Η ποιήτρια Γιώτα Αργυροπούλου κίνησε για Σίκινο, Ανάφη, Αμοργό· ταξίδι χωρίς επιστροφή

 

 

Γιώτα μου,

Κοιτάζω τα τελευταία σου μηνύματα. Σημειώνεις τη νέα σου διεύθυνση: «Τέρμα Ομήρου ανατολικά Καλαμάτα 24132». Σε πείραζα σχολιάζοντας το όνομα της οδού: «την επέλεξες, ανατολικά του Ομήρου!». Και μου απαντούσες με τη μετριοφροσύνη που πάντα σε διέκρινε: «Ναι, και να την έψαχνα πού να την βρω; Τέρμα Ομήρου ανατολικά! Αισιόδοξο, δε λέω, αλλά ούτε στο μικρό μου δαχτυλάκι».

 

Το τελευταίο μήνυμα έχει ημερομηνία 8 Ιουνίου, ώρα 6.50: «Αγαπημένη μου, μπορεί να λησμόνησα τη γιορτή σου μέσα σε μια περιπέτεια με την υγεία μου, αλλά έστω και τώρα σου στέλνω την αγάπη μου και τις ευχές μου για καλό καλοκαίρι στο ωραίο χωριό σου».

«Για καλό καλοκαίρι …». Σήμερα περπατώντας μέσα στο δάσος «του ωραίου χωριού μου» για το εκκλησάκι του Άη Λια που λαμπρογιόρταζε έμαθα από φίλους τον θάνατό σου. Δεν πιάνουν πάντα οι ευχές για καλό καλοκαίρι και κείνη η «περιπέτεια με την υγεία» δεν είχε το τέλος που ελπίζαμε.

Σε μάλωνα που μου έστειλες το βιβλίο σου, ενώ το είχα παραγγείλει κι εσύ ακριβώς σαν σήμερα, πριν ένα χρόνο, 20 Ιουλίου 2017, στις 11:02, μου απαντούσες: «Αγαπημένη μου Γεωργία, είχα έναν πατέρα ταπεινό και μετρημένο σε όλα. Μετά από την παρουσίαση του βιβλίου Διηγήματα, το 2010 – προ κρίσης σημειωτέον – «Καλά – μου λέει – δεν ντρέπεσαι; Βγάζεις εσύ ένα βιβλίο κάθε τρία-τέσσερα χρόνια και τραβολογάς τους ανθρώπους να αφήσουμε τις δουλeιές τους, και τους τζερεμετίζεις να βάλουνε και το χέρι στην τσέπη να αγοράσουν το βιβλίο σου;». «Μα μπαμπά οκτώ ευρώ κάνει, δυο καφέδες είναι (προ κρίσης, ξανά σημειωτέον)». «Τούτο το βιολί να το κόψεις! Το βιβλίο να το δίνεις τζάμπα…».

Πράγμα που δεν γίνεται δυστυχώς, Γεωργία μου, γιατί η φασαρία της παρουσίασης είναι στις μέρες μας αναπόφευκτη. Αλλά σε φίλους είναι η χαρά μου να το στέλνω· αυτοί με τη σειρά τους, αν το αγαπήσουνε, το πάνε παραπέρα· μπορεί η ματαιοδοξία να διαβαστεί ο κόπος μου που ξέρεις κι έτσι κάθεσαι το καλοκαιράκι σου να ξεκουραστείς στα Τσίντζινα και σου ‘ρχεται το homework !!! Για αυτό σε παρακαλώ το χρέος της απάντησης το έκαμες μη βασανιστείς να απαντήσεις περαιτέρω […]».

Δεν σε άκουσα κι απάντησα περαιτέρω, στις 30 Σεπτεμβρίου 2017, με την παρουσίαση της τελευταίας σου ποιητικής συλλογής «Για Σίκινο, Ανάφη, Αμοργό» (Gutenberg 2017) στην Book Press (Book Press: https://www.bookpress.gr/kritikes/poiisi/arguropoulou-giota-gutenberg-gia-sikino-anafi-amorgo). Το κείμενό μου, ωστόσο, στο είχα στείλει ηλεκτρονικά τις πρώτες μέρες του Αυγούστου και ανάμεσα στα «ευχαριστώ» σου, που δεν έχουν θέση εδώ, σημείωνες: «αλλά καθώς καταλαβαίνεις θα σε κουράσω εκ νέου, γιατί είναι έτοιμο για δημοσίευση… αν δεν έχεις αντίρρηση φυσικά, γιατί θα με τιμούσε παρά πολύ …».

Κι ας είσαι εσύ που μας τίμησες όλους κατά το δίδαγμα του πατέρα σου με τις μέρες σου «ταπεινές και μετρημένες σε όλα»! Κι αν τώρα ανατρέχω στις λεξούλες σου και τις κουβεντιάζω μαζί μ’ αυτούς που σ’ αγαπούν, είναι για να μην χαθεί ψηφίδα από τα πλουμίδια που τόσο απλόχερα μας μοίραζες.

«Έτοιμο για δημοσίευση» … πρόλαβες άραγε; Λέω να περιμένω να με «κουράσεις εκ νέου».

 

Γεωργία Κακούροου Χρόνη

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Οι λέξεις της αφήσαν, και θ’ αφήνουν βαθιά τ’ αποτυπώματά τους… Μα το στάμπο τ’ ανεξίτηλο θα μείνει στις ψυχές όσων τη γνώρισαν από κοντά. Απ’ την άλλη, όσο και να πονεί, μακαρίζω σας!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here