Του ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ

Οι σύγχρονοι «μακεδονομάχοι», που πραγματοποιούν νέο συλλαλητήριο την Κυριακή 20 Ιανουαρίου, θέλουν να στήσουν και «μακεδονοδικεία», πρωτίστως για τους βουλευτές που προτίθενται να ψηφίσουν υπέρ της κύρωσης της συμφωνίας των Πρεσπών.

Κατηγορούν την κυβέρνηση Τσίπρα ότι «πούλησε τη Μακεδονία». Προφανώς σε αυτούς ανήκει και ο μύθος ότι «δώσαμε τη Μακεδονία για να πάρουμε τη μη περικοπή των συντάξεων», τον οποίο τόλμησε να υποστηρίξει μέσα στην ίδια τη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Έχουν φτάσει στο σημείο οι «μακεδονομάχοι» να επικαλούνται τον ισχυρισμό των Βούλγαρων υπερεθνικιστών ότι η μακεδονική γλώσσα είναι βουλγαρική, παρότι έχει αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ, ενώ αναφερόταν σε αυτή ως υπαρκτή γλώσσα ο Ευάγγελος Αβέρωφ από το 1959. Επισημαίνω ότι και στο σημείο αυτό η συμφωνία των Πρεσπών αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια, αναφέροντας ότι η γλώσσα των γειτόνων ανήκει στην οικογένεια των νοτιοσλαβικών γλωσσών, που σημαίνει ότι δεν έχει σχέση με την ελληνική, που ήταν η γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων.

Το πλέον θλιβερό είναι ότι τον ισχυρισμό πως δεν υπάρχει μακεδονική γλώσσα προβάλλει και το ΚΚΕ, που στις τάξεις του βρέθηκαν πολλοί Σλαβομακεδόνες των οποίων την ιδιαίτερη γλώσσα αναγνώριζε το κόμμα εκδίδοντας για λογαριασμό του Συλλόγου Πολιτικών Προσφύγων της Ουγγαρίας την εφημερίδα «Λαϊκός Αγώνας», στην ελληνική και μακεδονική γλώσσα. Το σχετικό αρχείο υπάρχει στη βιβλιοθήκη του χωριού Νίκος Μπελογιάννης, που ιδρύθηκε για τους πολιτικούς πρόσφυγες και του οποίου το όνομα διατηρείται, παρότι σήμερα στο χωριό τείνουν να πλειοψηφήσουν οι ουγγρικής καταγωγής κάτοικοί του.

Επανέρχονται ο «μακεδονομάχοι» στη θέση Σαμαρά, το 1991-1992, ότι «δεν αναγνωρίζουμε κράτος με το όνομα Μακεδονία ή παράγωγά του» επικαλούμενοι και το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, στη διάρκεια του οποίου ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης απέπεμψε τον Σαμαρά από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών.

Η θέση εκείνη σταδιακά εγκαταλειπόταν, αρχικά με το Πακέτο Πινέιρο, που είχε προτείνει το 1992 η πορτογαλική προεδρία της Ε.Ε., και στη συνέχεια με την Ενδιάμεση Συμφωνία (1995), με τον Ανδρέα Παπανδρέου πρωθυπουργό και ΥΠΕΞ τον Κάρολο Παπούλια.

Από τότε πέρασαν είκοσι τέσσερα χρόνια διαδοχικών συνομιλιών με τη διαμεσολάβηση του ΟΗΕ χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία, πολύ περισσότερο που στη γειτονική χώρα πρωθυπουργός ανέλαβε από το 2006 ο υπερεθνικιστής Νίκολα Γκρούεφσκι, ηγέτης του VMRO, αδελφού κόμματος της Ν.Δ. στην οικογένεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Στο μεταξύ, διαρκώς αυξανόταν ο αριθμός των κρατών που αναγνώριζαν την γειτονική χώρα ως Δημοκρατία της Μακεδονίας, υπερβαίνοντας τα 140. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση που το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ χαρακτήριζε άκαρπη τη διαμεσολάβησή του και αποχωρούσε από τη διαδικασία, θα μπορούσε η γειτονική χώρα να ενταχθεί στον παγκόσμιο οργανισμό με όνομα το σκέτο Μακεδονία. Διευκρινίζω ότι για να γίνει ένα ανεξάρτητο κράτος πλήρες μέλος του ΟΗΕ, απαιτείται στη Γενική Συνέλευση (εκεί που η Ελλάδα δεν διαθέτει κανένα βέτο) πλειοψηφία των δύο τρίτων, την οποία διέθετε και με το παραπάνω η γειτονική χώρα πριν μετονομαστεί σε Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας.

Οι πολέμιοι της συμφωνίας των Πρεσπών είναι διαποτισμένοι με τον αντικομμουνισμό της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου, γενικότερα με τον αντιαριστερισμό, καταγγέλλοντας τον ΣΥΡΙΖΑ για διεθνισμό και άρα μη πατριωτισμό. Γι’ αυτούς πατριωτισμός είναι ο ακραίος εθνικισμός και η μισαλλοδοξία. Δεν είναι τυχαίο ότι από το λεξιλόγιό τους απουσιάζουν φράσεις όπως «ειρηνικά και αλληλέγγυα Βαλκάνια», όπως ήταν το όραμα του βάρδου της ελληνικής ανεξαρτησίας Ρήγα Φεραίου. Αρνούνται τον πατριωτισμό του γειτονικού λαού, του οποίου η κρατική οντότητα υπάρχει από το 1944 στο πλαίσιο της ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας.

Παλιότερα, Βορειοελλαδίτης ιεράρχης, προερχόμενος από την Ηλεία και άρα μη Μακεδόνας, χαρακτήριζε τον γειτονικό λαό «γυφτοσκοπιανούς» και «κρατίδιο» και «συνονθύλευμα» την ΠΓΔΜ, την οποία ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Ζόραν Ζάεφ δεν φοβήθηκε να χαρακτηρίσει «πολυεθνική».

Μια υπενθύμιση και για τους σοσιαλιστές του ΚΙΝ.ΑΛΛ. Από τους πρώτους σοσιαλδημοκράτες στην Ελλάδα θεωρείται ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, πρωτεργάτης της ιδέας της Διαβαλκανικής Συνεργασίας, αποκαλούμενος και «πατέρας» της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Από το 1910, ο εν λόγω Αρκάς μεγάλος πολιτικός υποστήριζε το τρίπτυχο «ειρήνη -βαλκανική συνεννόηση- ενωμένη Ευρώπη», ενώ μεταγενέστερα οργάνωσε στην Αθήνα το Πρώτο Διεθνές Συνέδριο Ειρήνης, στο οποίο είχε προσέλθει και απευθύνει χαιρετισμό ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος.

* Ο Πάνος Τριγάζης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Από Αυγή

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here