Οι μικρές εποχικές τουριστικές επιχειρήσεις και τα ωράρια εργασίας

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μικρές εποχικές τουριστικές επιχειρήσεις σε σχέση με τα ωράρια εργασίας καταγράφονται σε ανοικτή επιστολή επαγγελματία, που ζητεί ειδική ρύθμιση για αυτού του είδους τη δραστηριότητα. 

Στην επιστολή με τίτλο, «πρόταση αναγνώρισης της τουριστικής πραγματικότητας σχετικά με τα ωράρια εργασίας», που απευθύνεται στο υπουργείο Εργασίας, αναφέρονται τα εξής:

«Ένα από τα  προβλήματα  που αντιμετωπίζουν οι μικρές εποχικές επιχειρήσεις  αφορά στην αδυναμία τους να ανταποκριθούν στο γράμμα του νόμου σχετικά με τις ώρες και ημέρες εργασίας των εργαζομένων τους με αποτέλεσμα οι περισσότερες τυπικά να παρανομούν .

Σύμφωνα με το νόμο ένας εργαζόμενος δεν επιτρέπεται να εργάζεται πάνω από 40 ώρες την εβδομάδα. Δηλαδή 8 ώρες χ 5 ημέρες ή 6 ώρες και 40 λεπτά χ 6 ημέρες.

Το αίτημα λοιπόν είναι να μια τροπολογία η οποία θα επιτρέπει σε μικρές τουριστικές  εποχικές επιχειρήσεις οι οποίες  λόγω της φύσης της δουλειάς λειτουργούν  7 ημέρες την εβδομάδα ,την περίοδο αιχμής και με την σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου ο τελευταίος να μπορεί να εργάζεται 7 ημέρες την εβδομάδα με τις ανάλογες προσαυξήσεις σε μισθούς και ένσημα.

Στην περίπτωση των νησιών περίοδος αιχμής θα μπορούσε να οριστούν ο Ιούνης Ιούλης Αύγουστος και Σεπτέμβριος και αν θέλουμε να το ορίσουμε ακόμη πιο στενά το τρίμηνο     10 Ιούνη – 10 Σεπτέμβρη.

Ως μικρή επιχείρηση ενδεικτικά θα μπορούσε να οριστεί ένα  κατάλυμα έως 20 δωμάτια ή ένα καφέ ή εστιατόριο με ορισμένο όριο υπαλλήλων ανά ειδικότητα ή κύκλο εργασιών – οι τεχνικές λεπτομέρειες είναι θέμα των ειδικών- .

(ένα ξενοδοχείο για παράδειγμα 40 δωματίων έχει την ευχέρεια να καλύπτει τα ρεπό γιατί έχει μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων τους οποίους μπορεί να κατανείμει ομοιόμορφα στις ημέρες της εβδομάδας)

Οι λόγοι για τους οποίους είναι επιβεβλημένη  μια τέτοια τροπολογία που θα ανακουφίσει τη μικρή επιχείρηση είναι οι εξής :

  • Θα φανεί περίεργο ότι σε μια εποχή με αυξημένη την ανεργία υπάρχει μειωμένη προσφορά εργασίας . Αυτό οφείλεται στο ότι ο ντόπιος πληθυσμός δεν επαρκεί για να καλύψει τις αυξημένες θέσεις εργασίας που δημιουργούνται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Την αυξημένη ζήτηση εργασίας καλύπτουν εργαζόμενοι από άλλες περιοχές  οι οποίοι έρχονται στα νησιά για να εργαστούν από 1 έως 5 μήνες και οι οποίοι με μισθό το ανώτερο 650€ πρέπει να  αντιμετωπίσουν και τα έξοδα διαβίωσης τους (200€ το μήνα στην καλλίτερη περίπτωση για ένα συνήθως μικρό υπόγειο δωμάτιο χωρίς κουζίνα κα επιπλέον τα έξοδα για την διατροφή τους).  Είναι λοιπόν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι  που έρχονται από άλλες πόλεις αλλά και οι ντόπιοι  ,που είναι αποφασισμένοι  να δουλέψουν για ένα τρίμηνο ή τετράμηνο με αυξημένο ωράριο και χωρίς ρεπό προκειμένου να αποταμιεύσουν  χρήματα για το χειμώνα. Είναι κατανοητό λοιπόν ότι είναι πολύ δύσκολο έως και αδύνατο να βρεθεί εργαζόμενος που θα εργάζεται 1 ημέρα καλύπτοντας το ρεπό κάποιου άλλου ( ειδικότητα «ρεπατζής» είναι το ανέκδοτο που κυκλοφορεί στους αντίστοιχους επαγγελματικούς κύκλους)
  • Πέρα από την δυσκολία εύρεσης εποχικού προσωπικού υπάρχει και η αντικειμενική δυσκολία της εύρυθμης λειτουργίας της επιχείρησης διότι για μια μέρα της εβδομάδας ανατρέπεται η   ισορροπία     ( μια καμαριέρα  , ένας σερβιτόρος ή ένας μπάρμαν που  δουλεύει μόνο μια μέρα την εβδομάδα δεν μπορεί να συντονιστεί και να ενταχτεί στην καθημερινή ρουτίνα της επιχείρησης). Γι αυτό τον λόγο στην πραγματικότητα οι περισσότεροι εργαζόμενοι δουλεύουν 8 ώρες χ 7 ημέρες την εβδομάδα
  • Οι μικρές επιχειρήσεις βασίζονται πολύ στις προσωπικές σχέσεις τόσο με τους πελάτες τους όσο και με τους εργαζόμενους τους. Είναι κοινή πεποίθηση σε δεξιούς και αριστερούς εργοδότες αυτού του είδους των επιχειρήσεων ότι ένας κακοπληρωμένος εργαζόμενος δεν είναι αποδοτικός. Στην  πραγματικότητα αυτό  που συμβαίνει  όλα αυτά τα χρόνια είναι το εξής: ο εργαζόμενος δηλώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου , στο λογαριασμό του κατατίθεται  το ποσό που προβλέπεται βάσει της σύμβασης που έχει υπογράψει  και παίρνει ¨μαύρα¨ τα επιπλέον χρήματα που αφορούν τις αυξημένες ώρες εργασίας και την ποιότητα της δουλειάς του.

Το ζήτημα του ωραρίου εργασίας  είναι ένα θέμα ταμπού για την αριστερά , όμως αν στην συγκεκριμένη περίπτωση το αναλύσουμε σε βάθος θα διαπιστώσουμε ότι καταλήγει σε όφελος όλων.

1.των εργαζομένων γιατί νόμιμα θα αυξηθούν τα έσοδα και τα ένσημα τους και προστατεύονται από κακούς εργοδότες

  1. των επιχειρήσεων γιατί δεν θα παρανομούν

3.του κράτους γιατί θα αυξηθούν οι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία

  1. της κυβέρνησης η οποία θα δείξει ότι αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα.

Σε περίπτωση ελέγχου το πρόστιμο για εργασία σε ημέρα ρεπό είναι 1500€. Ποσό πολύ μεγάλο για μια μικρή επιχείρηση που δουλεύει 5 μήνες το χρόνο. Δεν είναι όλα τα νησιά Μύκονος ούτε όλοι οι επιχειρηματίες απατεώνες. Πρέπει η κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει  την στάση της απέναντι στις μικρές επιχειρήσεις οι οποίες είναι επιβαρυμένες με υπερβολικούς φόρους και εισφορές. Τουλάχιστον να απαλλαχτεί από το να διώκεται επειδή προσπαθεί να υπηρετήσει την πραγματικότητα.

 

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here