Με εξώδικα επικοινωνούν τα παιδιά του Μπιθικώτση – «Δεν θέλω φαγωμάρες» είχε πει στη διαθήκη του

«Δεν θέλω να μαλώνουν όταν πεθάνω», είχε πει ο ξεχωριστός ερμηνευτής και συνθέτης, ο Σερ Γρηγόρης Μπιθικώτσης, όταν συνέτασσε την διαθήκη του. Όμως αυτό δεν αποφεύχθηκε… Μετά από την 6ετή διαμάχη για να προσβληθεί η διαθήκη του (κάτι που το δικαστήριο τελικά δεν δέχθηκε και έκρινε ότι η διαθήκη ισχύει), νέες εντάσεις προκύπτουν από συμπεριφορές των συγγενών του.

Ο τραγουδιστής Γρηγόρης Μπιθικώτσης, γιος του εξαίρετου ερμηνευτή από τον δεύτερο γάμο του, έστειλε συγκεκριμένα εξώδικο στην Αννα Μπιθικώτση, κόρη από τον πρώτο γάμο, επειδή παρότι η διαθήκη ξεκαθαρίζει τα πνευματικά δικαιώματα, η συνεργασία των ετεροθαλών αδελφών δεν είναι και τόσο καλή.

Συγκεκριμένα, ο γιος του Μπιθικώτση διαμαρτύρεται ότι η ετεροθαλής αδελφή του Άννα διοργανώνει συναυλίες και εκδηλώσεις χωρίς να ενημερώνει εκείνους που έχουν τα πνευματικά δικαιώματα.

«Θα ήθελα να τα απέφευγα όλα αυτά, όμως δεν μπόρεσα», είπε ο γιος του Μπιθικώτση. «Δεν είναι ωραίο τα αδέρφια να φτάνουν στα δικαστήρια. Αν μπορούσα και αυτή την ύστατη στιγμή να έρθω σε συνεννόηση με την αδερφή μου, τότε δεν θα χρειαζόταν να προσφύγω στη Δικαιοσύνη».

Η Άννα Μπιθικώτση  το τελευταίο διάστημα πραγματοποιεί σειρά συναυλιών σε συνεργασία με τον Στέλιο Βαμβακάρη, γιο του κορυφαίου ρεμπέτη, με τίτλο «Βαμβακάρης – Μπιθικώτσης, ο ρεμπέτης και ο Σερ», στις οποίες συμμετέχουν πολλοί τραγουδιστές.  Αυτός είναι και ο λόγος που διαμαρτύρεται ο Γρηγόρης, που έχει να μιλήσει με την Άννα 13 χρόνια, δηλαδή από τότε που πέθανε ο πατέρας τους. Ο τελευταίος  είχε επιλέξει πριν φύγει από τη ζωή να αφήσει ως αποκλειστικό και νόμιμο δικαιούχο  του περιουσιακού δικαιώματος (πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα) τη σύζυγό του Μεταξία Μπιθικώτση και δικαιούχο του ηθικού δικαιώματος το γιο του  Γρηγόρη Μπιθικώτση στο σύνολο του έργου του. Θεωρούσε ότι τα παιδιά από το πρώτο γάμο τα είχε καλύψει πλήρως οικονομικά.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο υιός Μπιθικώτσης, «η Άννα  εξακολουθεί χωρίς νόμιμο δικαίωμα και χωρίς τη δική μας άδεια να πραγματοποιεί, όπως και κατά το παρελθόν έπραττε, μουσικές εκδηλώσεις, παραστάσεις, συναυλίες με θέμα το έργο του μεγάλου δημιουργού και μάλιστα χωρίς να πληρούνται οι προδιαγραφές που αρμόζουν σε μια τέτοια παρουσίαση ώστε να προστατεύεται και να διαφυλάσσεται το έργο αυτό» και συνεχίζει: «Στη δημόσια διαθήκη του ο πατέρας μου έλεγε ότι θεωρώ το γιο μου Γρηγόρη φυσικό μου διάδοχο και συνεχιστή της ιστορίας μου σε όλα τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Όταν ο οποιοσδήποτε και όχι μόνο η αδερφή μου θέλει να κάνει παραστάσεις, εκδηλώσεις, συναυλίες χρησιμοποιώντας και προβάλλοντας το πνευματικό έργο του πατέρα μου, θα πρέπει να έχει τη σύμφωνη, είτε προφορική είτε γραπτή έγκριση τόσο της μητέρας μου όσο και τη δική μου».

Η Άννα Μπιθικώτση όμως  ουδέποτε  ζήτησε άδεια από τον ίδιο και τη μητέρα του παρόλο που πέρσι της είχαν στείλει επιστολή και της ζητούσαν να έρχεται σε συνεννόηση μαζί τους.

Από την πλευρά της η Άννα Μπιθικώτση δεν θέλησε να συζητήσει το θέμα και απλά δήλωσε άγνοια για το θέμα του εξωδίκου καθώς όπως είπε βρίσκεται στο Βελβεντό Κοζάνης  για τη σειρά συναυλιών «Βαμβακάρης – Μπιθικώτσης, ο ρεμπέτης και ο Σερ» και δεν έχει πρόσβαση στην ηλεκτρονική τους αλληλογραφία.

Η ΔΙΑΘΗΚΗ

Η διαθήκη που συντάχθηκε ενώπιον συμβολαιογράφου τον Ιανουάριο του 2002 και ανοίχτηκε μετά τον θάνατο του Μπιθικώτση, αναφέρει τα εξής:

«Στις κόρες μου από τον πρώτο μου γάμο με τη Θεοκλεία έχω γράψει μια οικία στην Αργυρούπολη που αποτελείται από τέσσερα μαγαζιά και τρεις ορόφους. Τα τέσσερα μαγαζιά είναι γραμμένα στην κόρη μου Αναστασία και στην εγγονή μου Αθηνά, παιδί της κόρης μου Αννας από τον πρώτο της γάμο.

»Τα τέσσερα μαγαζιά όχι ξεχωριστά στην καθεμία, από δύο τα έχουν μαζί από κοινού. Πάνω από τα μαγαζιά στον πρώτο όροφο κατοικεί η πρώτη γυναίκα μου Θεοκλεία, τον οποίον έχουμε εξ ημισείας. Μετά τον θάνατο της μητέρας τους και τον δικό μου τον δικαιούνται τα παιδιά μας Αννα και Τασία.

»Στον δεύτερο όροφο κατοικεί η κόρη μου Αναστασία με τον σύζυγό της και τα παιδιά της και είναι γραμμένος στο όνομά της. Στον τρίτο όροφο κατοικεί η κόρη μου Άννα με τον σύζυγό της από τον δεύτερο γάμο της και είναι γραμμένος στο όνομά της. Επίσης, οι κόρες μου Αννα και Αναστασία τους έχω γράψει από ένα εξοχικό σπίτι στο Πόρτο Ράφτη στη θέση “Αυλάκι”.

»Τον γιο μου από τον δεύτερο μου γάμο με τη Μεταξία, Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον θεωρώ φυσικό μου διάδοχο και συνεχιστή της ιστορίας μου στα καλλιτεχνικά μου δρώμενα. Εχουμε γράψει στον γιο μου Γρηγόρη εγώ και η γυναίκα μου Μεταξία το σπίτι στο Χαλάνδρι. Επίσης, το εξοχικό σπίτι στον Κάλαμο στη θέση “Αγκώνα” και ένα χωράφι στο Μαρκόπουλο, είναι γραμμένα στον γιο μου Γρηγόρη Μπιθικώτση.

»Για τη νυν γυναίκα μου Μεταξία έχω να πω τα καλύτερα λόγια για όλη τη ζωή που περάσαμε μαζί μέχρι σήμερα, τριάντα δύο χρόνια, και επιθυμία μου είναι και όταν δεν θα υπάρχω να τη σέβονται και να την εκτιμούν όλοι όσοι με αγάπησαν. Στα καλλιτεχνικά μου δικαιώματα νόμιμος δικαιούχος είναι η γυναίκα μου Μεταξία Μπιθικώτση».

 

ΠΡΟΣΕΒΑΛΑΝ ΤΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

Η διαθήκη με την οποία άφηνε νόμιμο δικαιούχο των πνευματικών του δικαιωμάτων τη δεύτερη σύζυγό του στάθηκε η αιτία να ξεσπάσει εμφύλιος στην οικογένεια. Τελικά η λύση δόθηκε από τη Δικαιοσύνη, όταν η μία από τις δυο κόρες από τον πρώτο γάμο του Μπιθικώτση, η Αναστασία,  προσέβαλε τη διαθήκη. Κατά τη γνώμη της να πάρουν από 25% τα τρία παιδιά από τους δύο γάμους  και η δεύτερη σύζυγος. Όμως το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα.

Η ενάγουσα ζητούσε από τους δικαστές να μην είναι η μοναδική κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του πατέρα της η δεύτερη σύζυγός του Μεταξία Μπιθικώτση, αλλά να αναγνωριστεί ότι πρέπει να έχουν ίδιο μερίδιο οι πιο κοντινοί συγγενείς του αείμνηστου καλλιτέχνη. Με λίγα λόγια η Αναστασία Μπιθικώτση πρότεινε να αναγνωριστεί ότι η πραγματική βούληση του πατέρα της ήταν να κληροδοτηθούν τα πνευματικά του δικαιώματα στην ίδια, στην αδελφή της Αννα, στον ετεροθαλή αδερφό της Γρηγόρη και στη Μεταξία Μπιθικώτση με ποσοστό 25% ο καθένας.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας ασπάστηκε την απόφαση του «σερ» και τα δικαιώματα έμειναν στη δεύτερη σύζυγο, την  Μεταξία Μπιθικώτση.

Τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα ήταν το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που δεν είχε διαθέσει σε κάποιον από τους κληρονόμους του ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης όταν βρισκόταν εν ζωή.

Στη δικαστική απόφαση σημειώνεται για την «ασάφεια» που επικαλείτο στην αγωγή της η Αναστασία Μπιθικώτση, το εξής:

«Ο διαχωρισμός μεταξύ αυτών ήταν γνωστός στον διαθέτη, αφού σε ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ αυτού και της γυναίκας του Μεταξίας είχε μεταβιβάσει στην τελευταία κατά ψιλή κυριότητα τα πνευματικά του δικαιώματα, ενώ υπήρξε και ιδρυτικό στέλεχος του οργανισμού συλλογικής διαχείρισης των συγγενικών δικαιωμάτων τραγουδιστών – ερμηνευτών. Το γεγονός ότι στο κείμενο της διαθήκης του δεν έκανε χρήση των ειδικότερων αυτών όρων «πνευματικά» και «συγγενικά», αλλά του ευρύτερου όρου «καλλιτεχνικά», ο οποίος ναι μεν δεν απαντάται στη νομική επιστήμη, αλλά συνηθίζεται στον καλλιτεχνικό χώρο, καταδεικνύει τη βούλησή του να συμπεριλάβει στον όρο αυτό κάθε δικαίωμα που απέρρεε από την πολύχρονη και πολύπλευρη (ερμηνευτής και συνθέτης) καλλιτεχνική του δραστηριότητα».

Μάλιστα, κατά τη δικαστή αυτό επιβεβαιώνεται και από το «σύνολο του κειμένου της διαθήκης, το οποίο έχει αποδοθεί με έναν ιδιαίτερα απλό και άμεσο τρόπο, που συνάδει απόλυτα με το επίπεδο εκπαίδευσης και την έλλειψη εξειδικευμένων γνώσεων του Γρηγόρη Μπιθικώτση, καθώς και τον προσωπικό του τρόπο έκφρασης, που ήταν γνωστός και στο ευρύ κοινό. Είναι προφανής η απουσία οιουδήποτε νομικού όρου, αφού ο διαθέτης αναφέρεται σε περιουσιακές διαθέσεις έναντι των τέκνων του, χωρίς να διευκρινίζει τον νομικό μανδύα που αυτές φέρουν και δη εάν πρόκειται για πλήρη κυριότητα ή ψιλή, ενώ γίνεται αποκλειστική χρήση των γραμματικών χρόνων του ενεστώτα και του παρακείμενου, αποδιδόμενου ακόμα και του χρόνου του μέλλοντος με τον ενεστώτα («Μετά το θάνατο της μητέρας τους», «τον δικαιούνται τα παιδιά μας…», «στα καλλιτεχνικά μου δικαιώματα … είναι…»).

Μεγάλο ρόλο στην απόφαση του δικαστηρίου έπαιξε κι ένας από τους μάρτυρες που ήταν στενός φίλος του αείμνηστου καλλιτέχνη και ήταν παρόν στη σύνταξη της διαθήκης ενώπιον του συμβολαιογράφου.

Ο άνθρωπος αυτός κατέθεσε ότι κανείς δεν παρενέβη στη διαθήκη, αφού υπήρχε ρητή απαγόρευση από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση,

Λόγω της ιδιότητάς του ως μάρτυρα στη σύνταξη της διαθήκης η κατάθεση του κρίθηκε από το δικαστήριο ιδιαίτερα αξιόπιστη. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στη βούληση του «σερ» να καταστήσει τη Μεταξία αποκλειστική δικαιούχο του συνόλου των δικαιωμάτων του με σκοπό να την εξασφαλίσει και να την προστατέψει.

«Τη διαθήκη την έκανε για αυτό» είπε ενώπιον του δικαστηρίου, ενώ στη συνέχεια ανέφερε τι του είχε εξομολογηθεί ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης: «Δεν θέλω μετά τον θάνατό μου, Νίκο, να μαλώνουν…».

Παράλληλα, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τού είχε εκφράσει την πεποίθησή του ότι όλα του τα παιδιά θα είναι πλήρως εξασφαλισμένα με τις εν ζωή παροχές στις οποίες είχε προβεί προς αυτά.

Ετσι, η δικαστής κατέληξε στην απόφαση να απορριφθεί η αγωγή της Αναστασίας Μπιθικώτση ως ουσία αβάσιμη, καθώς κατά συνέπεια όλων των παραπάνω αναφορών, η αληθινή βούληση του Γρηγόρη Μπιθικώτση ως προς τα πνευματικά και συγγενικά του δικαιώματα σύμφωνα με την υποκειμενική άποψη του τελευταίου και το σύνολο του περιεχομένου της διαθήκης συνάγεται ότι ήταν να περιέλθουν αυτά στη σύζυγό του Μεταξία ως αποκλειστική κληρονόμο επί του συνόλου αυτών.

Ο ΣΕΡ

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης απεβίωσε έπειτα από βραχύχρονη περίοδο νοσηλείας, στις 7 Απριλίου 2005 σε ηλικία 83 ετών.

Ήταν από φτωχή οικογένεια και δούλεψε ως υδραυλικός για να επιζήσει, πίζοντας παράλληλα και κιθάρα. Ήταν το μικρότερο παιδί της οκταμελούς οικογένειας. Πρωτότοκος ήταν ο Χρήστος και ακολουθούσαν η Κοντιλιώ, ο Γιώργος, ο Κώστας και τελευταίος ο Γρηγόρης.  Μέσα στη θύελλα του ’40 τα αδέλφια του έφυγαν για το Μέτωπο, στην Αλβανία.

Εκείνος έκανε τα πρώτα του βήματα σ’ ένα ταβερνάκι της γειτονιάς του, τραγουδώντας με μία κιθάρα, «ευρωπαϊκά τραγούδια». Όλα άλλαξαν, όταν μια κρύα νύχτα του χειμώνα του 1937 πήγε ν’ ακούσει τρεις μουσικούς που έπαιζαν με τα μπουζούκια τους σ’ ένα κουτούκι. Ήταν ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Ο μικρός Γρηγόρης ενθουσιάστηκε κι από τότε ασπάστηκε το ρεμπέτικο και το λαϊκό.

Το 1947 εκτοπίστηκε μαζί με εκατοντάδες άλλους Έλληνες στη Μακρόνησο, όπου τα βράδια έπαιζε στη Λέσχη Αξιωματικών. Εκεί έγραψε τα πρώτα του τραγούδια και γνωρίστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη. Μετά την απελευθέρωσή του, δημιούργησε το δικό του συγκρότημα και το 1949 μπήκε στη δισκογραφία ως συνθέτης. Τίτλος του πρώτου του δίσκου ήταν το «Καντήλι τρεμοσβήνει», σε στίχους Χαράλαμπου Βασιλειάδη.

Έκανε δύο γάμους και απέκτησε 3 παιδιά, δυο κόρες από τον πρώτο γάμο και έναν γιο από τον δεύτερο. Ο γιος του, Γρηγόρης, έχει το όνομα του πατέρα του και είναι επίσης τραγουδιστής.

Όταν κάποτε ρωτήθηκε γιατί επέλεξε να δώσει στον γιο του το ίδιο όνομα μ’ εκείνον, απάντησεΑ

“Γιατί όταν μια μέρα πεθάνω, θα ήθελα να επιστρέψει μετά την κηδεία στο σπίτι ένας Γρηγόρης Μπιθικώτσης”.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here