Γράφει ο Γιώργος Γεωργακόπουλος

 

Οι ημέρες αυτές, στενάχωρες και γεμάτες αγωνία, διαμορφώνουν μια πραγματικότητα οδυνηρή, ανέκκλητη για πολλές οικογένειες οι οποίες βιώνουν την απώλεια των αγαπημένων τους προσώπων…

 

Την ίδια ώρα εργαζόμενοι και απασχολούμενοι, επιχειρήσεις και κλάδοι βιώνουν συνέπειες απόλυτα δυσμενείς σε ένταση και έκταση…

 

Σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια από τους ανθρώπους της υγείας και την εκπαίδευσης ώστε να  κερδηθεί η  μάχη για να κρατηθεί όρθια η κοινωνία μας στα τόσο κρίσιμα πεδία που υπηρετούν.

 

Την ίδια ώρα ο αριθμός των συνανθρώπων μας που δίνουν την μάχη για τη ζωή τους  αυξάνεται. Αυξάνονται δραματικά και οι ανάγκες του συστήματος υγείας. Στον δημόσιο διάλογο κυριαρχεί η συζήτηση για την διαχείριση της κρίσης. Η κοινωνία μας πρέπει να δώσει την μάχη με πνεύμα αλληλεγγύης και σύμπνοιας. Με αίσθημα ευθύνης και απαίτηση να ανταποκριθούν όλοι και όλες-κυρίως δε οι εκπονητές των δημόσιων πολιτικών- στις ανάγκες των δυστοπικών αυτών καιρών..

 

Αυτές οι δύσκολες στιγμές που περνά η ελληνική κοινωνία  συνιστούν μια οδυνηρή πραγματικότητα. Γίνεται μια περίοδος δοκιμασίας ειδικά για όσους ανήκουν στα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, τους πιο ευάλωτους δηλαδή στις συνέπειες που αισθητοποιούνται σε όλα τα πεδία της κρίσης της πανδημίας.

 

Την ίδια ώρα οι δημόσιες πολιτικές προσπαθούν να οριοθετήσουν γραμμές ασφαλείας για τους εργαζόμενους που πλήττονται βάναυσα..

Είναι αναπόδραστη ανάγκη οι πολιτικές αυτές να ενισχυθούν!

 

Ας σκεφτούμε όλοι σε ποια κατάσταση θα ήμασταν σήμερα εάν είχαν υιοθετηθεί συστηματικά δημόσιες πολιτικές για πιο ισχυρό σύστημα υγείας, καλύτερες συγκοινωνίες, βελτιωμένους όρους εκπαιδευτικής λειτουργίας.

 

Ας σκεφτούμε όλοι ποια θα ήταν η κατάσταση και σε συνθήκες εκτός πανδημίας εάν υιοθετούσαμε ένα τέτοιο πλέγμα πολιτικών.

 

Η υγεία, η παιδεία, οι -με όρους σεβασμού στον επιβάτη- μετακινήσεις της καθημερινότητας δεν είναι πολυτέλεια.

 

Είναι ανάγκη.

 

Αποτελούν εμβληματικά δημόσια αγαθά. Η ισότιμη και με όρους αξιοπρέπειας πρόσβαση όλων των πολιτών διαμορφώνει όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και συνθήκες πραγματικής κοινωνικής συνοχής.

 

Οι ελλείψεις νοσηλευτικού προσωπικού, οι συνθήκες  συνωστισμού στα μέσα συγκοινωνίας ως ¨άλλη μια μέρα στη δουλειά¨,  το ότι ένας μαθητής μπορεί να επεξεργαστεί τα μαθήματα του στην οθόνη του κινητού του για επτά συνεχόμενες ώρες είναι δείγματα πολιτικών προτεραιοποιήσεων αλλά και  ευρύτερων πολιτικών θεωρήσεων.

 

Είναι μια θεώρηση σύμφωνη με το γεγονός ότι η κυβερνητική πλειοψηφία του σήμερα, διαχρονικά αποδομούσε την ανάγκη για ισχυρό δημόσιο αλλά και με μια στοχευμένη επικοινωνιακή εργαλειοποίηση έθετε υπό αίρεση το αξιακό φορτίο  των δημόσιων αγαθών με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότιμης πρόσβασης.

 

Η πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα είναι σκληρή για τους θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού…

 

Στις ιστορικές αναγκαιότητες του σήμερα, στις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κοινωνία, η νεοφιλελεύθερη αντίληψη και οι φορείς της ομολογούν την αδυναμία τους να ανταποκριθούν με τα εργαλεία και τα σχήματα που έχουν υιοθετήσει.

 

ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ Ο ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΣΥΡΤΑΡΙ…

Αναγκάζεται να κάνει χρήση πολιτικών που ως ιδεολογία και θεώρηση απορρίπτει. Τα μέτρα αυτά ωστόσο έχουν εξαιρετικά μεγάλα περιθώρια βελτίωσης ως προς την στόχευση, το οικονομικό αλλά και το κοινωνικό τους αποτύπωμα.

 

Η πραγματικότητα κατεδαφίζει με τρόπο σκληρό αλλά απόλυτα διαφανή το νεοφιλελεύθερο αφήγημα για την σημασία του Δημόσιου Τομέα. Είναι εντυπωσιακή η αφωνία των θιασωτών αυτής της θεώρησης για την αντινομική σχέση των διακηρύξεων τους με την πραγματικότητα.

 

Η ανάγκη για ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας, για κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατικοποίηση της γνώσης είναι πιο ισχυρή από ποτέ.

 

Το αύριο απαιτεί λύσεις με πρόσημο την κοινωνική δικαιοσύνη και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών και των εργαζομένων, με περιεχόμενο την ισότητα των ευκαιριών και με όραμα την πρόοδο για όλους και όχι για τους λίγους.

 

Αποτελεί απόλυτη ανάγκη να διασφαλίσουμε ότι δεν θα επιτρέψουμε τον αποκλεισμό και  την περιθωριοποίηση συνανθρώπων μας –ασθενών/ μαθητών και μαθητριών/πληττόμενων οικονομικά και εργασιακά από την κρίση- στα τόσο κρίσιμα πεδία της υγείας, της εκπαίδευσης, της εργασίας και της πρόνοιας.

 

Είναι ανάγκη να δώσουμε την μάχη αυτή για όλους τους πολίτες και ειδικότερα για τους μη προνομιούχους.

 

Είναι ζήτημα ουσίας, είναι αξιακή υπόθεση για την κοινωνία του σήμερα και του αύριο..

 

Είναι ανάγκη…

 

 

Ο Γιώργος Γεωργακόπουλος είναι εκπαιδευτικός, μέλος της Γραμματείας του Τομέα Παιδείας του Κινήματος Αλλαγής.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here