Η ημέρα της γυναίκας δεν αφορούσε ποτέ στην άτυχη Κατερίνα

Αυτές οι μέρες οι αφιερωμενες στο άλφα και στο βήτα «θέμα», άλλοθι για τις υπολοιπες 364, ηχούν σχεδόν γελοίες σήμερα ειδικα, που όχι μόνον στην Κρήτη αλλά και σε άλλες περιοχές της χώρας προβληματιζόμαστε όλοι με την Κρητικιά η οποια στραγγαλίστηκε από τον άνδρα που κάποτε αγαπούσε.

Στα 32 χρόνια που προλαβε να ζήσει η Κατερινα, ειχε πάρει ίσως και λουλουδια την ημέρα της γυναίκας απο κάποιον -ίσως και απο τον δράστη. Ομως τις υπολοιπες μέρες την κρεμουσε απο το μπαλκόνι και την κρατουσε απο τα μαλλιά, την έδερνε ακόμα και έγκυο (είχε δυο αποβολές), της έπαιρνε όλο το μισθό με τον που την πληρωναν απο τον δήμο, δεν την άφηνε να πάει στη θάλασσα μονη, φθονουσε ακόμα και τον αδελφό της και τη μητέρα της.

Ο άνθρωπος αυτός, 36 ετών, πιθανόν να έχει και ψυχιατρικά ζητήματα, γιατι η συμπεριφορά του ξέφευγε χρονια τωρα κατά πολύ απο τη συνηθισμένη ζήλια. Πιθανόν κάποιοι να πιστεύουν ότι ήταν ένας απόλυτα φυσιολογικός άνδρας που απλά τα ήθελε όλα δικά του, ώσπου βεβαια τα έχασε και ολα -φυσικό αποτέλεσμα της άμετρης εγωπάθειας. Ας τον κρίνουν οι ειδικοί, παρότι ένας νορμάλ άνθρωπος σίγουρα δεν διαπράττει τόσες ακρότητες και θα έπρεπε να τον είχε δει ψυχιατρος για την παθολογικη ζήλια του και τη βιαιότητά του εγκαίρως -τώρα είναι αργά και για τον ίδιο ίσως. Η βαριά κατάθλιψη και η διπολικη διαταραχή ή και η σχιζοφρένεια δεν ειναι τόσο εύκολο να διαγνωστουν σε ένα χωριό ή και σε μεγάλη πολη. Η ευκολη λυση ειναι να λέμε «είναι γαϊδούρι». Ομως σπάνια η εύκολη λυση είναι και πράγματι η λύση. Εξ ου και δεν συνιστά λύση η ευκολία της «μέρας της γυναικας» -η λυση απέχει παρασάγγας από το μάρκετινγκ και την παπαγαλία.

Μένει να αιωρείται εις βάρος μας, εις βάρος «της ημέρας της γυναίκας» και εις βάρος των ευαισθητοποιημένων τάχα μου ή και όντως, το γεγονός ότι η Κατερίνα είχε ζητήσει την βοήθεια του κέντρου κακοποιησης, και της είχαν κλείσει ραντεβού για δύο μήνες μετά -για τις 20 Μαρτίου

Τι νόημα έχουν και οι μέρες της γυναίκας, και οι νύχτες του κάθε αδύναμου όταν κανείς δεν είναι παρών την ώρα που τον χρειάζεσαι;

Οσα χαλάμε σε εκδηλώσεις για τη μέρα της γυναίκας ή σε σαχλά δωράκια για τη μαμά και την συζυγο, ας πήγαιναν καλύτερα σε κέντρα κακοποίησης και σε κέντρα παροχής νομικής θωράκισης ή και οικονομικής ενίσχυσης των ταλαιπωρημένων γυναικών, καθώς και σε κέντρα ψυχικής στήριξης των δραστών.

Πολλοί από αυτους τους άνδρες (αλλά και τις γυναίκες, καθότι υπάρχουν και γυναίκες που χτυπάνε τους άνδρες τους), είναι ασθενείς αδιάγνωστοι, δυστυχισμένα πλάσματα και οι ίδιοι, που περιφέρονται σε μια ζωή ξένη προς τους ίδιους, που χτυπάνε και τελικά σκοτώνουν το μόνο πλάσμα που τους αποδέχεται και τους στηρίζει. Αυτοκαταστροφικοί και απεγνωσμένοι οι ίδιοι, παίρνουν στο λαιμό τους αθώες γυναίκες που νόμιζαν οτι με την αγάπη τους θα τους άλλαζαν. Μα η βιαιότητα των δραστών δεν είναι μια «κακή συνήθεια» που αλλάζει. Είναι ένας διαρκώς ανατροφοδοτούμενος μηχανισμός που μετριάζεται μόνον με μεγάλη προσπάθεια και βοηθεια ειδικων.

Και εν τω μεταξύ οι γυναίκες εχουν στην ουσία μόνο μια λυση: να μένουν αυτές και τα παιδιά μακριά από τον ψυχικα διαταραγμενο. Αρα χρειάζονται χρήματα και όχι λουλουδάκια και «αναγνώριση» της προσφοράς της γυναικας. Μόνο η οικονομικη ανεξαρτησία και η ουσιαστική ύπαρξη κέντρων προστασίας μπορεί να σώσει τα θύματα των ανδρών που καταστρέφουν όχι μόνο τη ζωή της γυναίκας τους, αλλά και των παιδιών τους. Αυτά τα σκηνικά σκοτώνουν την οικογένεια μέρα με τη μέρα, την στραγγαλίζουν σιωπηρά, αφαιρώντας κι απο τα αθώα παιδιά τη δυνατότητα αύριο να αποκτήσουν μια κανονικη οικογένεια και να ευτυχήσουν. Αυτή η βία δεν θέλει «μέρες της γυναίκας» γα να αντιμετωπιστεί. Θέλει ευρώ. Αν η άτυχη Κατερινα είχε την οικονομική δυνατότητα να ζήσει με τα παιδιά της σε άλλη πόλη, εκεινη θα ήταν ζωντανή και τα παιδιά της δεν θα ζουσαν με το βάρος ότι τα ορφάνεψε ο ίδιος ο πατέρας τους.

Μα υπάρχει και η θεωρία ότι η γυναίκα «δεν τον παράτησε εγκαίρως», ότι τον συγχωρουσε επί 4 χρόνια. Ναι, αλλά κι αυτό ευρώ θέλει. Γιατι προϋποθέτει παιδεία και στήριξη της γυναίκας. Αν μια γυναίκα δεν μπορεί να θρέψει τα δυο της παιδιά, βλέπει μοιραία ως μοναδική ρεαλιστική λύση το να ανεχεται τον χειροδικούντα σύζυγο. Κι αν τον αγαπάει, ακόμα χειρότερα. Γιατι αντι να βλέπει στην αγάπη της την αδυναμια της, νομιμοποιεί τη βαρβαρότητα και τα παιδια της εισπράττουν μοιραία το ανάλογο μηνυμα. Οι διάφορες «ημέρες» για το άλφα ή βήτα πρόβλημα είναι χρήσιμες καμπάνιες ενημέρωσης. Μονο που βρισκόμαστε στο 2019, όλοι ξέρουμε ότι δεν ειναι φυσιολογικο να δερνεις τη γυναίκα σου και να ζηλεύεις τον αδελφό της ή τη μητέρα της. Το θέμα είναι τι κάνουμε για αυτό και άρα ατυχως, καταλήγουμε το πόσα ευρώ διατίθενται επί τούτου και για πρακτικη οικονομικη στήριξη των κακοποιημένων, και για ουσιαστική ψυχικη στηριξη θυμάτων και δραστων.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here