Του Νίκου Τσούλια

 

Η βία κατά του Δημάρχου της Θεσσαλονίκης κ. Μπουτάρη είναι μια πράξη βαρβαρότητας και αθλιότητας. Κι όμως η βία στη χώρα μας έχει βρει πρόσφορο έδαφος και ας κάνουμε ότι δεν ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει.

Η βία συστατικό στοιχείο των αυταρχικών καθεστώτων έχει αναπτυχθεί πλέον και στη δημοκρατία μας. Και ενώ μέχρι ένα σημείο ήταν σύμπτωμα των κατασταλτικών δυνάμεων του κράτους και της αστυνομίας, τώρα είναι και στοιχείο διάφορων κοινωνικών και πολιτικών ομάδων.

Όχι δεν είναι μόνο συστατικό στοιχείο των φασιστικών και των ακροδεξιών ρευμάτων αλλά και ακροαριστερών οργανώσεων και αναρχικών ομάδων και κουκουλοφόρων. Είναι και συνοδευτικό στοιχείο αριστερών κομμάτων, και κυρίως του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Για πόσες και πόσες δεκαετίες δεν έκλειναν σχολεία και πανεπιστήμια οι «επαναστατημένες ομάδες» του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και δεν τους άγγιζε κανένας;

Για έναν φοιτητή που σπούδαζε 4 έτη, το ένα εξάμηνο και παραπάνω χανόταν από τις βίαιες καταλήψεις. Πόσοι και πόσοι καθηγητές των πανεπιστημίων μας δεν έχουν προπηλακιστεί και δεν έχουν απειληθεί; Στα σχολεία το σκηνικό ήταν σκηνικό θλίψης. Κάθε χρόνο και μέχρι να βγει στην κυβέρνηση ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ακόμα και μια μικρή ομάδα έκλεινε το σχολείο και απλώς κοιτάζαμε το σκηνικό της εξαχρείωσης.

Ναι η βία είναι το μοναδικό στοιχείο πράξης της «Χρυσής Αυγής», την οποία όμως ο «αντιμνημονιακός λαός» την έφερε στην τρίτη θέση της Βουλής!

Ναι, η βία ήταν και συστατικό στοιχείο του προκυβερνητικού ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Η κοινοβουλευτική μούντζα και οι χωρίς αιτία προπηλακισμοί εναντίον των βουλευτών που ψήφιζαν το 1ο κυρίως μνημόνιο ήταν κυρίως έργο του κόμματος αυτού. Όταν όμως οι δικοί του βουλευτές ψήφισαν το 3ο μνημόνιο και την μακρόχρονη ουρά της υποτέλειας της χώρας μας, οι ορδές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ήταν απασχολημένες αλλού, στη λεία τους. Απολάμβαναν τα αγαθά της εξουσίας…

Ναι, η βία επωάζεται από την πολιτική του μίσους και του διχασμού που καλλιεργεί η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. και η ιστορία της Novartis είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της πολιτικής. Ο Ρουβίκωνας αλωνίζει και ο …αριστερός κυβερνητικός ΣΥ.ΡΙΖ.Α. νιώθει ότι έχει ιδεολογική συγγένεια μαζί του και δεν τον πειράζει – προφανώς νοιάζεται για το μετεκλογικό σκηνικό, που θα είναι μαζί!

Κανένα κόμμα κοινοβουλευτικό – πέραν της «Χρυσής Αυγής» που δεν τίθεται προφανώς σε αυτή την κλίμακα, γιατί είναι εγκληματική οργάνωση και ναζιστική κίνηση – δεν έχει καλλιεργήσει και δεν έχει υιοθετήσει τη βία ως πολιτική πράξη όπως ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Αυτή είναι η απλή πραγματικότητα.

Αν ανεχτούμε τη βία – σε οποιαδήποτε μορφή της – ως τρόπο έκφρασης και ως στοιχείο πολιτικής συμπεριφοράς, η κοινωνία μας δεν έχει κανένα μέλλον. Και δυστυχώς δεν υπάρχουν βοήθειες από το εξωτερικό σ’ αυτή την περίπτωση, όπως συμβαίνει με την οικονομική κρίση. Μνημόνια κατά της βίας δεν έχουν επινοηθεί…

Για ποια οικονομική κρίση μιλάμε και για ποια έξοδο; Το βαθύ σκοτάδι της κρίσης της χώρας μας κρύβεται στην παρακμιακή πρακτική να ασκούμε βία σε κάθε έναν ή σε κάθε ομάδα κλπ με τα οποία διαφωνούμε. Όταν δηλαδή ακυρώνουμε στην πράξη τη βασική ιδέα της δημοκρατίας! Όλα τα άλλα είναι απλά συμπτώματα…

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here