Κώστας Στοφόρος: «Η πέμπτη πόλη των Δωριέων»

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Άνοιξη σε ένα χωριό της Γκιώνας. Η παρέα των παιδιών που ανακάλυψε τον Κώδικα της Λέρου βρίσκεται μπροστά σε ένα νέο, καλά κρυμμένο μυστικό: Μια πόλη από την εποχή των Δωριέων, που κάποιοι θέλουν να εξαφανίσουν για πάντα. Τα παιδιά θα προσπαθήσουν να σταματήσουν την καταστροφή. Στην προσπάθειά τους αυτή θα έχουν συμπαραστάτη τον Νίκο Παπαγεωργίου, τον αστυνόμο που μοιάζει να ξεπήδησε από τις σελίδες ενός παλιού αστυνομικού μυθιστορήματος. Οι κίνδυνοι που θα αντιμετωπίσουν είναι κυριολεκτικά θανάσιμοιΤο μυθιστόρημα θίγει σημαντικά θέματα που έχουν σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς που συχνά θυσιάζονται στο βωμό του πρόσκαιρου κέρδους. Στις σελίδες του βιβλίου κυριαρχεί η άνοιξη και το ελληνικό Πάσχα με τις παραδόσεις, την κατάνυξη και τις χαρές του. Θα γνωρίσουμε τη φύση και την ιστορία, θα ανακαλύψουμε τι κρύβει το παρελθόν. Μέσα σε αυτό το παραμυθένιο περιβάλλον θα ανθίσει και η πρώτη αγάπη…

«Η πέμπτη πόλη των Δωριέων», εκδόσεις Κέδρος του Κώστα Στοφόρου. Ο συγγραφέας, είναι και δημοσιογράφος. Έχει εργαστεί επί σειρά ετών στην τηλεόραση. Συνεργάζεται με το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης, και γράφει στο διαδίκτυο, σε εφημερίδες και περιοδικά κυρίως για θέματα βιβλίου και πολιτισμού. Έχει γράψει τη σειρά βιβλίων «Ημερολόγιο ενός πατέρα», παραμύθια και ιστορίες για παιδιά και νέους, αλλά και βιβλία για ενηλίκους. Συμμετέχει με κείμενά του σε συλλογικά έργα, ενώ έχει επίσης μεταφράσει, σε συνεργασία με τη Χριστίνα Μαρκουλάκη, το παραμύθι του Hans Christian Andersen Το σπαρματσέτο, εκδόσεις OpenBook, 2013. Έχει δημιουργήσει την «Παραμυθοκουζίνα» μαζί με τη ζωγράφο Στεφανία Βελδεμίρη. Φτιάχνει παραμύθια μαζί με τα παιδιά με τη «Μαγική Τράπουλα» και εκπονεί εκπαιδευτικά προγράμματα. Είναι μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού- Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ).
Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορούν τα βιβλία του Ο Κώδικας της Λέρου – περιπέτεια στο νησί της Άρτεμης(2016) και Η Πέμπτη Πόλη των Δωριέων – περιπέτεια στην Γκιώνα (2017).

-«Η πέμπτη πόλη των Δωριέων», εκδόσεις Κέδρος,  πως προέκυψε;

Προέκυψε ως συνέχεια του «Κώδικα της Λέρου». Υπήρχε ήδη στο μυαλό μου όταν έγραφα το προηγούμενο βιβλίο. Από εκεί και πέρα ήταν μια «επιστροφή στις ρίζες», στα Καστέλλια, το χωριό του πατέρα μου όπου έχω ζήσει αμέτρητα καλοκαίρια από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και σχεδόν κάθε Πάσχα της ζωής μου. Όσο για την «Πέμπτη πόλη», είναι προϊόν φαντασίας. Αυτό που υπήρξε είναι η Δωρική Τετράπολη η οποία δυστυχώς είναι ξεχασμένη από τους αρμόδιους φορείς. Τα ορατά ίχνη των πόλεων δεν έχουν επισημανθεί ούτε καν με κάποια πινακίδα από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Όσο για ανασκαφές… Ούτε λόγος. Έτσι θέλησα αν αναδείξω την ιστορία μήπως γίνει κάτι.

-Η καταστροφή της Γκιώνας είναι όμως ενα έγκλημα που συντελειται εδω και χρόνια; 

Δεκαετίες τώρα γίνεται ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση των πλούσιων κοιτασμάτων βωξίτη με μηδαμινό όφελος για την περιοχή και με μη αναστρέψιμη καταστροφή του βουνού. Μετατρέπουν ένα παραδεισένιο τοπίο σε κρανίου τόπο. Η πλούσια σε κοιτάσματα Φωκίδα έχει καταλήξει αν είναι από τις φτωχότερες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φανταστείτε ότι ακόμη και εκκλησία της εποχής της Τουρκοκρατίας ισοπεδώθηκε από αυτούς που εκμεταλλεύονται/ καταστρέφουν το βουνό

-Αφυπνίζεται η τοπική κοινωνία;

Τμήματα της τοπικής κοινωνίας έχουν αφυπνιστεί από καιρό. Υπάρχουν άνθρωποι και ομάδες που αγωνίζονται για τη σωτηρία του βουνού. Έχουν μάλιστα καταφέρει να αποτρέψουν τα χειρότερα χάρη στις κινητοποιήσεις τους. Σε μελέτη ενός από τους ανθρώπους που αγωνίζονται, του Δημήτρη Μπάκα, βασίστηκαν και πολλά από τα όσα αναφέρω στο βιβλίο.

-Μετα τον Κωδικα της Λέρου, και εδω τα παιδιά τα βάζουν με αδίστακτες συμμορίες;

Είναι όντως μια αδίστακτη συμμορία με τον ίδιο «κακό» για αρχηγό, τον Βέλγο επιχειρηματία -πολυεκατομμυριούχο με ναζιστικό παρελθόν και τους αντίστοιχους «φίλους» στην Ελλάδα. Βεβαίως οι ήρωες μου είναι «κανονικά» παιδιά και όχι σούπερ ήρωες. Δεν ήθελα να μεταδώσω λάθος μηνύματα και γι’ αυτό υπάρχει έντονο και το δραματικό στοιχείο σε αυτό το βιβλίο, με έντονο -ελπίζω- αστυνομικό σασπένς.

-Μια περιπέτεια πασχαλινή με στοιχεία για την παραδοση και την ιστορία με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος;

Ακριβώς. Το πρώτο ήταν ένας «φόρος τιμής» σε αυτό που θεωρώ την ομορφότερη ελληνική γιορτή, το Πάσχα. Με ρίζες στην αρχαιότητα, με έντονο το ερωτικό στοιχείο, αλλά και την φιλοσοφημένη αντιμετώπιση του θανάτους, της θυσίας. Η φύση είναι ο πρωταγωνιστής. Με τα λουλούδια και τα λιβάδια της, τα ποτάμια και τα ρυάκια, τα μονοπάτια μέσα στα έλατα και τις βελανιδιές. Ένας κόσμος μαγικός, που δυστυχώς κάποιοι καταστρέφουν για ένα πρόσκαιρο κέδρος. Κάποτε το μετάλλευμα θα τελειώσει. Και τότε θα έχει μείνει μια κόκκινη έρημος… Όσο για τις παραδόσεις δεν είμαι κολλημένος με αυτές. Πιστεύω πως υπάρχουν πράγματα να κρατήσουμε κι άλλα που πρέπει να αφήσουμε πίσω.

-Προσωπικά βιώματα που έγινα ιστορίες με φιλέρευνα παιδιά;

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι γεμάτο προσωπικά βιώματα. Εικόνες, στιγμές που έζησα στο πέρασμα του χρόνου. Γράφοντάς το, ξανάγινα κι εγώ παιδί. Ένα παιδί που λάτρευε -και λατρεύει τη φύση- αλλά και θέτει διαρκώς ερωτήματα. Ακόμη κι αν αυτό γίνεται ενοχλητικό.

-Λεριός, και Σαμιώτης, και Γιαννιώτης και η Γκιώνα στις αγάπες;

Από τον Ιανουάριο είμαι και επισήμως «Λεριός» ως μέλος του Συλλόγου των Απανταχού Λερίων. Δέχθηκα μεγάλη τιμή και βράβευση από το αγαπημένο μου νησί. Και η Σάμος είναι τόπος της καρδιάς. Έχω περάσει μαγικά καλοκαίρια κι έχω κάνει απίστευτες εξερευνήσεις. Τα ιωάννινα δεν είναι ο τόπος μου, ούτε έχω γράψει κάτι. Όμως αυτή πόλη μιλάει στην ψυχή μου για λόγους που είναι κάπου βαθιά μέσα μου. Όποτε φθάνω εκεί και πλησιάζω τη λίμνη ή πάω στο νησάκι νιώθω κάτι μοναδικό, δύσκολο να το εξηγήσω. Η Γκιώνα είναι οι ρίζες -όπως ανέφερα- από την πλευρά του πατέρα μου, γιατί από τη μητέρα μου είμαι Μικρασιάτης, αλλά και Διεθνής. Αγαπώ πολλούς τόπους σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Μακάρι να είχα τον χρόνο και την έμπνευση να γράψω …εκατό βιβλία! Για τη Μήλο, τη Λέσβο, τη Λήμνο, τη Ξάνθη, την Άρτα, τον Έβρο, τη Καστοριά, τη Κεφαλονιά, τη Πρέβεζα, τον Βόλο, το Ρέθυμνο, την Κάλυμνο, τη Καβάλα, τη Θεσσαλονίκη, τη Τρίπολη, το Ναύπλιο, τη Μονεμβασιά, τη Σίφνο, τη Λευκάδα….

-«Λατρεύω το καλοκαίρι -αγαπω το διάβασμα», το συνθημά σας; Ποια κλασικά βιβλία  σας σημάδεψαν;

Ισχύει πως είναι το σύνθημά μου. Τα βιβλία που με έχουν σημαδέψει είναι ο Τρελαντώνης και ο Καιρός του Βουλγαροκτόνου της Πηνελόπης Δέλτα, ο Θησαυρός της Βαγίας της Ζορζ Σαρή, ο Μεγάλος Περίπατος του Πέτρου και το Καπλάνι της βιτρίνας της Άλκης Ζέη, η Τριλογία του Στρατή Τσίρκα, τα ποιήματα του Ρίτσου, του Ελύτη, του Σεφέρη, του Αναγνωστάκη, του Καρυωτάκη, του Καβάφη, τα βιβλία του Κούντερα και του Κάφκα, του Ρέιμοντ Τσάντλερ και της Πατρίτσια Χάισμιθ, του Σταντάλ… Πολλά. Δεν θα έφτανε η σελίδα για να τα απαριθμήσω.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here