Η ευγνωμοσύνη του  Βαν Γκογκ στους γιατρούς

 

 

Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

 

Η αυτοπροσωπογραφία του Βαν Γκογκ (1889), δείχνει τον καλλιτέχνη σε μερικό προφίλ σε ένα δωμάτιο στο ‘Κίτρινο σπίτι’ να φορά  κλειστό παλτό και ένα καπέλο με γούνα. Το δεξιό αυτί του είναι τυλιγμένο. Στην πραγματικότητα, το άλλο του αυτί ήταν τυλιγμένο και όχι αυτό, γιατί ο πίνακας που δημιούργησε ο καλλιτέχνης ήταν μια εικόνα μέσω ενός καθρέφτη.  Στα δεξιά του υπάρχει  ένα καβαλέτο με καμβά πάνω του. Δύσκολα μπορεί κάποιος να υποθέσει το αντικείμενο του πίνακα που βρισκόταν σε εξέλιξη, αλλά πιθανολογείται κάποια ‘νεκρή φύση’. Στα αριστερά του βρίσκεται ένα παράθυρο με μπλε παράθυρα, ενώ μερικώς κρύβεται από   το αριστερό του  μάγουλο, μια ιαπωνική απεικόνιση με δύο γκέισες   σε ένα τοπίο με το όρος Φούτζι   στο βάθος. Ο πίνακας έγινε μετά το γνωστό επεισόδιο ανάμεσα σε αυτόν και τον Πωλ Γκωγκέν, και το οποίο τον ανάγκασε να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο της εποχής στην Αρλ.

Ο συγκεκριμένος γιατρός που τον νοσήλευσε εκεί και τον παρακολουθούσε, ήταν ο  Φέλιξ Ρέι.   Ο Βαν Γκογκ τον εκτιμούσε βαθύτατα, όπως έγραψε στον αδελφό του, και τον περιέγραφε στις επιστολές του ως γενναίο, εργατικό και πάντα έτοιμο να βοηθήσει  τους ανθρώπους. Το πορτρέτο δόθηκε στο γιατρό τον Ιανουάριο του 1889, ως αναμνηστικό δώρο της προσφοράς του. Η μητέρα του Ρέι, όμως, φέρεται να έκρινε ότι το πορτρέτο ήταν ολέθριο και απελπιστικό και συνήθιζε να κλείνει με αυτό, όπως λέγεται χαρακτηριστικά,  μια τρύπα στο κοτέτσι   της οικογένειας. Το 1901, ένας έμπορος τέχνης,  τον πήρε από τον Ρέι, και τελικά μετά από πολλά βάσανα ο πίνακας έφτασε, το 2016, στο Μουσείο Καλών Τεχνών Πούσκιν, στη Μόσχα, με εκτιμώμενη αξία το απίστευτο ποσό των άνω των πενήντα  εκατομμυρίων δολαρίων.

 

Το πορτρέτο του γιατρού Φέλιξ Ρέι (Βαν Γκογκ, 1889)

Πολλά χρόνια αργότερα η αυτοπροσωπογραφία του Βαν Γκογκ με το  κομμένο αυτί, έγινε στη χώρα μας εξώφυλλο βιβλίου! Ένα κάπως παράξενο βιβλίο, λίγο διαφορετικό από τα συνήθη, το οποίο κυκλοφόρησε  το έτος  2013 από τη Σοφία Κολοτούρου και τις Εκδόσεις Gutenberg. Τίτλος του: ‘Τα επτά πρόσωπα της κώφωσης’! Το βιβλίο αναφέρεται και ξεκαθαρίζει κάποιες μπλεγμένες και ίσως πρωτόγνωρες για τους περισσότερους, έννοιες που αφορούν  τη λειτουργία της ακοής και της ομιλίας στους κωφάλαλους. Γιατί σε όλους μας είναι αποδεκτό ότι οι κωφοί μοιάζουν, είναι ίδιοι, αλλά τα φαινόμενα όμως φαίνεται ότι μας απατούν! Η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική! Το βιβλίο απευθύνεται κυρίως σε όλους εκείνους οι οποίοι έχουν την ικανότητα να ακούν και σε εκείνους που επιθυμούν λόγω της επαγγελματικής τους ενασχόλησης ή λόγω παρουσίας κάποιου προβλήματος ακοής σε πρόσωπα του  οικογενειακού και φιλικού τους περιβάλλοντος, να διεισδύσουν και εξερευνήσουν τα ενδότερα του περίεργου, ανεξερεύνητου από μας, κόσμου των κωφών. Βιβλίο απαραίτητο βοήθημα για λογοθεραπευτές, παιδαγωγούς ειδικής αγωγής όλων των βαθμίδων, ωτορινολαρυγγολόγους, γονείς, συγγενείς, φίλους  και περίγυρο παιδιών με κώφωση και βαριά βαρηκοΐα.

Σοφία Κολοτούρου: Τα επτά πρόσωπα της κώφωσης.

 

Σίγουρα η επινόηση και συγγραφή ετούτου του βιβλίου, εμπλέκει  περίεργες παραμέτρους από πολλές απόψεις! Ουσιαστικά αναφέρεται σε επτά διαφορετικούς κωφούς συνανθρώπους μας οι οποίοι ακολούθησαν και πορεύτηκαν ο καθένας το δικό του ιδιωτικό δρόμο, από τη μικρή ηλικία και μετέπειτα, αναλόγως του τρόπου επικοινωνίας που διάλεξαν, εθελοντικά ή εξ ανάγκης, για να επικοινωνούν με τους γύρω τους.  Άλλοι τον προφορικό τρόπο, κάποιοι τον νοηματικό, μερικοί σχετικά πρόσφατα χρησιμοποιώντας κοχλιακά εμφυτεύματα, λίγο παλιότερα ακουστικά βαρηκοΐας. Όλα αναλύονται σε ένα συνέδριο που τοποθετείται χρονικά στο έτος 2030, από αντίστοιχες εισηγήσεις πρωταγωνιστών, με κάποια στοιχεία μυθοπλασίας που υπαινίσσονται και αναφέρονται στις ιατρικές προόδους και τις απαραίτητες φυσικά τεχνολογικές εξελίξεις που θα εμφανιστούν μπροστά μας στο συγκεκριμένο αντικείμενο, τουτέστιν τον τομέα της κώφωσης, της αιτιολογίας, της εμφάνισης, της κλινικής εικόνας και της διάγνωσης και βεβαίως στις πιθανές λύσεις που επιδέχεται η κάθε μορφή κώφωσης. Εντύπωση προκαλεί το χρονικό όριο 2030 που επελέγη από τη συγγραφέα. Γιατί άραγε τότε κι όχι λίγο αργότερα ή νωρίτερα; Ίσως για να προλάβουν να δουν τα αποτελέσματα όσο το δυνατόν περισσότεροι κωφοί και φυσιολογικοί που εμπλέκονται πέριξ αυτών με όποιο τρόπο και ταυτότητα, μπορεί να είναι η απάντηση! Αφού όπως ισχυρίζεται το βιβλίο σε λίγα χρόνια η συγκεκριμένη αναπηρία θα αρχειοθετηθεί στα απόκρυφα της ιστορίας.

Η Σοφία Κολοτούρου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973 και επέλεξε  να σπουδάσει ιατρική. Έτσι παρακολούθησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, απ’ όπου πήρε το πτυχίο της το 1998. Ακολούθησε την ειδικότητα της  Κυτταρολογίας και προς τούτο ειδικεύτηκε επί πενταετία στα παθολογοανατομικά και κυτταρολογικά εργαστήρια του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου Κρήτης και του Ογκολογικού Νοσοκομείου Αγίου  Σάββα των Αθηνών. Πάσχει από μεταγλωσσική κώφωση που σημαίνει ότι έχασε την ακοή της σε μικρή ηλικία, αφού ήδη είχε αρχίσει να μιλάει. Έτσι απώλεσε την ικανότητα να ακούει, αλλά όχι και την ικανότητα της ομιλίας της. Η πορεία της όμως προς την αποκατάσταση και την κοινωνική της ενσωμάτωση, υπήρξε ομολογουμένως εντυπωσιακή. Επικοινωνεί με τους συνανθρώπους της κοιτώντας τους στα χείλη και βεβαίως απαντά με το δικό της προφορικό λόγο. Ο  νοηματικός τρόπος επικοινωνίας είναι γι’ αυτή ξένος σε αντίθεση με τους περισσότερους γνωστούς κωφάλαλους των προηγούμενων δεκαετιών. Ακόμα ασχολείται με τη συγγραφή πεζών και ποίησης με ανάλογες εκδόσεις. Έντονη είναι η ακτιβιστική της δραστηριότητα στα προβλήματα ακοής και ειδικότερα της μεταγλωσσικής κώφωσης, με σωρεία διαλέξεων πάνω σε θέματα ακοής, με τις ανάλογες βεβαίως διαδικτυακές δράσεις. Το ποιητικό βιβλίο της, ‘Η τρίτη γενιά’ της χάρισε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 2016, από κοινού με το βιβλίο ‘Ένα ελάφι δακρύζει πάνω στο κρεβάτι μου’ του Δημήτρη Αγγελή.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here