Η λεηλασία … στη φαντασία τους

Του ΠΑΝΟΥ ΣΩΚΟΥ

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ομολογία αποτυχίας ενός κόμματος να πείσει ότι έχει λόγο ύπαρξης στην πολιτική ζωή  όταν φοβάται πως θα λεηλατηθεί απο  μεγαλύτερο κόμμα και θα χάσει εξαιτίας αυτού  τα στελέχη και τους ψηφοφόρους του.  Όπως συμβαίνει τούτη την περίοδο με το Κίνημα Αλλαγής και την στάση του απέναντι στην προσπάθεια διεύρυνσης που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Όμως ένα κόμμα το οποίο στηρίζεται σε αρχές, αξίες,  έχει σαφή πολιτικό και ιδεολογικό προσανατολισμό, έχει ξεκάθαρη θέση απέναντι στην εκάστοτε κυβέρνηση δεν έχει λόγο να φοβάται λεηλασίες. Το ΚΙΝΑΛ όμως δεν τα έχει τα παραπάνω. Συμπορεύθηκε με τη Ν.Δ όλα τα προηγούμενα χρόνια και το πληρωσε στις εκλογικές αναμετρήσεις. Αντιπολιτεύθηκε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ χέρι / χέρι με τον Κ. Μητσοτάκη {απλή αναλογική, ονομασία της Β. Μακεδονίας κ.α}, και το πλήρωσε στις εκλογές του 2019 και τώρα που και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην αντιπολίτευση ακολουθεί απέναντι στην κυβέρνηση μάλλον θετική στάση και  εξακολουθεί, να αντιπολιτεύεται τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί πιστεύει ότι ο μεγάλος αντίπαλος του είναι αυτός και κανένας άλλος.

Άλλαξαν ρόλους

Πάντως αυτή τη σχέση των δύο κομμάτων δεν είναι κάτι καινούργιο υπάρχει από παλιά από τη δεκαετία του ,90. Το καινουργιο είναι ότι οι πρωταγωνιστές άλλαξαν ρόλους. Τότε το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που ασκούσε ασφυκτική πίεση στον τοτε Συνασπισμο και σε στελέχη του μία πίεση που το ανάγκαζε να κινείται για πολλά πολλά χρόνια κοντα στο 3%. Εκείνη την εποχή ορισμένα προβεβλημένα του ΠΑΣΟΚ και θεωρητικοί του κόμματος μιλούσαν για τον λεγόμενο αστερισμό της αριστερας που θα στηρίζονταν σε συνεργασία των κομμάτων αλλα ο Συνασπισμος της περιόδου εκεινης απέρριπτε κάθε πρόταση γιατί φοβόταν απορρόφηση και λεηλασία, όπως τώρα κάνει το ΚΙΝΑΛ. Η διαφορά είναι ότι ο Συνασπισμός ως μικρό κόμμα είχε σταθερά αριστερό προσανατολισμό, και κατόρθωσε να αντέξει , κυβέρνησε τη χώρα και σήμερα οριζει αυτό τους όρους της σχέσης τους.

Τρεις γραμμές

Σήμερα το ΚΙΝΑΛ δεν φαίνεται να έχει σταθερό κεντροαριστερό προσανατολισμό. Κινείται σε τρεις γραμμές. Κορυφαία στελέχη του φλερτάρουν με τον Μητσοτάκη και τη Ν.Δ άλλα ιστορικά στελέχη του επιμένουν με ειλικρίνεια  στην αυτονομη πορεια και άλλα θα έβλεπαν με καλό μάτι ένα ουσιαστικό διάλογο με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίως όμως δεν κάνει ακόμα αντιπολίτευση. Αδυνατεί να βρει τον χώρο εκείνο που θα επενδύσει αντιπολιτευτικά απέναντι στη Ν.Δ και θα αρθρώσει συγκεκριμένες και διακριτές προτάσεις. Κι ο χρόνος περνάει, η Ν.Δ απλώνεται παντού, ο ΣΥΡΙΖΑ αντεχει και στην κρίσιμη ώρα η αναμέτρηση των δύο θα βουλιάξει τους μικρους.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here