του Ηλία Τζαννετουλάκου*

 

Η 17Ν υπήρξε μια οργάνωση που με κανέναν τρόπο δεν σχετίζεται με τις αξίες και τα ιδανικά της Ανανεωτικής, Δημοκρατικής Αριστεράς.

Το γεγονός όμως ότι ο οιοσδήποτε κρατούμενος της συγκεκριμένης Οργανώσεως λαμβάνει άδεια σύννομα και κατόπιν αποφάσεως του αρμόδιου Οργάνου, δεν μπορεί ούτε να χρεώνεται ούτε βεβαίως και να πιστώνεται στην Αριστερά.  Και αυτό είναι αυτονόητο για κάθε κρατούμενο, ο οποίος δικαιούται αδείας, δικαιούται δηλαδή να περπατήσει ελεύθερος στην πόλη στην οποία ζει.

Τα συναισθηματικά τρικς που χρησιμοποιούν κάποιοι είναι τουλάχιστον γελοία.

Μια ευνομούμενη δημοκρατική πολιτεία δεν νοείται να σκοτώνει, ούτε καν τους αμετανόητους.

Το σίγουρο πάντως, ανεξαρτήτως των διαξιφισμών περί ορθότητος των αποφάσεων, που οδηγούν σε άδεια τον συγκεκριμένο κρατούμενο, είναι αποκλειστικά ένα και μόνο ένα, το εξής:

Η Χώρα δεν απειλείται από καμία 17Ν.

Αυτή μας τελείωσε.

Η Δημοκρατία δεν μπορεί να κάνει εξαιρέσεις.

Εκατοντάδες κρατούμενοι λαμβάνουν άδεια, γιατί έτσι ακριβώς επιτάσσει το κράτος δικαίου.

Το να εστιάζουν κάποιοι στον Κουφοντίνα, είναι υποκριτικό.

Η πολιτεία λοιπόν ορθώς πράττει, κάποιοι όμως που,αν δεν με απατάει η μνήμη μου δεν είχαν πάντα την ίδια άποψη για τη 17Ν, σήμερα ξεσπαθώνουν.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, όταν σήμερα υπάρχει το ζήτημα του Μανιαδάκη, ας μας συγχωρέσουν, που δεν ιεραρχούμε με τον ίδιο τρόπο τα γεγονότα

Ο Κόσμος που ζούμε είναι ένας σάπιος κόσμος, ο οποίος συχνά διαφεντεύεται από μια ισχνή μειοψηφία.

Θα πρέπει να καταλάβουν όλοι, πως για να μην γεννηθούν άλλα τέρατα, η Δημοκρατία θα πρέπει να προστατεύει τους πολλούς και δεν θα πρέπει να κλείνει το μάτι στους λίγους.

Καλή η άνεση κι η ευμάρεια, αλλά πρέπει όλοι να την ξεχάσουμε.

Αυτή είναι η συζήτηση που πρέπει να μας απασχολήσει, κι ας μην αρέσει.

Κι αν μας δίδαξε κάτι η τελευταία καπιταλιστική κρίση, είναι αυτό ακριβώς, ότι ήρθε δηλαδή η ώρα, η ανθρωπότητα, να αντιταχθεί σε αυτή την απάνθρωπη ιδεολογία που συνεχώς γεννιέται από τις στάχτες της.

Μπορούμε να ζήσουμε διαφορετικά απ΄ αυτό που μας έμαθε η καπιταλιστική φαντασίωση, η οποία ως γνωστόν δεν γνωρίζει αγάπη, συμπόνια και δίκιο.

Σε αυτόν τον κόσμο επιτέλους πρέπει να εκλείψουν τα συσσωρευμένα πλούτη, η έπαρση, η ευκολία κι ο ατομικισμός.

Σιχάθηκα να μιλάω με ανθρώπους που φιλοσοφούν εκ του ασφαλούς, βασιζόμενοι στην άνεση της τσέπης τους και φυσικά όταν κάτσουν σ’ενα τραπέζι δεν σταματάνε να τρώνε.

Τους βλέπω και μου έρχεται να ξεράσω.

Δείτε πόσο δεν μπορούν να είναι ευτυχισμένοι έξω από τη προσωπική τους ευτυχία, την οποία πολλάκις την ταυτίζουν με την “επιτυχία”, όπως αυτή ορίζεται στο σύγχρονο κόσμο.

Με την ανάπτυξη, που αποφέρει υπερκέρδη σε λίγους και αυξάνει τις ανισότητες, διαιωνίζοντας τη δυστυχία.

Η ανθρωπότητα κάνει βήματα προόδου, μόνο όταν βελτιώνει τις ζωές όλων των πληθυσμών της γης και όχι όταν καταστρέφει το περιβάλλον και συμπεριφέρεται βάναυσα στα υπόλοιπα είδη του πλανήτη.

Μάλιστα είναι εξωφρενικά υποκριτικό με την τεχνολογική ανάπτυξη των τελευταίων εβδομήντα χρόνων να υπάρχουν ακόμη πληθυσμοί που δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και να υπάρχουν χώρες που ο αναλφαβητισμός αυξάνεται.

Ο κόσμος δεν είναι καλύτερος σε σχέση με το παρελθόν και οφείλουμε να αντισταθούμε.  Προσωπικά δεν θα υποκύψω σε αυτό το τεράστιο ψέμα.

Ο κόσμος συντηρεί τις ανάγκες του Καπιταλισμού, που σημαίνει συντήρηση και αύξηση των ανισοτήτων, την ώρα που θα μπορούσε να λύσει όλα τα προβλήματα που αφορούν την ανθρωπότητα.

Αυτο που αξίζει πλέον είναι να μπορείς να είσαι ευτυχισμένος με τα ελάχιστα.

Τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες, που προσωπικά δεν με αφορούν.

Δεν με αφορά όλη αυτή η απάνθρωπη οπτική της καριέρας και της άνεσης.

Της πισίνας και των πολλών δωματίων.

Της νταντάς και του μοναχικού παιδιού που περιμένει την αγάπη με καρφωμένο το βλέμμα του στο τζάμι.

*Ο Ηλίας Τζαννετουλάκος σπούδασε στο Solent University Ναυτιλιακά και Τουριστικη Ανάπτυξη.  Έχει συμμετάσχει σε Συνέδρια Πολιτικής σκέψης, ανάλυσης, στρατηγικής και πολιτικής ψυχολογίας στην Ελλάδα και την Αγγλία.  Ερευνά το πεδίο των Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Sunderland. Είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here