Μια Κου Κλουξ Κλαν για τον 21ο αιώνα;

 

 

 

Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

Λευκοί περιμένουν λεωφορείο στον τερματικό σταθμό των λεωφορείων Greyhound, στο Μέμφις του Τενεσσί (Σεπτέμβριος του 1943).

 

Κάποιες, έστω μεμονωμένες,  αστικές αγωγές που έγιναν κατά καιρούς είχαν σίγουρα σημαντική επίδραση στη δραστηριότητα πολλών μελών και ομάδων της Κου Κλουξ Κλαν. Αν και είναι δύσκολο να υπολογισθεί και αν εκτιμηθεί επακριβώς η αποτρεπτική τους αξία στην επιθετική συμπεριφορά, τα σχετικά στοιχεία δείχνουν ότι οι ηγέτες της Κλαν άρχισαν πραγματικά να φοβούνται τις νομικές συνέπειες των αποτρόπαιων πράξεων των μελών τους. Το 1996, τέσσερα μέλη της οργάνωσης στη Βόρεια Καρολίνα, παραδέχτηκαν πως ήταν εκείνοι που έκαψαν  μια παλιά εκκλησία βαπτιστών κοντά στο Bloomville, στη Νότια Καρολίνα. Το 1987, οι ένορκοι, όλοι λευκοί, σε δικαστήριο  στην Αλαμπάμα, εκδίκασαν 7.000.000 $ κατά των Ηνωμένων Klans της Αμερικής για το λυντσάρισμα ενός νεαρού μαύρου άνδρα που ονομαζόταν Michael Donald  (1961 – 21 Μαρτίου, 1981). Η συγκεκριμένη όμως απόφαση, ήταν το έναυσμα και ακολούθως το άλλοθι για την περαιτέρω νομική στρατηγική και επιβολή ποινών και κατά άλλων ομάδων της Κλαν που είχαν επιχειρήσει εξίσου ανέντιμες πράξεις βίας σε διάφορα μήκη και πλάτη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Με την πάροδο των ετών, τα μέλη της Αόρατης Αυτοκρατορίας κι οι Ιππότες της Κου Κλουξ Κλαν, καταδικάστηκαν για εγκλήματα που κυμαίνονταν από εμπρησμούς σταυρών και βομβιστικές επιθέσεις, έως βεβαίως και δολοφονίες. Μια επίθεση, το 1987, από την Αόρατη Αυτοκρατορία σε ειρηνική πορεία υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων στην ολόλευκη κομητεία Forsyth της Γεωργίας, αποδείχθηκε στο τέλος καταστροφική για την οργάνωση. Το αρμόδιο νομικό κέντρο που ασχολούταν με τις υποθέσεις των φτωχών νοτίων (Southern Poverty Law Center, SPLC) κατέθεσε αγωγή και το 1988, η αρμόδια ομοσπονδιακή  επιτροπή διέταξε την Αόρατη Αυτοκρατορία και  τους  Λευκούς Ιππότες του Νότου (Southern White Knights) που συμμετείχαν στην βία και έντεκα άλλους Klansmen να καταβάλλουν  σχεδόν ένα εκατομμύριο $ ως αποζημίωση για τις βλάβες που είχαν  προκαλέσει στους διαδηλωτές. Ο James Farrands (1935- ), ο ηγέτης της Αόρατης Αυτοκρατορίας,  συμφώνησε να παραιτηθεί απ’ όλα τα περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένης της εταιρείας, και να πληρώσει προσωπικά $ 37.500 στους διαδηλωτές εκείνους. Μέχρι το καλοκαίρι του 1993, η Αόρατη Αυτοκρατορία βρισκόταν αναγκαστικά σε κατάσταση ύπνωσης ως συνέπεια της διευθέτησης της αγωγής. Το 1996, το SPLC κατέθεσε αστική αγωγή εναντίον των Χριστιανών Ιπποτών της Κου Κλουξ Κλαν της Βόρειας Καρολίνας και τεσσάρων μελών  για λογαριασμό μιας μαύρης εκκλησίας στη Νότια Καρολίνα, που είχε καταστραφεί από εμπρησμό το προηγούμενο έτος. Ο εμπρησμός εκείνος συγκαταλεγόταν σε τριάντα ύποπτες πυρκαγιές που σημειώθηκαν σε μαύρες  εκκλησίες το διάστημα 1995-96. Όλες οι αγωγές ζητούσαν την τιμωρία και αντισταθμιστικές αποζημιώσεις, αφού υποστήριζαν ότι οι Χριστιανοί Ιππότες ‘ενθάρρυναν τα μέλη τους να διαπράξουν πράξεις βίας και εκφοβισμού κατά των μαύρων με σκοπό την προώθηση των στόχων της οργάνωσης’.  Είχαν αναμφισβήτητα εξωθήσει σε καταστροφική πορεία, δύσκολα αντιμετωπίσιμες ρωγμές και εμφανή διάλυση και τις υπόλοιπες λευκές ρατσιστικές οργανώσεις, αφού αποτελούσαν ταυτόχρονα και ισχυρή προειδοποίηση προς όλους, ότι το τίμημα μπορεί να αποδειχτεί αρκετά ακριβό, στην κυριολεξία!

Λευκός όχλος με επικεφαλής τους Klansmen καίνε λεωφορείο με μαύρους στο Anniston, της Αλαμπάμα.

 

Μια σειρά εσωτερικών διαφωνιών για την ηγεσία και την τακτική που θα έπρεπε να ακολουθηθεί, αποδεκάτισε έτι περαιτέρω την Κλαν στις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα. Γνωρίζουμε όμως ότι, ούτως ή άλλως, η ιστορία της Κλαν ήταν γεμάτη από ίντριγκες και ζήλιες για λόγους καθαρά ανέλιξης στην σχετική ιεραρχία, αλλά τώρα δεν φαινόταν κάτι στον ορίζοντα που θα μπορούσε να αντιστρέψει την πορεία και τις τύχες της οργάνωσης. Όταν η Αόρατη Αυτοκρατορία κατέρρευσε το 1993, οι Ιππότες της Κου Κλουξ Κλαν του Thomas Robb (1946- ) στο Αρκάνσας, εξελίχτηκε στη μεγαλύτερη οργάνωση της Κλαν στην απέραντη ετούτη  χώρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Robb κέρδισε ανεκτίμητη δημοσιότητα με τη δημόσια εμφάνισή του  σε εθνικό επίπεδο, συγκεκριμένα σε τηλεοπτικές συζητήσεις και σε ένα άρθρο του περιοδικού Time, σχετικά με τα κινήματα του  μίσους. Κανένας άλλος σύγχρονος ηγέτης δεν ήταν πιο έμπειρος από αυτόν στην αξιοποίηση της τηλεόρασης, αλλά η εκστρατεία των δημοσίων σχέσεων είχε γι’ αυτόν και την οργάνωση της Κλαν, μόνο βραχύβια κέρδη! Κι αυτό γιατί με τον καιρό, η υπερέκθεση του Thomas Robb στην τηλεόραση, οδήγησε στην απώλεια ενός μεγάλου μέρους της ‘καινοτομίας και της γοητείας’ γενικότερα της οργάνωσης. Το 1994, άρχισε να προβάλλεται η τηλεοπτική σειρά ‘TV Nation’, που  διακωμωδούσε άγρια τον Thomas Robb και τους  οπαδούς του. Η κωμική απεικόνιση της εκπομπής έβγαζε στον αέρα την μισαλλοδοξία του Robb απέναντι στους μαύρους, αλλά επίσης και σε κάποιες άλλες ομάδες, όπως για παράδειγμα τους Εβραίους. Ταυτόχρονα τον παρουσίαζε περιπαικτικά ως ηγέτη μιας ομάδας, των ‘Ku Klux Klowns’, συγκεκριμένα! Αργότερα εκείνο το έτος, οι Ιππότες θρυμματίστηκαν, και ο Robb βρέθηκε να προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει δίπλα του τους ανθρώπους του. Το σχίσμα γέννησε ένα μαχητικό παρακλάδι με ισχυρές νεοναζιστικές τάσεις που ονομάστηκε  Ομοσπονδία των Klans, ή Ιππότες της Κου Κλουξ Κλαν (Knights of the Ku Klux Klan). Αρχηγός της ομάδας ήταν ο πρώην Μεγάλος Δράκος του Robb στο Ιλινόις,  Εντ  Νόβακ, ο οποίος κάποτε είχε σχέσεις με το Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αμερικής και το Αμερικανικό Ναζιστικό Κόμμα. Η Ομοσπονδία της Κλαν πήρε στους κόλπους της  περισσότερο από το ένα τρίτο των μελών του Robb σε εθνικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των ηγετών και των μελών της από το Τενεσσί, Κεντάκι, Αλαμπάμα, Καλιφόρνια, το Μιζούρι και το Τέξας. Οι περισσότεροι από τους αποστάτες στην ομάδα του Νόβακ, ήταν σκληροπυρηνικοί μαχητές που δεν έβλεπαν με καλό μάτι τις μη βίαιες πολιτικές του Robb και τον απελπιστικά άτολμο ρατσισμό του. Ο Νόβακ πάντως δήλωσε ευθέως ότι η ομάδα του θα είναι  μαχητικότερη από τους Ιππότες και θα αποφύγει τα φώτα της δημοσιότητας που τόσο αχόρταγα επεδίωξε ο Robb. Μετά τη διάσπαση, ο Νόβακ λειτούργησε αθόρυβα στα παρασκήνια,  οργανώνοντας διαδηλώσεις   και στρατολογώντας καινούργια μέλη, αλλά εκείνη η μαχητική δύναμη  κρούσης που ήλπιζε ότι θα γινόταν η Ομοσπονδία, δεν   έγινε ποτέ πραγματικότητα.

Έξω από το Λευκό Οίκο. 1965

Οι Ιππότες πέρασαν από μια παρόμοια αναστάτωση το 1994, όταν μια άλλη ομάδα αποστάτησε παίρνοντας ότι είχε απομείνει από το προπύργιο του Robb στις μεσοδυτικές περιοχές της χώρας. Ηγέτης του νέου ομίλου, ήταν ο David Neumann, ο οποίος και διόρισε τον εαυτό του Αυτοκρατορικό Γόη. Ο David Neumann παρά την απειλητική επιστολή από τον δικηγόρο του Robb, ορκίστηκε να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το όνομα των Ιπποτών. Η ομάδα Neumann, από την άλλη μεριά, προσπάθησε να εκδιώξει τον Robb από εθνικό διευθυντή και ισχυρίστηκε ότι εκείνοι ελέγχουν πλέον τους Ιππότες. Ήταν πια ολοφάνερο ότι οι δύο μαζικές λιποταξίες σε λιγότερο από ένα έτος έδωσαν  καταστροφικό πλήγμα στην οργάνωσή του Robb.  Καθώς όμως η επιρροή της  Κλαν άρχισε να ξεθωριάσει στις δεκαετίες του 1980 και του 1990, τα ρατσιστικά κινήματα των λευκών   άρχισαν να χαράζουν   νέα πορεία. Το Τάγμα (Order), μια τρομοκρατική οργάνωση που διέπραττε φόνους, ένοπλες ληστείες, κι ακόμα παραποιήσεις και πλαστογραφίες  στις αρχές της δεκαετίας του 1980, έγινε το νέο πρότυπο για την ανάληψη τολμηρών πρωτοβουλιών εκ μέρους της λευκής υπεροχής. Τα μέλη του Τάγματος θεωρήθηκαν άνθρωποι της δράσης και της συνείδησης, που θα αγωνίζονταν εάν ήταν επιτακτική ανάγκη  μέχρι θανάτου, σύμφωνα με τα λόγια του ηγέτη Bob Jay Mathews, για ‘το αίμα, το έδαφος και την τιμή’.  Ο  Mathews  (1953-8 Δεκεμβρίου 1984), τελικά πεθαίνει μετά από ανταλλαγή πυροβολισμών με περίπου εβδομήντα πέντε ομοσπονδιακούς πράκτορες οι οποίοι περικύκλωσαν το σπίτι του, κοντά στη Freeland της Ουάσιγκτον,  στα 1984.

Η παλιά Κλαν, σε αντίθεση, προχωρούσε με  βραδύ και δειλό βάδισμα. Όλοι τη θεωρούσαν πλέον  ξεπερασμένη ιστορία και με καμία δράση πια στο ενεργητικό της.  Τα στελέχη της την εγκατέλειπαν αλύπητα και μαζικά. Καθώς όμως παρέπαιε η παντοδύναμη κάποτε Κλαν, νέες νεοναζιστικές οργανώσεις όπως τα Άρια Έθνη (Aryan Nations), η  Εθνική Συμμαχία (National Alliance),  καθώς και μερικές άλλες ρατσιστικές παρατάξεις των λευκών,  όπως η ‘White Aryan’ του Tom Metzger, ήρθαν στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 καθώς  και του 1990. Στα σημεία  που η Κλαν είχε αποτύχει, δηλαδή  στην πρόσληψη νέων και τη διατήρηση των παλιών της μελών, οι νεοναζιστικές ομάδες και οι άλλες ρατσιστικές οργανώσεις πέτυχαν θεαματικά εστιάζοντας  αποκλειστικά στο μόνο πράγμα που ήταν ζωτικής σημασίας για την μακροπρόθεσμη επιβίωση των κινημάτων μίσους,  να  κινητοποιήσουν δηλαδή έξυπνα  την επόμενη γενιά. Για το σκοπό αυτό, επιδίωξαν με  επιθετικό τρόπο να προσεταιρισθούν τους νέους, τους αδίστακτους, τους νεοναζί σκίνχεντς (Skinheads) μέσα από τα λύκεια της χώρας και φυσικά τις πανεπιστημιουπόλεις.  Οι τελευταίοι πρόθυμοι να αποδείξουν το θάρρος τους ως ριζοσπάστες ρατσιστές,  γρήγορα έγιναν η πιο βίαιη κατηγορία όλων. Οι οπαδοί της λευκής υπεροχής ζητούσαν πλέον να χειραγωγήσουν και να εκμεταλλευτούν την αντικυβερνητική θέρμη των παραστρατιωτικών ομάδων που ξεπήδησαν σε ολόκληρο το έθνος, κάτι  που έγινε το πιο ορατό από τις εξτρεμιστικές οργανώσεις στη δεκαετία του 1990.

Γύρω από τις αρχές του 1997, το προαναφερόμενο παραπάνω αρμόδιο νομικό κέντρο που ασχολούταν με τις υποθέσεις των φτωχών νοτίων (Southern Poverty Law Center, SPLC), εντόπισε κάπου πεντακόσιες τέτοιες ομάδες, αρκετές από τις οποίες   είχαν στενούς δεσμούς με άλλες ρατσιστικές ομάδες οι ηγέτες των οποίων ήταν ρατσιστές, ή είχαν εκφράσει δημόσια ρατσιστικές ή αντισημιτικές πεποιθήσεις. Μπορεί τώρα οι καμουφλαρισμένες στολές να αντικατέστησαν  τα παραδοσιακά ράσα της Κλαν, αλλά το μίσος εναντίον των Εβραίων, των μαύρων, των μεταναστών και των άλλων μειονοτήτων, συνέχισε απερίσπαστο να εκτοξεύεται και να μολύνει το αμερικανικό πολιτικό σώμα.

Ως το τέλος του εικοστού αιώνα, δεν υπήρχε ουσιαστικά ενιαία, μονολιθική Κλαν, αν πράγματι υπήρξε στην ιστορία ποτέ μια τέτοια. Η οργάνωση τώρα βρισκόταν υπό κατάρρευση, με λιγοστά στελέχη και μέλη καθώς και μειωμένη παρουσία στη χώρα. Η κάποτε ισχυρή Αόρατη Αυτοκρατορία, κατά τα φαινόμενα, είχε φύγει από την ιστορία ανεπιστρεπτί, τουλάχιστον όπως την γνώρισαν οι σελίδες της. Ο διάδοχός του, η μεγαλύτερη ομάδα Κλαν του Έθνους, οι ‘Ιππότες της Κου Κλουξ Κλαν’, ήταν θρυμματισμένη σε πολλά κομμάτια και αποδιοργανωμένη.  Οι πιο μαχητικοί ακτιβιστές, όπως ο Louis Beam, ο Robert Miles  και ο Tom Metzger, είχαν εγκαταλείψει την Κλαν  εδώ και πολύ καιρό και ανέλαβαν ηγετικό ρόλο σε άλλες ομάδες λευκών ρατσιστών. Ο Louis Ray Beam, γεννημένος το 1946,  είναι βετεράνος του πολέμου στο Βιετνάμ και μάλιστα αργότερα του απονεμήθηκε διάκριση για τις εκεί προσφερόμενες υπηρεσίες του. Την περίοδο που  ήταν μέλος της Κου Κλουξ Κλαν, προχώρησε στην οργάνωση  δικής του ομάδας, στο Τέξας (Texas Emergency Reserve). Ο Thomas Linton Metzger (1938- ) επίσης, ο οποίος υπήρξε και Μεγάλος Μάγος της Κου Κλουξ Κλαν στη δεκαετία του ’70, ίδρυσε τη Λευκή Αριανή Αντίσταση (White Aryan Resistance, WAR), κάνοντας γνωστή την έντονη αντίθεσή του στην υπόθεση της  μετανάστευσης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here