Η γενεαλογία του νεοναζισμού

Περί  της  «Χρυσής  Αυγής»

 

του Βλάση Αγτζίδη(*)

 

 

Μια ιστορική δίκη αρχίζει το πρωί της Δευτέρας 20 Απριλίου. Πρόκειται για την δίκη  της Χρυσής Αυγής, η οποία, αποτελεί ιστορική γεγονός και πρωτοφανής νομική διαδικασία της μεταπολιτευτικής περιόδου. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων θα κληθεί να κρίνει τους 69 κατηγορούμενους, οι οποίοι έχουν παραπεμφθεί με την κατηγορία των παράνομων πράξεων στο πλαίσιο μιας εγκληματικής  οργάνωσης. Παράλληλα θα κρίνει εάν το κόμμα της Χρυσής Αυγής είναι νεοναζιστική εγκληματική οργάνωση, που συνειδητά εκπόνησε παράνομη δραστηριότητα ή εάν τα μέλη της διέπραξαν εγκλήματα, χωρίς την καθοδήγηση του κόμματος, αυτοβούλως, χωρίς να υπακούουν  σε κομματικές εντολές.

Εφόσον στην ετυμηγορία του δικαστηρίου η Χρυσή Αυγή θεωρηθεί ότι υποκίνησε τις βίαιες εγκληματικές πράξεις, τότε μπορεί η πολιτική ζωή του τόπου να βρεθεί αντιμέτωπη με πρωτοφανείς εξελίξεις, εφόσον για πρώτη φορά από την εποχή του Μεταξά και του Εμφυλίου, ένα κοινοβουλευτικό κόμμα θα τεθεί εκτός νόμου.   

Η γενεαλογία του νεοναζισμού

 

Πάντως ανεξάρτητα από την εξέλιξη της δίκης, αποτελεί στοιχείο-πρόκληση για τους κοινωνικούς επιστήμονες η διερεύνηση του γεγονότος ότι στη δημοκρατική Ελλάδα εμφανίστηκε  -σ’ αυτή την έκταση και για πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου- ένα νεοναζιστικό κόμμα με αξιοσημείωτη λαϊκή βάση.

 Ναζι-Ρουντολφ Ες

Ήδη είναι γνωστές η απαρχές και η προέλευση της ηγετικής ομάδας. Όλοι τους προέρχονται από τη μήτρα του δωσιλογισμού, που στα χρόνια της Κατοχής συνεργάστηκε με την αντίσταση. Στο  βιβλίο «9+1 σκηνές από την ιστορία της ελληνικής ακροδεξιάς που ρίχνουν φως στην άγνωστη Χρυσή Αυγή» (XYZ Contagion, εκδ. Carpe Librum, 2014)  αναφέρεται αυτή η γενεαλογία: «…Από το Μανιαδάκη στον Πλεύρη, στους ΕΚΟΦίτες, στον Τάκη Μιχαλόλια, στον Επαμεινώνδα Στάθη και στον Παξινόπουλο, από τους γερμανοτσολιάδες, τα Τάγματα Ασφαλείας, την ΕΣΠΟ και τον Φον Γιοσμά στους «Αλκιμους» και στην «Αντικομμουνιστική Σταυροφορία», από το Κ4Α και τον ΕΣΕΣΙ στη χούντα και στον πραξικοπηματία Ηλία Παππά, απ’ τους δωσίλογους, τους μαυραγορίτες εθνοπροδότες συνεργάτες των Γερμανών και τους εφοπλιστές που πλούτισαν επί κατοχής στους βασιλόφρονες και στους ακροδεξιούς ιεράρχες, κι από όλους αυτούς στον Μιχαλολιάκο, στον Περδικάρη, στον Χρήστο Παππά και στους ακροδεξιούς τρομοκράτες βομβιστές της δεκαετίας του 1970, κι απ’ αυτούς στον Παναγιώταρο και τη «Γαλάζια Στρατιά» των νεοναζί χούλιγκαν και στον Κασιδιάρη και τα Τάγματα Εφόδου.»

Στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα καταλήγει και ο ιστορικός Στράτος Δορδανάς, ο οποίος σε μια σχετική πρόσφατη εκδήλωση στο Κιλκίς, που διοργάνωσε ο «Όμιλος για την Ιστορία και τον Πολιτισμό του ν. Κιλκίς» απέδειξε ότι τα χωριά που είχαν επί Κατοχής συμμετάσχει με οπλίτες στα δωσιλογικά σώματα του ΕΕΣ, είναι αυτά που αποτέλεσαν την εκλογική βάση της Χρυσής Αυγής. 

Οι αιτίες της ανάπτυξης του φαινομένου


Το νεοναζιστικό φαινόμενο είναι ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά φαινόμενα της εποχής, που αναδεικνύει την παθογένειά της. Για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία εμφανίζεται ένα νεοναζιστικό κόμμας, το οποίο επιχειρεί να καλύψει υπαρκτά κενά καλλιεργώντας ένα νέου τύπου λαϊκισμό, βασισμένο σε πρωτόγονα ένστικτα.

Η πολιτική που ακολούθησαν οι Νεοναζί καθόλη την περίοδο της εκλογικής τους παρουσίας ήταν η προσπάθεια συγκάλυψης της ιδεολογική τους προέλευσης, την οποία όμως οι ίδιοι σε ανύποπτους χρόνους φρόντισαν να την καταχωρήσουν υπερηφάνως στα αρχικά κείμενα της οργάνωσης και κατά καιρούς την αποκαλύπτει  η «λανθάνουσα γλώσσα» των στελεχών τους.

Το κόμμα αυτό προέρχεται από τον πιο σκληρό αντιπροσφυγικό (δηλαδή ενάντια στους Έλληνες πρόσφυγες του ‘22) και τουρκοφιλικό πυρήνα του ελληνικού συντηρητισμού (Επίστρατοι, Λαϊκό Κόμμα-Μοναρχία, Μεταξάς, Χούντα). Έναν ρατσιστικό  πυρήνα που είχε εμφανιστεί στην Ελλάδα την εποχή του Διχασμού, έδρασε δολοφονικά κατά των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής το Μεσοπόλεμο και εκφράστηκα με το δωσιλογισμό κατά την περίοδο της ναζιστικής Κατοχής. 

Η παρουσία και η εδραίωση του νεοναζιστικού κόμματος στα πολιτικά πράγματα,  ευνοείται από:
 
-την οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας,
-την ύπαρξη ενός κλεπτοκρατικού πολιτικού συστήματος,
-το λαϊκισμό των μεταπολιτευτικών δυνάμεων που ιδιοτελώς εκμεταλλεύτηκαν τον πόθο του ελληνικού λαού για οικονομική και πολιτική αλλαγή,
-την ανυπαρξία αξιόλογων και αξιόπιστων ισχυρών οικονομικών στρωμάτων, 
-την ενσωμάτωση μεγάλου μέρους της Αριστεράς στο μεταπολιτευτικό σύστημα και την αποκοπή της από τις λαϊκές ανάγκες και ανησυχίες,
-τις ανεπάρκειες της Ευρώπης να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

 

Η «Χρυσή Αυγή», οι Ναζί και ο Αδόλφος Χίτλερ

 

 

Ένα από τα στοιχεία που διαφοροποιεί τη «Χρυσή Αυγή» από τα παραδοσιακά ακροδεξιά σχήματα, είναι οι ιδεολογικές της αναφορές στη ναζιστική Γερμανία, σε επιφανείς ναζί αλλά και στον Αδόλφο Χίτλερ. Στα βασικά κείμενα του Μιχαλολιάκου που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό της οργάνωσης σε ανύποπτες εποχές προβάλλουν φυσικά και αβίαστα οι ιδεολογικές βάσεις της οργάνωσης. Τα στοιχεία αυτά έχουν ήδη δημοσιευτεί στο διαδίκτυο, έχουν τύχει ευρύτατης δημοσιότητας, έχουν προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις  και έχουν αποκαλύψει την πραγματική φύση της «Χρυσής Αυγής»

Αποκαλυπτικό είναι ένα εξώφυλλο του περιοδικού τους (Ιούλιος 1991) που βασίζεται σε μια «ηρωική» ναζιστική αφίσα εποχής, όπου  ο νεαρός των SS φορώντας περιβραχιόνιο με τη σβάστικα σαλπίζει με μια σάλπιγγα από την οποία κρέμεται μια σημαία με τη σβάστικα, υπό το παγερό βλέμμα του κλασικού ναζιστικού αετού.

Επίσης, το βασικό σύμβολο της «Χρυσής Αυγής» πριν την καταχρηστική προβολή του αρχαιοελληνικού μαίανδρου ήταν το «Wolfsangel», ένα από τα βασικά ναζιστικά σύμβολα που δημιούργησε ο γενικός αρχηγός των SS Heinrich Himmler για να χρησιμοποιηθεί ως σύμβολο της μυστικής παραστρατιωτικής οργάνωσης «Werwolf».

 

Ο θρήνος του Μιχαλολιάκου και της οργάνωσής του για την ήττα των Ναζί το 1945 έχει αποτυπωθεί με πολύ συγκεκριμένα άρθρα στο περιοδικό τους, όπως και οι τελικοί τους στόχοι. Χαρακτηριστικό είναι το σχήμα με το οποίο προσεγγίζει τον Αδόλφο Χίτλερ. Τον θεωρεί ως τον προφήτη ενός νέου κόσμου που θα έρθει με όχημα «αυτούς», δηλαδή τους χρυσαυγίτες, οι οποίοι αγωνιζόμενοι για τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» θα πραγματώνουν το όραμα του Αδόλφου Χίτλερ (Ιανουάριος 1987). Όσον αφορά τη ναζιστική επίθεση κατά της Ελλάδας, στα αφιερώματα που κάνουν καταγγέλλουν κυρίως την «αγγλόδουλη και σιωνιστική» πολιτική της Ελλάδας, καθώς και την μη ανταπόκρισή της στις γερμανικές προτάσεις ουδετερότητας, τονίζουν τη «φιλεύσπλαχνη» στάση των Γερμανών κατακτητών και εμμέσως αιτιολογούν με πονηριά τα εγκλήματα που προκάλεσαν κατά του άμαχου πληθυσμού ως «Κατακτητές ήταν, πόλεμο είχαμε, ήταν επόμενο να συμβούν όλα αυτά». 

Μια ακραία στάση των ηγετών της οργάνωσης είναι η πρόσληψη της ναζιστική ήττας του 1945 από τους συμμάχους. Η ήττα αυτή θεωρείται και ήττα της «Χρυσής Αυγής». Όταν αναφέρονται στην χρονιά αυτή χρησιμοποιούν τον όρο «μοιραίο 1945» για να περιγράψουν την ήττα του Χίτλερ. Η πολιτική προοπτική που φαίνεται να αποδέχονται είναι η μελλοντική ολοκλήρωση του χιτλερικού οράματος. Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος σε άρθρο τους (Ιούλιος ’82): «Χίτλερ για χίλια χρόνια».

Ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος θα γράψει τον Ιούλιο του ‘91: «…πρέπει να αρχίσουμε χτυπώντας το κακό στη ρίζα του, γυρίζοντας στο μοιραίο εκείνο 1945… θα συνεχίσουμε την προσπάθεια για μια ανάστροφη πορεία της ιστορίας από το μοιραίο εκείνο 1945».

Μιχαλολιάκος

 

Ένα καλό ποντιακό ιστολόγιο (Πόντος και Αριστερά) υπό τον τίτλο «Οι Γκρίζοι Λύκοι είναι εδώ» έγραψε για το φαινόμενο αυτό: «Η αποθράσυνση των Νεο-ναζί είναι πλέον γεγονός.  Οργανώνονται με παραστρατιωτικό τρόπο και πιστεύουν ότι αυτοί είναι αποκλειστικά οι διάδοχοι και οι εγγυητές της Αρίας φυλής των ΕΛ. Οι ηγέτες των νεο-ναζί, αξιοποιώντας τις ανοχές και τις ελλείψεις της δημοκρατικής κοινωνίας, τα κοινωνικά αδιέξοδα, την αδιαφορία της Αριστεράς για υπαρκτά ζητήματα, παρεμβαίνουν. Εκμεταλλεύονται ολιγόμυαλους και τους μετατρέπουν σε  Μονάδες Εφόδου…»

Χ.Α-σήμα ναζιστικο

 

Κρύβοντας το αληθινό πρόσωπο

Η πονηριά των ηγετών της νεοναζιστικής οργάνωσης της «Χρυσής Αυγής» και η δίψα για εξουσία τους οδηγεί σήμερα στην προσπάθεια υιοθέτησης ενός παραπλανητικού ψεύτικου μανδύα, που ουδόλως ανταποκρίνεται στη πραγματική φύση τους. Για παράδειγμα: Ο φιλορθόδοξος λόγος, που εκφράζεται με διάφορες δηλώσεις αλλά και με τις γνωστές εκδηλώσεις κατά του θεατρικού έργου «Corpus Christi», καλύπτει τον πραγματικό τους σκληρό αντικληρικαλισμό και παγανισμό. Σε κάποιες στιγμές ειλικρίνειας ο παγανισμός τους μετατρέπεται και σε σατανισμό, όπως στο άρθρο της 5ης Ιουνίου 2000 με τίτλο «Ο Λευκός Εωσφόρος του 21ου αιώνα»,  που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της νεολαίας τους («Αντεπίθεση») όπου ο Μιχαλολιάκος με έναν παραληρηματικό λόγο υμνεί τον… Εωσφόρο. Γράφει: «Μέσα στο παρηκμασμένο σκοτάδι… μια αιχμηρή-κοφτή γραμμή φωτός! Ο Ανίκητος Ήλιος! Ο Εωσφόρος! Αυτός που φέρνει το Λευκό Φώς την Αυγή κάθε χιλιετία».

 

Επίσης, η αγαπημένη μουσική έκφραση στελεχών της οργάνωσης είναι η αιρετική μουσική black metal που έχει έντονα αντιχριστιανικά και σατανιστικά στοιχεία. Το βασικό στέλεχος του σατανιστικών τάσεων μουσικού συγκροτήματος «Naer Mataron» Γιώργος Γερμένης, που επελέγη  από τον ίδιο τον «αρχηγό» και διορίστηκε στην Κεντρική Επιτροπή της «Χρυσής Αυγής» με προσωπική απόφαση του Νίκου Μιχαλολιάκου, δηλώνει ευθαρσώς ότι «το black metal είναι αντιχριστιανικό και παγανιστικό όσον αφορά την μουσική και αναζητά την κατάργηση του χριστιανικού συστήματος και την δημιουργία ενός καινούργιου».

Ο βουλευτής πλέον Γ. Γερμενής, που έχει το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Kaiadas» ετοιμάζει ήδη με το συγκρότημά του το νέο του άλμπουμ που έχει ως τίτλο «Ζήτω ο θάνατος».

Στην ίδια γραμμή της απόκρυψης των πραγματικών θέσεων, κινούνται και όσον αφορά τη φιλοναζιστική θεώρηση της ιστορίας προβάλλοντας και χρησιμοποιώντας ως προπέτασμα καπνού έναν ιδεαλιστικό ελληνικό εθνικιστικό λόγο, που υποκριτικά ενσωματώνει κάθε πραγματική ανησυχία για τα εθνικά ζητήματα και επίσης υποκριτικά εκφράζει την απογοήτευση κάποιων ομάδων του πληθυσμού για την περιθωριοποίηση και την περιφρόνηση που τους επιφύλαξαν οι διάφορες ελίτ του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Είναι χαρακτηριστική η παρακάτω δήλωσή τους (που έφερε στο φως το μπλογκ xyzcontagion.wordpress.com) :  «[…] παλαιότερα, πριν από χρόνια, χρησιμοποιείτο στα κείμενα του Κινήματός μας ο όρος εθνικοσοσιαλισμός. Το γεγονός ότι τώρα χρησιμοποιούμε τους όρους εθνικισμός, λαϊκός εθνικισμός και κοινωνικός εθνικισμός [Σ.Σ.: όπου «κοινωνικός εθνικισμός» = «Nationalsozialismus«] δεν σημαίνει ότι αλλάξαμε ιδέες. Απλά, θεωρούμε περισσότερο πολιτικά δόκιμο το να χρησιμοποιούμε τους όρους αυτούς, γιατί είναι γεγονός ότι ο όρος «εθνικοσοσιαλισμός» προκαλεί παρανοήσεις μετά από έναν ωκεανό προπαγάνδας εξήντα ολόκληρων ετών».
Πηγή: Εφημερίδα Χρυσή Αυγή, 06/04/2006, «Εθνικιστές ή ναζιστές;;; Αρνούμεθα το ιστορικό ψεύδος των «καλών» συμμάχων και των «κακών» φασιστών» [1].

 

—————————————-

(*) Ο Βλάσης Αγτζίδης είναι  διδάκτωρ σύγχρονης Ιστορίας, μαθηματικός  https://kars1918.wordpress.com/

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here