίνει έξω από τα καθιερωμένα, πολύ ψηλά ή λιγότερο ψηλά, αλλά εν πάση περιπτώσει «έξω».  Ο αναγνώστης, που διαβάζει αυτό το ποίημα, συμμερίζεται με τον τρόπο του, αυτήν την απογείωση.

  • Απογειωνόμαστε δηλαδή κι οι αναγνώστες μαζί με τους ποιητές;

Κάθε ποίημα, αφού γραφεί, αποξενώνεται από το δημιουργό του και έχει μία αυτοτελή και αυθύπαρκτη παρουσία.  Ο αναγνώστης, προσεγγίζοντας το ποίημα, στην πραγματικότητα το ξαναγράφει με το δικό του τρόπο.  Καμιά φορά ο αναγνώστης μπορεί να απογειωθεί περισσότερο και από τον ποιητή τον ίδιο.

  • Ένα ποίημα λοιπόν γράφεται τόσες φορές όσες και οι αναγνώσεις που θα του κάνουν;

Ένα ποίημα περιγράφεται κάθε φορά από τον εσωτερικό κόσμο του αναγνώστη, γι αυτό ακριβώς η παρουσία ενός ποιήματος ποικίλλει.

  • Ας πάμε στο «Μονόγραμμα» του Ελύτη. Υπάρχει άλλο μήνυμα πλην του ερωτικού;

Στο Μονόγραμμα το μήνυμα είναι υπαρξιακό.  Και επειδή με την ύπαρξη είναι άρρηκτα συνδεδεμένος ο έρωτας, μέσα από αυτό το απεγνωσμένο παραλήρημα του Ελύτη, βγαίνει ταυτόχρονα, όχι μόνο η ερωτική αγωνία, αλλά κατά βάση η υπαρξιακή.  Η αγωνία τελικά μπροστά στο θάνατο.

  • Ο έρωτας δηλαδή εξωραίζει το θάνατο;

Ο έρωτας, αυτή η δυνατή διαδικασία του ανθρώπινου είναι, εμπεριέχει μία απογείωση, μία απόλυτη ευτυχία, η οποία σε κάνει και αναλογίζεσαι τί θα συμβεί μετά…

  • Δηλαδή όταν ερωτεύεσαι σκέφτεσαι αναγκαστικά το μετά; Το θάνατο;

Με τον έρωτα αποδέχεσαι πιο εύκολα το θάνατο, συμφιλιώνεσαι μαζί του.  «Τα έζησα όλα με τον έρωτα αυτόν, μπορώ τώρα να πεθάνω…».  Μ΄ έναν τρόπο αποδέχεσαι ευκολότερα το θάνατο μέσα από τον έρωτα.

  • Αφού μιλάμε για θάνατο ας πούμε και για την περίφημη υστεροφημία!

Η αγωνία για την υστεροφημία είναι μία επώδυνη ματαιοδοξία.  Το να προσωποποιείς τη ματαιοδοξία σου με την αυριανή σου ύπαρξη, η οποία μπορεί σε 100 χρόνια να είναι στη μνήμη κάποιων, αλλά σε 2000 χρόνια θα΄χει σβήσει παντελώς, είναι χωρίς καμία σημασία.

  • Τον Σοφοκλή και τον Αριστοφάνη τους μνημονεύουμε για πάντα!

Ναι αλλά αυτούς που έζησαν 5000 χρόνια πριν τον Σοφοκλή δεν τους μνημονεύουμε, γιατί δεν τους ξέρουμε καν.

  • Ένα πιο οικείο παράδειγμα;

Τη γιαγιά σου την μνημονεύεις, την προγιαγιά σου όμως την μνημονεύεις; Όχι.  Συνεπώς η υστεροφημία είναι μία ανθρώπινη ματαιοδοξία, επειδή πιστεύουμε ότι μας κρατάει σε μία αθανασία, πράγμα που είναι ψευδές.

  • Και η επιβράβευση; Επιτρέπεται να την επιδιώκουμε;

Η επιβράβευση είναι μία αδυναμία, η οποία όμως είναι θεμιτή.  Σου αρέσει να αρέσεις.

  • Για ποιό λόγο μας αρέσει να αρέσουμε;

Αποκτάς κίνητρο για δράση με την επιβράβευση, άρα σου δίνει κίνηση.  Η διαρκής κίνηση και δημιουργία είναι στοιχεία ζωής.  Η απραξία είναι θάνατος.

  • Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είναι σε διαρκή κίνηση. Δώστε του μία συμβουλή.

Να μην βάζει τόσο νερό στο κρασί του.  Εχει βάλει πολύ, με κίνδυνο να χαθεί η γεύση οινοπνεύματος.

  • Πείτε μας την πιο ευτυχή στιγμή της ελληνικής ιστορίας.

Όταν έπεσε η Χούντα.  Ήταν μία εποχή που μπορούσες να ονειρεύεσαι πιστεύοντας ότι ονειρεύεσαι βάσιμα.  Αμβλύνθηκε σε μεγάλο βαθμό, παρότι δεν έχει εξαλειφθεί μέχρι σήμερα η μετεμφυλιακή διαφορά.

  • Ένα ρητό που σας εκφράζει;

«Ο Δάκρης», ένα μανιάτικο παραμύθι είναι αυτό που με εκφράζει ιδιαίτερα.

  • Ωωω! Ακούμε!

Ήταν μία γυναίκα και ένας άντρας και είχαν δέκα παιδιά.  Πέρασε ένας λύκος και τα έφαγε.  Έκλαιγε η μάνα αλλά με τόσο παράπονο που από το δάκρυ της γεννήθηκε ένα άλλο παιδί, ο Δάκρης.  Αυτό το παιδί πήγε και πήρε εκδίκηση, βρήκε το λύκο, τον σκότωσε, έβγαλε από την κοιλιά του όλα τα αδέλφια του και γύρισε νικητής και τροπαιοφόρος στη μάνα του.

  • Εκπληκτικό! Συμπέρασμα;

Και το ανέφικτο κάποτε γίνεται εφικτό.

  • Μεταμορφώνομαι σε Τζίνι κ. Μοσχοβάκο! Πού θέλετε να σας μεταφέρω;

Στο Μπουένος Άϊρες!  Να συναντήσω τρεις γοητευτικότατους ανθρώπους, οι οποίοι είχαν κάκιστες σχέσεις μεταξύ τους.  Εβίτα Περόν, Τσε Γκεβάρα και Χόρχε Λουίς Μπόρχες.

  • Τί σας γοητεύει στα είδωλα αυτά;

Η Εβίτα Περόν ήταν ένα κορίτσι από φτωχή οικογένεια, όχι ιδιαίτερα όμορφη, και κατάφερε να αποκτήσει ερωτική σχέση με τα πλήθη.  Εβγαινε στο μπαλκόνι δίπλα στον Περόν και παραληρούσαν γι αυτήν.  Ο Τσε, με τη ζωή του, εκφράζει μία διαρκή ποιητική επαναστατική πορεία.  Ο Μπόρχες κορυφαία λογοτεχνική προσωπικότητα, βέβαια ψεύτης όπως όλοι οι ποιητές και λογοτέχνες!

  • Και τώρα σας καλώ να λύσετε ένα ιστορικό μυστήριο! Ποιό σας κινεί περισσότερο την περιέργεια;

Θα ήθελα να είμαι παρών στη δολοφονία του Οδυσσέα Ανδρούτσου όταν τον έριξαν από την Ακρόπολη.  Ο Γκούρας άραγε ήταν αυτός που τον δολοφόνησε;

  • Με βρίσκετε απροετοίμαστη να απαντήσω κ. Μοσχοβάκο! Ευχαριστώ για την ποιητική αυτή συνέντευξη.

—————– 

Ο Νίκος Μοσχοβάκος έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές: “Ειδο-ποίηση” 1970, “Ζέον”, από τις εκδόσεις Καστανιώτη 1979, “Οφειλή περιπέτειας”, από τις εκδόσεις Μελάνι 2011, “Αιφνίδια και διαρκή”, από τις εκδόσεις Μελάνι 2014, “Πολυετής σβέση φανού”, εκδόσεις Μελάνι 2008, “Απριλίου Ξανθίσματα”, ομοίως από τις εκδόσεις Μελάνι 2016.  Ποιήματά του περιλαμβάνονται και στις συλλογικές εκδόσεις Διήγημα 1970, εκδόσεις Κάλβος, Κατάθεση 1973, εκδόσεις Μπουκουμάνη, Ποίηση 1977 εκδόσεις Καστανιώτη και Ποίηση 1981, εκδόσεις Καστανιώτη.  Ποιήματά του έχουν επίσης δημοσιευθεί σε πολλά έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά, καθώς και στο blog του Βασίλη Νόττα «Το Ιστολογοφόρο».  Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κουκίδα το βιβλίο του Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεοδόση Πυλαρινού “Είναι όλα τόσο όμορφα που φοβάμαι την επόμενη στιγή. Η ποίηση του Νίκου Μοσχοβάκου”  Η ποίησή του Νίκου Μοσχοβάκου έχει μελοποιηθεί από τον Σπύρο Αρσένη.

 

Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here