Μiglior fabbro/Miglior uomo: Δημήτρης Αρμάος

Του Δημήτρη Μαύρου

Kάπου στo Καθαρτήριο (έχει κι αυτό τη σημασία του), ο Δάντης χαρακτηρίζει τον τροβαδούρο Αρνώ Ντανιέλ “il miglior fabbro del parlar materno”, τουτέστιν τον «καλύτερο τεχνίτη της μητρικής λαλιάς».  Το πρώτο μισό αυτής της φράσης πήρε ο Έλιοτ, ώστε να τιμήσει τον φίλο και μέντορά του Πάουντ στην αφιέρωση του The Waste Land.

Σαν σήμερα πέθανε ο Δημήτρης Αρμάος, ο miglior uomo del parlar materno, τουτέστιν ο καλύτερος άνθρωπος της μητρικής λαλιάς, γιατί δεν ήταν απλώς και μόνον ο καλύτερος τεχνίτης. Απ’ τον Αρμάο δεν πρόκειται να μου λείψει η τεχνική, έχω ανά πάσα στιγμή 219 δικά του ποιήματα στη διάθεσή μου. Ο άνθρωπος λείπει πάντα, ανεξαρτήτως ιδιότητας.

Την πρώτη φορά που τον είδα, στο πρώτο μάθημα της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας, μας απήγγειλε το 3ο Κάντο της Κόλασης. Ή τουλάχιστον αυτή είναι η πρώτη μου ανάμνηση, ίσως την επέλεξα ασυναίσθητα εκ των υστέρων λόγω της εντύπωσης που μου προκάλεσε, δεδομένου ότι δια της λογικής το πρώτο μάθημα είναι μάθημα γνωριμίας. Δεν είθισται να λες καλημέρα και ν’ αρχίζεις ν’ απαγγέλλεις Δάντη.

Μέχρι τότε δεν είχα αγοράσει ή διαβάσει ούτε ένα βιβλίο ποίησης. Το πρώτο που αγόρασα ήταν ένα χρόνο αργότερα, τα Κουαρτέτα του Έλιοτ. Οπότε βλέπετε πώς έρχονται να δέσουν όλα μεταξύ τους. Και τ’ ότι ξαφνικά άρχισα να διαβάζω ποίηση δεν ήταν φυσικά άσχετο με την προσθήκη αυτού του ανθρώπου στη ζωή μου.

Το επόμενο σημείο που θυμάμαι είναι όταν απήγγειλε το Εξωτικό, μια μπαλάντα του Γκαίτε. Παραμένει το μόνο ποίημα που μ’ έχει κάνει ν’ ανατριχιάσω. Γιατί; Ένας θεός ξέρει. Καλό, ναι. Το καλύτερο, σε καμία περίπτωση.

Το πρώτο πράγμα που έγραψα σοβαρά ήταν ένα κινηματογραφικό σενάριο για τον σχολικό διαγωνισμό της Α’ Λυκείου. Κι αν θυμάμαι κάτι με πικρία είναι ότι στη λογοτεχνική συντροφιά που μαζευόταν κάθε Τετάρτη με σύστηνε πάντοτε ως εξαιρετικό σεναριογράφο. Αισθάνομαι ότι τα ποιήματά μου που πρόλαβε να δει δεν ήταν αρκετά πειστικά ώστε να μου αλλάξει την ιδιότητα.

Είπα «αν θυμάμαι κάτι με πικρία» αφήνοντας να εννοηθεί ότι ήταν το μοναδικό. Φυσικά, αυτό δεν ισχύει. Μπορώ να σκεφτώ τουλάχιστον 3 πράγματα που δεν πρόλαβα. Αν μη τι άλλο, είναι πρακτικά αδύνατον να εξοφλήσω το χρέος μου. Όχι, ότι θα ήθελε ή ότι θα αποδεχόταν καν την ύπαρξη χρέους. Δυόμισι μήνες πριν πεθάνει ακόμα μου απαντούσε στα mail που του έστελνα. Το τελευταίο πράγμα που μου έγραψε, στις 14.3, ήταν –τι άλλο;–  «Καλὸ βράδι».

Αγγελική Διαδρομή: Ready, Set, Go

 ΕΚ των υστέρων βλέπω
σιωπές πολλές να παίζουνε στο παιδικό σου γέλιο
-αξίζει η αλήθεια
ν’ αλλάξω πρόσημο στη μνήμη;

Κάθαρση λειψή, κακοστημένη τραγωδία,
βίαιη ἐντύπωση κρυφή ή μη φανερωμένη,
παρά μόνον αργά, παρά μόνον γραπτά
παρά μόνον ορισμένες στιγμές,
όταν νοιώθεται ἡ πληγή,
Που προσπερνώ μ’ αφέλεια –ή ντροπή–
μια προσφορά ευαλωσίας
Ανάμεσα σε δυο ὑπάρξεις ἐν κινδύνω
Κάπου στην Καλλιδρομίου με κλειστή την τζαμαρία
Να μην ––
Δεν θα ξυπνήσουνε ξανά οι γείτονες.

… πενήντα πέντε μὲ ραγδαῖες τὶς μεταστάσεις …
Κακούργε όλα τα ‘γραψες, τίποτα δε μου είπες

Σαχ Ματ

«ΠΏΣ! Εσύ εδώ;»
“What! Are you here?”
“Siete voi qui?”

Όταν πρέπει να καταπιώ το όχι της σιγής,
αιώνες πίσω πάω οκτώ
στη διάλεκτο του πιο κοινού νεκρού μας
γυρεύω γη
για μια παρτίδα σκάκι με τον εαυτό μου
όπου το εγώ βαστάει κάτι από το εσύ

Έτσι, για placebo,
τὰ φάρμακά σου φέρε ––
γιατί στο νύχτωμα
εμπρός θα κείται κάποιος βασιλιάς,
κι είτε Μαύρος
είτε Λευκός
δικός μου θα ‘ναι.
Και με παροπλισμένα μάτια,
Θ’ αφουγκράζομαι ψιθύρους

Καλό βράδυ Δημήτρη. Καλό βράδυ Τομ. Καλό βράδυ Δάντη. Καλοβράδυ.
Ευχαριστώ. Καλοβράδυ. Καλοβράδυ.
Καλό βράδυ, τεχνίτες, καλό βράδυ, τρυφεροί τεχνίτες, καλό βράδυ, καλό βράδυ.
Καλὸ βράδι.

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here