Με αφορμή τις πρόσφατες πρωθυπουργικές εξαγγελίες

 

Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

 

Αίφνης είχαμε το μήνυμα του πρωθυπουργού όσον αφορά το όνομα του  νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Όμως δύο σοβαρά πράγματα είχαν ήδη μεσολαβήσει στην πολιτική ζωή του τόπου. Το πρώτο είναι η μη συμμετοχή της χώρας στην δρομολογούμενη συνάντηση του Βερολίνου και το δεύτερο η επανάκαμψη της λειτουργίας του Υπουργείου της Μεταναστευτικής Πολιτικής το οποίο η ίδια κατήργησε με την άνοδό της στην εξουσία, προ εξαμήνου. Δικαίως, κατά τη γνώμη πολλών, η αντιπολίτευση στηλίτευσε την όλη κατάσταση ασκώντας σφοδρότατη κριτική για τη βιάση του πρωθυπουργού γι’ αυτή την ανακοίνωση. Για την  αγωνία βεβαίως της αντιπολίτευσης, αλλά και για σεβαστό ποσοστό πολιτών και μέσων μαζικής επικοινωνίας, οι παραπάνω εξελίξεις, έχουν ιδιαίτερη και βαρύνουσα σημασία. Τα δύο θέματα δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, και δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ,  ότι συνδέονται στενά. Στη  διάσκεψη του Βερολίνου σχετικά με το μέλλον της Λιβύης, η χώρα μας δεν προσεκλήθη, σε αντίθεση με πολλές άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα η διπλανή μας Τουρκία. Υπήρξαν φυσικά κάποιες δικαιολογίες από τη μεριά της Γερμανίας, αλλά πίσω απ’ αυτή, την μη πρόσκληση δηλαδή της Ελλάδας,  υπάρχουν άλλα πράγματα που δεν φαίνονται εκ πρώτης όψεως. Είναι όμως κάτι  παραπάνω από προφανές ότι η Γερμανία πιέστηκε σημαντικά από την Τουρκία, και πιο σωστά και ακριβέστερα από τα πέντε εκατομμύρια Τούρκων πολιτών που βρίσκονται στα εδάφη της, ενώ παράλληλα η διπλανή μας χώρα πιέζει και απειλεί  την Ευρωπαϊκή Ένωση με τον τρόπο που γνωρίζει αρκετά καλά, ότι θα απελευθερώσει σημαντική μάζα μεταναστών απειλώντας περαιτέρω την διαμορφωμένη ήδη κατάσταση στο εν λόγω θέμα.

Το ζητούμενο, εν προκειμένω, είναι όχι η ύπαρξη ή όχι υπεύθυνου Υπουργείου Μετανάστευσης, αλλά να υπάρχει συγκεκριμένη και αποτελεσματική πολιτική. Τι διακυβεύονται λοιπόν εκεί στο Βερολίνο, ξανά; Ποιές λεπτομέρειες δρομολογούνται πάλι εν απουσία της χώρας μας; Πως προσεκλήθησαν οι υπόλοιποι και η χώρα μας απουσιάζει με το πρόσχημα των Γερμανών ότι εκπροσωπείται επαρκώς από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Η ίδια, η Γαλλία και η Ιταλία δεν εκπροσωπούνται από αυτή, και μάλιστα σε μια διάσκεψη που αφορά δικό μας γείτονα; Εάν αύριο, ω μη γένοιτο, φύγουν χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες και από εκεί και έρθουν στις διπλανές χώρες , με πρώτη και καλύτερα την Ελλάδα, ετούτο  το προσφυγικό και μεταναστευτικό γεγονός δεν θα μας αφορά, άραγε;

Κάποια ζοφερά ερωτήματα αιωρούνται στην ατμόσφαιρα της πολιτικής ζωής. Μήπως λοιπόν όλα αυτά έχουν τη βάση τους ότι στην πραγματικότητα θεωρούμαστε προτεκτοράτο της Γερμανίας από τους ίδιους, και άρα ‘εκπροσωπούμαστε’ από αυτή στην συγκεκριμένη διάσκεψη; Κατάσταση που δεν μας λένε ευθέως οι κυβερνώντες για ευνόητους λόγους! Σε περίπου το ίδιο μήκος κύματος κινείται και η πέραν του Ατλαντικού υπερδύναμη. Καλά λόγια και έτερον ουδέν, παρά το γεγονός ότι η χώρα μας τής προσφέρει  άπειρες δυνατότητες και διευκολύνσεις!  Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι εκτός από την αντιπολίτευση η οποία εκμεταλλεύτηκε το γεγονός και προς ίδιον όφελος, υπήρξαν επικριτικές δηλώσεις και σημαινόντων στελεχών της παρούσας κυβερνητικής πλειοψηφίας και πολύ σωστά. Ίσως, παρά τα λεγόμενά της , η Γερμανία δεν ήθελε να παραστεί η Ελλάδα εκεί αφού θα έφερνε αναγκαστικά και επιτακτικά στο προσκήνιο την πρόσφατη συμφωνία Τουρκίας και Λιβύης με την οποία δεν ήθελε να ασχοληθεί και εμπλακεί. Ίσως όμως, η κυβέρνηση να μην  υπολόγισε σωστά τα τεκταινόμενα εκεί και έτσι να αποκλείστηκε, ίσως υπήρξε σοβαρό βέτο του Τούρκου Προέδρου, ίσως πολλά ακόμα. Πολλά βεβαίως γίνονται και δρομολογούνται πίσω από τις κάμερες και να μην ανακοινώνονται δημόσια. Όμως παράλληλα η κυβέρνηση οφείλει να πιέσει ακόμα περισσότερο με όλες της τις δυνάμεις πως το προσφυγικό και μεταναστευτικό  πρόβλημα αφορά κατά πρώτον εμάς, γιατί κατά τα λεγόμενα πολλών από τα νησιά μας, η κατάσταση εκεί είναι σε γενικές γραμμές,  λίαν  επιεικώς, αφόρητη. Οι πρόσφατες κοινωνικές εκρήξεις και οι ανάλογοι προπηλακισμοί κυβερνητικών στελεχών ίσως αποτελούν  μόνο την αρχή. Οι όποιες εξαγγελίες για κλειστά κέντρα κράτησης μεταναστών,  μάλλον δεν ικανοποιούν τις τοπικές κοινωνίες, όπως και δεν μας ικανοποιεί το γεγονός ότι η χώρα μας απουσιάζει από το Βερολίνο,  και όλα αυτά οφείλουν να τα λάβουν πολύ σοβαρά υπόψιν τους. Ίσως να χρειάζεται κάποιου άλλου είδους αντιμετώπιση του πολύπλοκου θέματος. Ίσως τότε καταλάβουν και οι ευρωπαίοι σύμμαχοί μας  περισσότερα, για τον απλούστατο λόγο ότι η χώρα μας δέχεται ένα άλλο είδος καινούργιας και περισσότερο ύπουλης εισβολής και μάλιστα με τις συγκεκαλυμμένες ευλογίες τους!

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here