Κορονοϊός: Δεν υπάρχει ειδική μέριμνα για τους χρόνια πάσχοντες;

Του ΑΝΤΝΩΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Η δημόσια καταγραφή της εμπειρίας όταν έσπευσε χθες και σήμερα να κάνει χρήση των υπηρεσιών του συστήματος υγείας για να προστατεύσει αλλήλους και εαυτόν από το ενδεχόμενο του κορονοϊού, της άκρως συνειδητοποιημένης – μια ζωή πρωτοπόρου ακτιβίστριας Ελένης Μπαρμπαλιά μοιάζει να είναι πάρα πολύ χρήσιμη.

Ας τη δούμε στα κυριότερα σημεία της:

Πρόκειται για ένα μικρό χρονικό της μικρής οδύσσειας που πέρασα εχθές το βράδυ, ως άνθρωπος με βαρύ ιατρικό ιστορικό ούσα διαβητική νεφροπαθής τελικού σταδίου υπό αιμοκάθαρση και στεφανιαία νόσο με δύο καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις σε μια πεναετία.

Εχθές από το απόγευμα το σάκχαρο εκτοξεύεται στα ύψη. Το πολεμάω μεσω της αντλίας συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης και κατεβαίνει. 7-8 το απόγευμα τα καθημερινά 5 χιλιόμετρα πεζοπορίας για την προστασία της καρδιάς. Καμμία δύσπνοια όμως έντονο ρίγος, παρόλο που ο καιρός ήταν καλός . Τα εφηβάκια παρόλο που έκλεισε το σχολείο εναγκαλίζονταν στις καφετέριες και είχαν ματς μουτς και τέτοια. Κλείνεις τα σχολεία αλλά ας τους έχεις δώσει και βασικές οδηγίες τις προηγούμενες ημέρες, έτσι δεν θα έπρεπε είναι;

8.μ.μ γυρνάω σπίτι με το ρίγος να συνεχίζεται. Βάζω θερμόμετρο 38,3. Δεν είναι ψηλός πυρετός , αλλά το πρώτο που σκέπτομαι είναι το βαρυ ιατρικό ιστορικό και κυρίως ότι την άλλη μέρα πάω αιμοκάθαρση με άλλους 13 συνασθενείς, που πρέπει να προφυλαχθούν εάν έστω και 1 στο εκατομμύριο υπάρχει υποψία του κορονοΐού. Πράττω υπεύθυνα και παίρνω την νεφρολολγική μονάδα μου. Ο εφημερεύων γιατρός μου λέει να σπεύσω να πάω σε εφημερεύον νοσοκομείο για να κάνω το τεστ γρίπης και το τέστ κορονοϊού. Αναβάλλεται η πρωϊνή τακτική μου αιμοκάθαρση για να βγουν τα τεστ και να είμαστε σίγουροι.

10 το βράδυ βρίσκομαι στην εφημερία του νοσοκομείου Ιπποκρατείου όπου και πηγαίνω στο κέντρο διαλογής. Αναφέρω όλο μου το ιστορικό έχοντας πάρει και ένα φάκελο με όλες τις γνωματεύσεις για πλήρη ενημέρωσή τους. Ο ειδικευόμενος με πηγαίνει στο εφημερεύον παθολογικό όπου γίνεται χαμός. Με αφήνει εκεί . Περιμένω κανένα 20λεπτο με μπόλικη υπομονή γνωρίζοντας τι περνάνε οι γιατροί στις εφημερίες. Θα περίμενα, βέβαια, λόγω κορονοϊού να υπήρχαν μέτρα προφύλαξης για ευπαθείς ομάδες που προσέρχονταν σε εφημερία ώστε να μην είναι με άλλους 40 ανθρώπους που βήχουν και δεν ξέρεις τι έχουν. Αλλά…

Μετά από 20 λεπτά οι εφημερεύοντες με ρωτάνε πως βρέθηκα μέσα στο ιατρείο και τι έχω. Τους τα αναφέρω όλα. 10.30 έρχεται ο σεκιουριτάς και του λένε. Βγάλτε τη έξω και να είναι το πρώτο περιστατικό που θα μπει μόλις ξαλαφρώσουμε από αυτά που είναι μέσα. Οκ. Μέχρι εδώ. Κάποια στιγμή θα με πάρουν. Πάει 11 και πέντε. Έχω ιδρώσει γιατί ο πυρετός έπεσε . Επαθα και στο καπάκι δύο υπογλυκαιμίες στην προσπάθειά μου να κουλαντρίσω το ανέβασμα του σακχάρου.

Τα παίρνει στο κρανίο ο σύζυγός μου πηγαίνει στον σεκιουριτά και τον ρωτάει τι κάνουμε πότε θα μπει η γυναίκα μου; Παίρνει αυτό το χαρτί με τον ΑΜ που έβγαλα στην είσοδο και γράφει πάνω ο σεκιουριτάς 11.30. Μας λέει δηλαδή ότι 11.30 θα μπείτε στο ιατρείο. Περνάει η 11.30. Εξαφανισμένος ο σεκιουριτάς. Πηγαίνουμε στον καινούργο. Μας πάνε στον συντονισμό, αφου του είπαμε όλο το ιστορικό.

Άντε πάλι από τηνξ αρχή στις συντονίστριες το ιστορικό. Γιατί ηρθατε εδώ; Έχετε ταξιδέψει εξωτερικό; Έχετε έρθει σε επαφή με ταξιδώτη από το εξωτερικό; Το ότι είμαι με βαρύ ιστορικό δεν τους ενδιέφερε. Τους αναφέρω ότι δεν μπορώ με τόσα προβλήματα να περιμένω με όλους τους ασθενείς στην εφημερία. Και να μην έχω τίποτα κινδυνεύω να κολλήσω από το πουθενά. Επιπλέον καλό είναι να γνωρίζουμε από που είναι ο πυρετός γιατι το άλλο πρωί πρέπει να υποβληθώ στην αιμοκάθαρση. Μην τα πολυλογώ 1 το βράδυ μετά απο 3 ώρες ταλαιπωρίας έφυγα γιατί κινδύνευα όχι από τον πυρετό αλλά από την ανοργανωσιά του συστήματος στο Ιπποκράτειο.

Επόμενη μέρα (σήμερα) το πρωί σε συνενόηση με τους νεφρολόγους μου πήγα στο Λαϊκό όπου η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική.

Στην είσοδο σου κάνουν ερωτήσεις και είναι πολύ αυστηρά τα μέτρα. Αυτοί που έχουν πυρετό δεν κατευθύνονται χύμα στο κύμα. Με πήγαν σε ειδικό δωμάτιο έγινε το τεστ κοινής γρίπης που βγήκε αρνητικό και μου πήραν τα τεστ γαι κορονοϊό για να αποκλείσουμε κάθε ενδεχόμενο.

Βασικό συμπέρασμα: Αυτο που εισέπραξα από όλη αυτή την ιστορία είναι ότι για χρόνια πάσχοντες με πολύ σοβαρά προβλήματα, όπως η αφεντιά μου, δεν υπάρχει καμία σοβαρή μέριμνα. Από όσα έζησα σε δύο διαφορετικά νοσοκομεία προφανώς η Διοίκηση του Λαϊκού έχει οργανώσει πολύ καλύτερα την κατάσταση, όμως το βασικό συμπέρασμα δεν αλλάζει

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here