Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗ

Μετά από 8 χρόνια άγριας λιτότητας, που προκάλεσε η χρεοκοπία, με ολέθριες συνέπειες στην ελληνική κοινωνία και οικονομία, έχουμε πια βγει από τα μνημόνια και είμαστε σε θέση να ατενίζουμε το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Κι αυτή την επιτυχία την πιστώνεται η κυβέρνηση Τσίπρα.

Η έξοδος από τα μνημόνια, όμως, δεν συνεπάγεται και την έξοδο από την κρίση. Πρέπει επομένως μέσα στα επόμενα χρόνια να θεμελιώσουμε ένα στέρεο έδαφος για τη χώρα, πάνω στο οποίο -με σχέδιο, αποτελεσματικότητα και μεταρρυθμίσεις- θα δουλέψουμε για την ανάπτυξη του τόπου, την ανάκαμψη της οικονομίας, την εξυγίανση της δημόσιας διοίκησης και την καταπολέμηση των παθογενειών.

Στόχος μας, η παραγωγή περισσότερου πλούτου, που θα διανέμεται δικαιότερα, και η διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών, προκειμένου να κλείσουμε ερμητικά την πόρτα σε οποιονδήποτε κίνδυνο νέας χρεοκοπίας και νέων μνημονίων στο μέλλον.

Αυτό που επίσης πιστώνεται σε αυτή την κυβέρνηση είναι η συμφωνία των Πρεσπών, που ήρθε ως αποτέλεσμα του θάρρους και της αποφασιστικότητας των Τσίπρα και Ζάεφ να δώσουν επιτέλους λύση σε ένα μείζον και χρόνιο πρόβλημα. Μια συμφωνία, η καλύτερη δυνατή για τη χώρα, που θα ενισχύσει τη σταθερότητα στην περιοχή και θα ωφελήσει πολλαπλά τη Βόρεια Ελλάδα, τη Μακεδονία μας και τη Θεσσαλονίκη.

Τόσο το τέλος των μνημονίων, λοιπόν, όσο και η συμφωνία των Πρεσπών, αναδιατάσσουν δραστικά το πολιτικό τοπίο. Μας επιβάλλουν να προωθήσουμε πιο τολμηρά και στην Ελλάδα τις προοδευτικές συμμαχίες, που οικοδομούμε με επιτυχία εδώ και τρία χρόνια σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Εκεί έχουμε διαμορφώσει συμμαχίες με ένα μεγάλο τμήμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, με τους Πράσινους, φυσικά με την Αριστερά όπου ανήκει ο ΣΥΡΙΖΑ, κι ορισμένες φορές ακόμη ευρύτερες συμμαχίες, όπως είναι η πρωτοβουλία για τις συνόδους των χωρών του Νότου.

Αυτές οι συμμαχίες κι αυτό το «σπάσιμο» της απομόνωσης, μάς έχουν δώσει τη δυνατότητα να τελειώσουμε με τα μνημόνια και να ορθώσουμε φραγμούς απέναντι στην ανερχόμενη άκρα δεξιά. Γιατί δεν είναι μόνο η αυτόνομη άκρα δεξιά, είναι κι «Ορμπανοποίηση» του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, ο κίνδυνος να φτιαχτεί μια συμμαχία δεξιάς-ακροδεξιάς.

Πρόσφατα, ο Βέμπερ είπε ότι είναι ανοιχτός να κάνει συμμαχίες ακόμα και με τον Σαλβίνι, προκειμένου να γίνει Πρόεδρος της Κομισιόν, ενώ ο Όρμπαν χαιρέτισε τη συνάντηση του Σαλβίνι με τον Κατσίνσκι, υποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο στο ΕΛΚ ότι τέτοιες συμμαχίες -που οδηγούν σε έναν δρόμο τεράστιας οπισθοδρόμησης- μπορούν να οδηγήσουν την Ευρώπη.

Υπάρχει, λοιπόν, η ανάγκη να δούμε, γύρω από ένα σχέδιο προοδευτικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας και προώθησης προοδευτικών και δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων, πώς θα ανοίξουμε έναν διάλογο για να διαμορφώσουμε μια νέα πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία, έναν νέο πολιτικό και κοινωνικό συνασπισμό προοδευτικών δυνάμεων.

Έναν συνασπισμό ικανό να διεκδικήσει στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις την πλειοψηφία και τη νίκη, αλλά και να οδηγήσει τη χώρα σε μια πορεία ανασυγκρότησης και προόδου σε όλους τους τομείς, προκειμένου να προχωρήσουμε μπροστά και να αποτρέψουμε την οπισθοδρόμηση, την οποία συνιστά η πρόταση της ΝΔ.

Από thessnews.gr

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here