Μαρία Ρουσάκη: «Αίνιγμα στο Αιγαίο»

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

 

«Στο «Αίνιγμα στο Αιγαίο», εκδόσεις Μίνωας,  μιλάω κυρίως για τις ανθρώπινες σχέσεις – μέσα απ’ την σκληρή πραγματικότητα της ζωής η οποία μοιάζει πολλές φορές σαν παραμύθι. Τα παραμύθια δεν μας ξεγελούν, αντιθέτως μας προσγειώνουν στην πραγματικότητα. Ο σκοπός μου είναι να μάθουμε να συμβιώνουμε παρόλο τις διαφορές μας. Να επικοινωνούμε. Να γινόμαστε μια γροθιά ενώπιον αυτής της σκληρότητας. Τέλος, εκφράζω πως η μόνη μας ζωντανή πηγή εκμάθησης είναι η ιστορία. Οφείλουμε η πείρα και η γνώση των προηγούμενων να γίνει δικό μας κτήμα που το καλλιεργούμε γνωρίζοντας τα λάθη των παλαιότερων. Μόνο έτσι θα ανθίσει ο άνθρωπος ως μονάδα και επομένως ως κοινωνία».  Μιλάμε με τη συγγραφέα Μαρία Ρουσάκη.

-Ύστερα από 40 βιβλία για παιδιά όλων των ηλικιών, τι σας ώθησε να γράψετε μια ταξιδιωτική περιπέτεια για την Τήνο;

Για τη σειρά Λογοτεχνικές Εξερευνήσεις είχα γράψει για τον τόπο των γονιών μου, την Αλαγονία, Μεσσηνίας στο βιβλίο μου «Ο θησαυρός του Ταϋγέτου». Όφειλα, λοιπόν, να γράψω και για άλλο ένα αγαπημένο μέρος της Ελλάδος, για τον τόπο του συζύγου μου, το νησί όπου το λευκό φως χαϊδεύει το απέραντο μπλε, όπου το παραμύθι γεννιέται απ’ το ίδιο το χώμα και η αύρα του καλοκαιριού μας αγκαλιάζει με την ηρεμία που ανήκει σ’ αυτό το μοναδικό βράχο στη μέση του Αιγαίου.

-Βουνό ή θάλασσα;

Πάντα το βουνό και πάντα η θάλασσα. Στη ζωή οφείλουμε να ενώνουμε όλες τις αντιθέσεις.

-Το πιο δύσκολο αίνιγμα που έχετε συναντήσει ποτέ;

Ο εαυτός μου. Ακόμα ανακαλύπτω τα μυστήρια που κρύβω μέσα μου.

Τα παιδιά σας είναι πηγή έμπνευσης;

Πάντα! Μα όχι μόνο τα δικά μου άλλα όλα τα παιδιά με τα οποία συναναστρέφομαι. Ως μητέρα τριών παιδιών η οποία μένει σε μια γειτονιά πλημμυρισμένη με παιδιά, τα καλοκαίρια, τα Σαββατοκύριακα και πολλά απογεύματα, το σπίτι μου είναι ένα κέντρο παιδικής τρέλας και φαντασίας! Συνομιλώ, ταΐζω, παρατηρώ παιδιά απ’ όλες τις τάξεις του δημοτικού. Νιώθω σαν να έχω ανοίξει ένα κρυφό παράθυρο στον κόσμο τους που εμμέσως με εμπνέει και με συναρπάζει.

-Γράψιμο ή διάβασμα;

Το ένα χέρι νίβει το άλλο. Θεωρώ πως το ένα δεν επιζεί δίχως το άλλο.

-Η παιδική λογοτεχνία τι είναι για σας;

Το άγγιγμα της αγνότητας, ένα ποτιστήρι, μια βόλτα στη ζωή μέσα απ’ τα μάτια των παιδιών.

-Αγγίζονται οι λέξεις ή οι λέξεις αγγίζουν εμάς;

Όταν γράφω αγγίζω τις λέξεις.  Όταν διαβάζω με αγγίζουν.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here