Μάκης Παπαδημητρίου: “Αν δεν υπάρχει απόφαση από την Κυβέρνηση οι επιστήμονες δεν μπορούν να κάνουν πολλά”

 

 

Συνέντευξη: Κέλλυ Σταμούλη*

Φωτογραφίες: Mehdi Benkler


 

Μιλήσαμε με τον ταλαντούχο ηθοποιό Μάκη Παπαδημητρίου για τους πολιτικούς, τον Τραμπ, τα ταξίδια με μηχανές και άλλα ενδιαφέροντα.

– Η πλειοψηφία των Ελλήνων υπακούει στον Καθηγητή κ. Τσιόδρα.  Τελικά μήπως η άσκηση πολιτικής είναι πιο αποτελεσματική με τους επαΐοντες επιστήμονες εμπροσθοφυλακή;

Διαφωνώ με την διατύπωση ότι η πλειοψηφία “υπακούει” στον κ. Τσιόδρα. Η πλειοψηφία “υπακούει” στις αποφάσεις της κυβέρνησης έπειτα από – προφανώς για την περίπτωση του ιού – προτάσεις ειδικών επιστημόνων.  Και αυτό γίνεται για το κοινό συμφέρον και την υγεία όλων.  Αν δεν υπάρχει απόφαση από την κυβέρνηση οι επιστήμονες δεν μπορούν να κάνουν πολλά. Σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, που έχει να κάνει με την προστασία του συνόλου,  φαίνεται πως λειτουργεί η παρουσία ενός τόσο καταξιωμένου επιστήμονα, για να ενημερωθεί ο κόσμος για τη σοβαρότητα του προβλήματος.

– Τι προσόντα και ποιές αρετές οφείλει να διαθέτει ο πολιτικός;

Όλα τα κλισέ χαρακτηριστικά που όλοι ενστερνίζονται και ελάχιστοι εφαρμόζουν.

– Σε συνέντευξή του ο κ. Γιώργος Μιχαλακόπουλος σε έχει χαρακτηρίσει “αριστουργηματικό ηθοποιό”.  Τι προκαλεί αυτή η καταξίωση από τον κορυφαίο ηθοποιό μας;

Με τιμά ιδιαιτέρως. Ο Μιχαλακόπουλος είναι από τους ανθρώπους που θαύμαζα πάντα. Θα ήθελα πολύ κάποια στιγμή να τύχει να συνεργαστώ μαζί του.

– Ποιά είναι η πιο συντηρητική πράξη στην οποία έχεις προβεί ποτέ;

Το να υπάρχω και να μεταφέρω το βάρος μου από δω και από κει.

– Ποιό μήνυμα θα ήθελες να αφουγκραστεί ο Τραμπ και ποιά κωμωδία θα του παρουσίαζες για να περάσεις αυτό το μήνυμα;

Κουράζομαι και να σκεφτώ τι θα ήθελα να ακούσει, δεν θα ήθελα να αφουγκραστεί τίποτα.

– Ξέρουμε ότι αγαπάς τις μηχανές.  Ποιό είναι το αγαπημένο σου μοντέλο.  Ποιό ταξίδι ονειρεύεσαι να κάνεις με τη μηχανή σου;

Δεν έχω ένα αγαπημένο, έχω πολλά. MV Agusta F4, Ducati Panigale V4, Triumph Street Triple, Honda XR250, Kawasaki KR1 250, Yamaha TDR 250, Suzuki DRZ400SM και πάει λέγοντας.  Θα ήθελα κάποια στιγμή να κάνω τον γύρω της Ευρώπης. Αλλά να έχω τρεις μήνες μπροστά μου.

– Ποιο χαρακτηριστικό σε ελκύει στον απέναντί σου;

Η μάζα του;

– Ποιόν Καλλιτέχνη του διεθνούς στίβου θαυμάζεις και γιατί;

Τους Monty Python και τον Στάνλει Κιούμπρικ. Τους πρώτους για το χιούμορ τους και τον δεύτερο για τα αριστουργήματά του. Και επίσης τον Ελιούντ Κιπτσόγκε.

– Ποιό βιβλίο μας προτείνεις;

“Η γιαγιά μου σας χαιρετά και ζητάει συγγνώμη” του Fredrik Backman, εκδόσεις Κέδρος.  Συγκινητική ιστορία με ιδιαίτερους χρακτήρες και έντονο στοιχείο μυστηρίου.  Ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει τελευταία.

– Πιστεύεις στη θρησκεία;

Δύσκολη ερώτηση, δεν μπορώ να απαντήσω.

Παραθέτω όμως το παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο Χριστιανισμός και Θρησκεύματα (Β Γενικού Λυκείου – Γενικής Παιδείας):

Στην έρευνα της θρησκείας γενικά ανήκει το έργο του προσδιορισμού της έννοιάς της, δηλαδή τι είναι θρησκεία. Όμως, αν και έχουν γίνει πολλές προσπάθειες προς αυτήν την κατεύθυνση, έχει αποδειχθεί ότι ένας ορισμός της θρησκείας γενικά αποδεκτός δεν είναι εύκολο να δοθεί. Αυτό συμβαίνει διότι το κεντρικό αντικείμενο της θρησκείας:

  1. εμφανίζει μια εξαιρετική πολυμορφία: Το αντικείμενο αυτό υπάρχει τόσο στον ενικό (π.χ. Θεός, Μπράχμαν) όσο και στον πληθυντικό (π.χ. θεοί, πνεύματα, πρόγονοι), τόσο ως απρόσωπο όσο και προσωπικό• ακόμη υπάρχει τόσο ως αρσενικό ή θηλυκό, όσο και ως ουδέτερο (π.χ. φετίχ), τόσο ως υπερβατικό όσο και ως εγκόσμιο. Επειδή αδυνατούν να συμπεριλάβουν όλες αυτές τις μορφές οι ορισμοί που δίνονται στη θρησκεία συμπεριλαμβάνουν συνήθως κάποιες ή και μόνο μία από αυτές, αποκλείοντας έτσι τις άλλες
  2. δεν προσδιορίζεται ως προς την ουσία του από κάποιο ορισμό: αν προσπαθήσουμε να βρούμε αυτήν την ουσία εντοπίζοντας το κοινό στοιχείο όλων των παραπάνω μορφών και αν αυτό το κοινό στοιχείο είναι το «θείο» ή η «θεότητα», είναι αδύνατο να προσδιορίσουμε τι είναι «θεότητα». Συχνά η «θεότητα» αποδίδεται από τους θρησκειολόγους με τις λέξεις «απολυτότητα» ή «ιερότητα». Τότε το αντικείμενο της θρησκείας γενικά ονομάζεται το «απόλυτο» ή το «ιερό». Όμως, αν και αόριστα αισθανόμαστε τι θέλουν να πουν αυτές οι λέξεις, είναι αδύνατο να ορίσουμε ακριβώς το νόημά τους. Έτσι, οι ορισμοί του απόλυτου ή του ιερού περιγράφουν, κατά κανόνα, όχι τι είναι το ίδιο το απόλυτο ή το ιερό, αλλά τους διάφορους τρόπους με τους οποίους εμείς το αντιλαμβανόμαστε, π.χ. ως μια δύναμη, όπως στον ορισμό «ο Θεός είναι μια ανώτερη δύναμη» ή ως κάτι που υπερβαίνει τον κόσμο και είναι συνεπώς «υπερφυσικό». Παράδειγμα ορισμού της θρησκείας, μέσα από έναν τέτοιο ορισμό του απόλυτου, μπορεί να είναι το εξής: «θρησκεία είναι η πίστη στην οποία καταλήγει ο άνθρωπος με τη βοήθεια της νόησης, της αίσθησης, της επιθυμίας, της πράξης για την ύπαρξη υπερφυσικών, προσωπικών ή απρόσωπων δυνάμεων, από τις οποίες αισθάνεται ότι εξαρτάται και τις οποίες επιδιώκει να εξευμενίσει» (Χέλμουτ ντε Γκλάζεναπ, Οι πέντε μεγάλες θρησκείες, Αθήνα χ.χ., μτφρ. Ν. Βρεττάκου, σ. II). Θρησκειολόγοι, όπως ο Ρούντολφ Όττο (1869 -1939), έδειξαν ότι το απόλυτο μπορεί μόνο να βιωθεί και όχι να οριστεί. Στην Καινή Διαθήκη υπάρχει ένας περιεκτικός ορισμός της θρησκείας, η οποία συγκεφαλαιώνεται στην αγάπη προς τους πάσχοντες συνανθρώπους μας και στην ενάρετη ζωή (Ιακώβου I, 26 – 27• βλ. Κείμενο I).

*Η Κέλλυ Σταμούλη είναι Δικηγόρος.  Σπούδασε Νομικά και Θέατρο στην Αθήνα, τις Βρυξέλλες και στο Λονδίνο

—————–

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here