Του ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ*

Περίπου ένας χρόνος έχει παρέλθει από την ημέρα που ο λαός του Σουδάν ανέτρεψε το δικτατορικό καθεστώς, ισλαμιστικής έμπνευσης και στήριξης, το οποίο τον τυράννησε 30 ολόκληρα χρόνια, ενώ βαρυνόταν και με τη διάσπαση του κράτους μέσω της ανεξαρτησίας του Νότιου Σουδάν.

Η πτώση του τυραννικού καθεστώτος, που ήθελε να εμφανίζεται και σαν αντιιμπεριαλιστικό, επιτεύχθηκε με ειρηνικές διαδηλώσεις, διάρκειας περίπου ενός χρόνου, με επικεφαλής τη Σουδανική Ένωση Επαγγελματιών (Sudanese Professionals Association – SPA) και μαζική συμμετοχή της νεολαίας και γυναικών.

Πρώτο μεγάλο βήμα της δημοκρατικής νίκης αποτέλεσε η παραίτηση του δικτάτορα στρατηγού Μπασίρ, στις 11 Απριλίου 2019. Αρχικά σχηματίστηκε μεταβατικό Στρατιωτικό Συμβούλιο, το οποίο διέταξε τη σύλληψη και προφυλάκιση του δικτάτορα, αλλά και κορυφαίων στελεχών τού μέχρι τότε καθεστώτος.

Ακολούθησαν σκληρές διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό πολιτικής κυβέρνησης, με τους διαδηλωτές να παραμένουν στους δρόμους, αναμένοντας το αποτέλεσμα. Δυστυχώς, οι στρατοκράτες δεν ήθελαν να παραδώσουν την εξουσία στον λαό και γι’ αυτό, στις 3 Ιουνίου 2019, οργάνωσαν αιματηρή στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της νεολαίας προκαλώντας ένα «φρικτό μακελειό», όπως έγραψε ο διεθνής Τύπος. Πάνω από 120 νεολαίοι έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια της επίθεσης αυτής, και πολλών τα πτώματα βρέθηκαν στις όχθες του Νείλου ποταμού.

Διεθνής κατακραυγή

Η διεθνής κατακραυγή προκάλεσε την παρέμβαση της Αφρικανικής Ένωσης Κρατών, ενώ μεσολάβησε και ο Πρόεδρος της Αιθιοπίας Abi Ahmed, για να δοθεί δημοκρατική λύση με διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην SPA και τους στρατιωτικούς, από τις οποίες προέκυψε μικτή μεταβατική κυβέρνηση με ορίζοντα τριετίας.

Η συμφωνία που επιτεύχθηκε ανάμεσα στις δημοκρατικές δυνάμεις και το μεταβατικό στρατιωτικό συμβούλιο προβλέπει Προεδρικό Συμβούλιο, αποτελούμενο από 11 μέλη (5 στρατιωτικούς και 6 πολιτικούς), ανάμεσά τους και δύο γυναίκες, εκ των οποίων η μία κοπτικού θρησκεύματος, εκπρόσωπος των Σουδανών Χριστιανών.

Ομόφωνα ορίστηκε πρωθυπουργός ο οικονομολόγος δρ Abdalla Hamdok και σχηματίστηκε μεταβατική κυβέρνηση, με αξιοσημείωτη την ανάθεση του υπουργείου Εξωτερικών στην δρα Asma Mohamed Abdalla, παλιά διπλωμάτη, μια από τις πρώτες τρεις γυναίκες που είχαν στο παρελθόν υπηρετήσει τη σουδανική διπλωματία της χώρας και είχε απολυθεί από το στρατιωτικό καθεστώς.

Ως προτεραιότητα της νέας κυβέρνησης ορίστηκε η εξασφάλιση της ειρήνης και η ανοικοδόμηση της χώρας, καθώς και η χάραξη εξωτερικής πολιτικής με κριτήρια τις αρχές της καλής γειτονίας και αυστηρής ουδετερότητας, μακριά από «άξονες».

Δανείστηκα τα προαναφερθέντα στοιχεία από άρθρο (βλέπε δίπλα σελίδα) του Σουδανού πρώην διπλωμάτη και εκπροσώπου στον Αραβικό Σύνδεσμο Τζαφάρ Γκαλάλ, ο οποίος μας τιμάει με την συμμετοχή του στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων και Εξωτερικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ.

Με λύπη μου διαπιστώνω ότι η σουδανική μαζική και ενωτική εξέγερση, που υπήρξε νικηφόρα, δεν προκάλεσε ιδιαίτερο ενθουσιασμό στην Ευρωπαϊκή Αριστερά ούτε απασχόλησε ιδιαίτερα την Αριστερά της Ελλάδας, με την εξαίρεση του ΣΥΡΙΖΑ. Τείνω να πιστέψω ότι ορισμένα αριστερά σχήματα χαιρετίζουν τις λαϊκές εξεγέρσεις όταν εκδηλώνονται, αλλά γίνονται καχύποπτα απέναντι τους όταν επιτυγχάνουν. Άλλωστε η δημοκρατική επανάσταση στο Σουδάν δεν ακολούθησε τη γνωστή συνταγή, που προτείνεται από τα μαρξιστικά εγχειρίδια. Ορισμένοι δεν συγκινήθηκαν ούτε από το γεγονός ότι στη σουδανική εξέγερση συμμετείχε ενεργά το πολύπαθο και ηρωικό σουδανικό ΚΚ, το οποίο αναγνώρισε ως ηγέτιδα δύναμη τη Σουδανική Ένωση Επαγγελματιών, ένα διαταξικό δημοκρατικό κίνημα που αξιοποίησε σε μεγάλο βαθμό τα social media. Η εποχή, που σε χώρες σαν το Σουδάν οι νέοι άνθρωποι ήταν αναλφάβητοι και αποκομμένοι από τον έξω κόσμο, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Αυτό δείχνει και το γεγονός ότι οι μαζικότερες κινητοποιήσεις με αίτημα τη δημοκρατία κατά κύριο λόγο μέσα στο 2019 δεν συνέβησαν σε μεγάλες χώρες τις Δύσης, αλλά στον πρώην «τρίτο κόσμο», με τη Χιλή στην πρώτη γραμμή, που και εκεί η νεολαιίστικη εξέγερση υπήρξε νικηφόρα.

Σημειώνω ότι στο πρόσφατο 6ο Συνέδριο του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), που έγινε στη Μάλαγα, η αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε ειδικό ψήφισμα για τη μεγάλη δημοκρατική νίκη στο Σουδάν, με τον λαό του οποίου ο ελληνικός έχει παραδοσιακά καλές σχέσεις, που σφυρηλατήθηκαν μέσω και της άλλοτε ανθούσας ελληνικής παροικίας στο Χαρτούμ. Δυστυχώς, ορισμένα κόμματα δεν αξιολόγησαν το γεγονός ως εξαιρετικά σημαντικό, προτείνοντας μικρή αναφορά σε ένα γενικό ψήφισμα για την Αφρική. Η εκτίμησή μου για τη στάση αυτή είναι ότι θεώρησαν την ανατροπή Μπασίρ απώλεια (!) για τον αντιιμπεριαλισμό, δεδομένου ότι ο υπόδικος πρώην δικτάτορας εμφανιζόταν λαύρος εναντίον των Αμερικανών, τους οποίους θεωρούσε υπεύθυνους για το ότι είχε κατηγορηθεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (που δεν θέλουν οι ΗΠΑ) για εγκλήματα πολέμου στο Νταρφούρ. Τώρα, μετά τη δημοκρατική ελπίζουμε και σε νίκη της ειρήνης στην περιοχή αυτή που θα αποτρέψει περαιτέρω ακρωτηριασμό του Σουδάν.

*Ο Πάνος Τριγάζης είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here