Kαίτη Λιανού-Ιωαννίδου: Λίγο πριν ξημερώσει

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

 

Τρεις γυναίκες, τρεις φίλες που τις συνδέουν κοινά πάθη, πόνος, κι αγωνίες, δεμένες με όρκο ισχυρής φιλίας, κτίζουν γύρω τους έναν δικό τους, απόρθητο κόσμο… ένα οχυρό που κρύβει μέσα του ένα μικρό βασίλειο, όπου δεν είναι εύκολο να εισβάλει κανείς.  Κανείς να μην τις αγγίξει, κανείς να μην λεηλατήσει την καρδιά τους… Η μια ζει για την άλλη. Χαράζουν μια πορεία ζωής και αφήνουν στο πέρασμα τους βαθιά χνάρια κι ανεξίτηλα σημάδια…  Ανάμεσα στην Αθήνα και στην Νέα Υόρκη εκτυλίσσεται το πεπρωμένο της καθεμιάς. Μυστικά, έρωτες, πάθη, ένα έγκλημα και μια σειρά από γεγονότα ταράζουν τον ήρεμο κόσμο τους, και τις οδηγούν μπροστά σε μια πραγματικότητα που δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν.

Η Καίτη Λιανού-Ιωαννίδου γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα αλλά κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη. Είναι απόφοιτη της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλίνων. Σπούδασε μουσική, είναι υψίφωνος, κατέχει πτυχίο Ωδικής, και Δίπλωμα Μονωδίας και μελοδράματος. Απέσπασε δε το Α΄ Βραβείο και έλαβε αργυρό μετάλλιο. Το 2005 άρχισε μαθήματα ζωγραφικής και αγιογραφίας. Έργα της έχει παρουσιάσει σε ομαδικές εκθέσεις. Την ίδια χρονιά μπαίνει δυναμικά στον χώρο της Λογοτεχνίας. Γράφει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα. Το 2015 από τις εκδόσεις Ωκεανός το μυθιστόρημα Κοριός στο μαξιλάρι του προέδρου.

-Ήδη έχετε εκδώσει έξει βιβλία. Τι σας έκανε να ασχοληθείτε με το μυθιστόρημα και ποιο ήταν το ερέθισμα σας για να γράψετε το συγκεκριμένο βιβλίο; «Λίγο πριν ξημερώσει;», εκδόσεις Ωκεανός;

Παρ’ όλο που από μικρή έγραφα μικρές ιστορίες, ποτέ δε σκέφθηκα πως θα μπορούσα να ασχοληθώ σοβαρά με τη συγγραφή. Κάποια φορά, μετά από πολλά χρόνια που επισκέφθηκα το σπίτι που μεγάλωσα κι ένα όνειρο έγιναν η αφορμή αυτού του ξεκινήματος της συγγραφής μυθιστορημάτων και όχι μόνο. Γράφοντας ζω την μαγεία ενός κόσμου που δεν υπάρχει και τον πλάθω εγώ. Δεν ζω με τους ήρωες των μυθιστορημάτων μου, είμαι εγώ ο ήρωας, ο κάθε ένας χωριστά. Και αυτό είναι η μαγεία της συγγραφής. Το καινούριο μου βιβλίο αφορά την ζωή τριών γυναικών που γνωρίστηκαν στην εφηβεία τους. Η λέξη φιλία αυτή η αρετή που αποτελεί ένα ουσιαστικό κομμάτι της ζωής μας. Οι εμπειρίες μου γύρω από αυτό το θέμα, καλές και κακές, με οδήγησαν σε μια σκέψη. Να γράψω ένα μυθιστόρημα όπου η φιλία να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Προσπάθησα λοιπόν να χρωματίσω την ζωή τριών γυναικών με τα χρώματα της δυνατής φιλίας και της αγάπης. Ο Αριστοτέλης μας λέει « Φιλία εστί μια ψυχή εν δυσί σώμασιν ενοικουμένη».

Περνάμε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Οι δυσκολίες σας τρομάζουν;

Πραγματικά οι εποχές είναι δύσκολες. Δεν υπήρξε όμως ποτέ περίοδος στην ζωή μου που να με κάνει να τρομάξω και να πω. “Καίτη παράτα τα”. Όχι, αντιθέτως οι δυσκολίες με έκαναν πάντοτε πιο δυνατή. Όσο για  την αγάπη της δημιουργίας είναι οδηγός μου.

-Στην αρχή του βιβλίου σας αναφέρεστε στην λέξη ευτυχία. Θέλετε να μας πείτε κάτι γι’ αυτό;

Ναι! Αναφέρομαι σε αυτή τη λέξη που αφορά ένα σημείο της ψυχικής μας διάθεσης και ισορροπίας και είναι ένα πολύ βασικό κομμάτι του βιβλίου μου. Πολλοί πιστεύουμε πως ευτυχισμένος είναι εκείνος που είναι πλούσιος, ή εκείνος που κατάφερε να κερδίσει την αγάπη των άλλων, ή εκείνος που πέτυχε τους σκοπούς του. Τελικά είναι όλοι αυτοί ευτυχείς; Και όλοι οι άλλοι είναι δυστυχισμένοι; Μήπως όπως αναφέρω στην αρχή του βιβλίου μου υπάρχουν μόνο στιγμές που όλοι μας κάποια φορά νοιώσαμε στην ζωή μας και θυμόμαστε σαν ένα πολύ μικρό σημείο αναφοράς; Η φιλία, η αγάπη μπορεί να κρατήσουν για χρόνια. Η ευτυχία; Μόνο λίγες στιγμές.

-Είστε μουσικός, λυρική τραγουδίστρια. Οι σπουδές αυτές επέδρασσαν ως προς την αγάπη σας για την τέχνη;

Το θέατρο το αγαπούσα από μικρή. Δημιουργούσα μικρές ιστορίες και τις έπαιζα στην θεία μου. Εκείνη ήταν το κοινό μου. Αργότερα η όπερα με γέμισα με όνειρα. Κι έτσι ξεκίνησα σπουδές Μελοδραματικής. Τα χρόνια μέσα στα Ωδεία, η αγάπη για την μουσική, ο έρωτας- θα μπορούσα να πω- για το λυρικό θέατρο φώλιασαν μέσα στην ψυχή μου. Κάθε τι καινούριο που δημιουργούσα το συνέδεα με μουσικούς φθόγγους. Πολλοί μου λένε πως σε ό,τι ζωγραφίζω ή γράφω είναι σαν να αφήνω την σφραγίδα μου επάνω ως μουσικός. Και είναι κάτι που πραγματικά μου αρέσει. Ναι η μουσική ήταν βασικός παράγοντας για να αγαπήσω κάθε μορφή τέχνης.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here