Μια φωτεινή (σε συνθήκες βαθέος σκότους) εκδοχή κοινωνικής συνύπαρξης

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Στα σίγουρα δεν δικαιούνται ούτε διεκδικούν τα υπέρ προβεβλημένα της εποχής μας γαλαζόμαυρα πιστοποιητικά ή και πτυχία αριστείας, όμως φωτεινά μυαλά – από αυτά που λείπουν πολύ, από αυτά που αν δεν έλειπαν τόσο πολύ στη πολύ καθυστερημένη Ελληνική κοινωνία αυτή δεν θα ήταν τόσο πολύ καθυστερημένη – κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως είναι.

Ο Αντώνης και ο Φωτεινός, ο μια ζωή διαδηλωτής και ο μια ζωή αστυνόμος, σε μια (φωτεινή) εκδοχή συνύπαρξης που καμιά σχέση δεν μοιάζει να έχει με τη (σκοτεινή) εκδοχή την οποία η νυν ‘‘κυβέρνηση των (παιδονόμων) αρίστων’’ μοιάζει να θέλει πάση θυσία να επιβάλλει στην ‘‘τάξη’’ της.

Με την ένδειξη – τίτλο «όσοι νόμοι και να ψηφιστούν, οι διαδηλώσεις στους δρόμους θα συνεχιστούν» τη συζήτηση ξεκινά ο Αντώνης Ρέλλας γράφοντας/ σχολιάζοντας τη φωτογραφία με την αφεντιά του να διαδηλώνει στο οδόστρωμα:

»Όχι κυρ αστυνόμε δεν φταίω! ΕΜΕΙΣ, οι χρήστες/ιες αμαξιδίου μια ζωή κινούμαστε στο οδόστρωμα. Ο λόγος είναι απλός. Τα πεζοδρόμια ΔΕΝ είναι προσβάσιμα.»
Για να λάβει απάντηση φωτεινή, γεμάτη κοινωνική ευαισθησία (εδώ δεν πρέπει να σας ξενίζει ο προσδιορισμός, δεν πρέπει να σας ξενίζει διότι δε χρησιμοποιείται για να θολώσει μα για να φωτίσει την αλήθεια) από τον αστυνόμο Φωτεινό Παγιάβλα:
‘‘Εμ, δεν σ’ έγραψα που δεν είχες πινακίδα στο όχημα, έχεις και αιτήματα από πάνω! Σοβαρά τώρα, τα πεζοδρόμια δεν είναι προσβάσιμα ούτε για παιδικά καρότσια, πόσο μάλλον για αναπηρικά αμαξίδια που είναι πιο πλατιά. Καλούς αγώνες εύχομαι!’’
Υστερόγραφο: Και εμείς. Σε αμφότερους!

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here