Γιώτα Βάσση: «Όπου υπάρχουν παιδιά υπάρχει λιακάδα»

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΣΗ

 

Τι τάραξε την ηρεμία του κύριου Σταχτή στο καταπράσινο λιβάδι; Από πού ήρθαν οι μολυβένιοι σωλήνες;  Πού βρήκε το θάρρος η Σάλλυ, το μικρό σαλιγκαράκι, να γίνει οδηγός των προσφύγων σε έναν νέο τόπο; Θα είναι άραγε φιλόξενος; Η γιαγιά Σαλίγκω… θα κάνει το θαύμα της… θα βάλει την κεραία του, βέβαια, και το νεαρό σαλιγκάρι, ο Γκάρι, και η δύσκολη συνύπαρξη θα δώσει τη θέση της στη φιλία. Γιατί τη βροχή διαδέχεται το λαμπερό ουράνιο τόξο! Γιατί τα παιχνίδια των μικρών… «ξυπνούν» τελικά τους μεγάλους! Γιατί όπου υπάρχουν παιδιά, υπάρχει λιακάδα! Ένα βιβλίο που προσεγγίζει με τρυφερότητα το επώδυνο ζήτημα της προσφυγιάς. Ένα αισιόδοξο βιβλίο για τη δύναμη της ζωής και της φιλίας. Ένα βιβλίο για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας που τα εξοικειώνει με τα δικαιώματα των παιδιών και την τέχνη της συνύπαρξης.

Το δεύτερο παιδικό της βιβλίο που μιλάει για τα παιδιά-πρόσφυγες και τα δικαιώματά τους έγραψε η Δρ Φιλοσοφίας , Γιώτα Βάσση. Το ιδιαίτερο και τρυφερό βιβλίο  «Ένα σπιτάκι για τη Σάλλυ», εκδόσεις  Παρισιάνου, γράφτηκε με τρυφερότητα και σεβασμό τόσο απέναντι στα παιδιά που υποφέρουν ως πρόσφυγες όσο και στα παιδιά που θα διαβάσουν το βιβλίο.

Υπόθεση

Πώς προέκυψε το «Ένα σπιτάκι για τη Σάλλυ»;

Θέλαμε να γράψουμε μία τρυφερή ιστορία για παιδιά, ένα αισιόδοξο  βιβλίο για τη δύναμη της φιλίας και τη ζωής, που να αφορμάται από την επώδυνη πραγματικότητα της προσφυγιάς. Τόσο τα παιδιά πρόσφυγες όσο και τα παιδιά που ακούν ή βλέπουν εικόνες ξεριζωμού, θα βρουν κάτι δικό τους μέσα σε αυτή τη μικρή ιστοριούλα. Η ζωή είναι μία περιπέτεια, ούτως ή άλλως, και βρίσκει τον τρόπο να συνεχίζεται… μας περιέχει και μας υπερβαίνει όλους μας. Αλλά τα παιδιά πρέπει να ζήσουν! Ο «πολιτισμός» που τα αντιμετωπίζει ως παράπλευρες απώλειες, αρνείται το μέλλον του. Στο παραμύθι μας, δίνουμε το αισιόδοξο μήνυμα της αγκαλιάς και την υπόσχεση της επιστροφής.

Ένα σαλιγκαράκι οδηγός των προσφύγων;

Ξέρετε πώς το εμπνεύστηκα; Μία καλοκαιρινή μπόρα, από αυτές που πιάνουν εύκολα στην Ήπειρο, σε συνδυασμό με τη μεσημεριανή ραστώνη, με οδήγησαν στην παρατήρηση μίας γραμμής μικρών σαλιγκαριών που, σαν κόπασε η βροχή, διέσχισαν την αυλή μου. Παρακολουθούσα, λοιπόν, αυτό το αργόσυρτο αθόρυβο καραβάνι σαλιγκαριών και συνειρμικά οδηγήθηκα σε εικόνες από τη μικρασιατική καταστροφή και τους Έλληνες πρόσφυγες ως τις εικόνες των εκτοπισμένων στην πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβία μετά τους βομβαρδισμούς ή τώρα τους θαλασσοδαρμένους Σύριους που φτάνουν στις ακτές του Αιγαίου… Στην πραγματικότητα δεν ήθελα να επικαιροποιήσω τις ταυτότητες των ηρώων μου. Είδαμε αρκετά παιδάκια ταλαιπωρημένα στις οθόνες μας και κάποιοι δια ζώσης, πρόσφυγες εξάλλου υπήρξαν και υπάρχουν παντού. Σήμερα μπορεί να είναι Σύριοι, αύριο ποιος ξέρει πάλι τι. Οπότε, ήθελα να μιλήσω στα παιδιά για παιδιά πρόσφυγες…σαλιγκαράκια. Παιδιά είναι και αυτά. Εξάλλου, όπως μου θύμισε κι ένας λαμπρός παιδαγωγός που εκτιμώ ιδιαίτερα, όταν πήρε στα χέρια του το βιβλίο μου, «στον τόπο μου λέμε: πάνε μαζί σαν τα σαλιγκάρια». Όντως, αυτά τα μικρά πλάσματα από το ζωικό βασίλειο που δημιουργούν μια συμπαγή μάζα αλληλο-προστατευόμενα, ήταν μία επιλογή που μου ταίριαξε για τους ήρωές μου. Τη Σάλλυ, τον Γκάρι και τη γιαγιά…Σαλίγκω.

Η Ιντερπόλ εκτιμά πως το ένα στα εννέα ασυνόδευτα παιδιά προσφύγων και μεταναστών δεν είναι καταγεγραμμένο ή αγνοείται…

Είναι τραγικό. Πρόσφατα διάβαζα πως μόνο το ένα τρίτο από τα σχεδόν 3000 ασυνόδευτα παιδιά πρόσφυγες τα οποία  βρίσκονται σήμερα στην Ελλάδα, έχουν πρόσβαση σε καταφύγια και λαμβάνουν κατάλληλη φροντίδα, σύμφωνα με τη Unisef. Αυτή τη στιγμή, σχεδόν 1.800 ασυνόδευτα παιδιά διαμένουν είτε σε ανοιχτές δομές φιλοξενίας είτε είναι «παγιδευμένα» σε νησιά ή σε de facto κέντρα κρατήσεως, αναμένοντας μια θέση σε καταφύγια της χώρας. Τα παιδιά αυτά είναι ευάλωτα.

Σε ποιες ηλικίες απευθύνεται;

Απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Η μερική αυτονόμηση των κεφαλαίων επιτρέπει την οργάνωση της αφήγησης σε μικρότερες ηλικίες και βοηθά στην παρακολούθηση της εξέλιξης της ιστορίας. Θα έλεγα μάλιστα πως η εικονογράφηση έχει τον πρώτο λόγο σε αυτό το βιβλίο, γιατί εισάγει τα παιδιά στο θέμα με τον πιο γοητευτικό τρόπο. Θα φανταζόμουν αυτό το βιβλίο και… δίχως λέξεις…. σαν αφήγηση εικόνων. Για τούτο οι δημιουργοί του είμαστε δύο, εγώ στο κείμενο και ο Steven Coombes στην εικονογράφηση. Το δημιουργήσαμε μαζί, δίνοντας συχνά ο ένας ιδέες στον άλλο.

Όπου υπάρχουν παιδιά υπάρχει λιακάδα;

Είναι το motto μου. Ναι! Για μένα, η λιακάδα της ζωής μου είναι το παιδί μου, είναι οι μαθητές μου, είναι το παιδικό χαμόγελο ενός άγνωστου παιδιού που ανακαλύπτει τον κόσμο. Όσα προβλήματα κι αν έχουμε, όσο σκοτάδι κι αν υπάρχει γύρω μας ή μέσα μας, τα παιδιά εκπέμπουν φως στις ζωές μας, γι αυτό και αξίζουν, περισσότερο από μας, έναν καλύτερο κόσμο. Κι αν μη τι άλλο, αξίζουν το σεβασμό μας.

Γιατί γράφετε βιβλία; 

Γράφω γιατί εκφράζομαι μέσα από τη γραφή. Επίσης, γράφω  διαφορετικά είδη λόγου, ανάλογα με τους ρόλους που έχω- επαγγελματικούς και άλλους- και την ανάγκη της έκφρασης. Δοκίμια, άρθρα, μελέτες… παραμύθια. Και τα αντιμετωπίζω όλα με σεβασμό και σοβαρότητα, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Νομίζω ότι η γραφή δίνει τη δυνατότητα να υπάρχεις με έναν άλλο τρόπο… ή να αναστοχαστείς τον κόσμο και τον εαυτό σου, ακόμη και να τον αναδημιουργήσεις δια της γραφής. Η γραφή είναι μαγεία…

Υπενθυμίστε μας τα προηγούμενα που έχετε εκδόσει.

Στο χώρο του παιδικού βιβλίου έχω εκδόσει τα Φιλοσοφικά Παραμύθια (Λιβάνης, 2016), μία ωραία δουλειά που αναφέρεται στη διαφορετικότητα, στη δημοκρατία και  τον διαγενεακό διάλογο, μία δουλειά που φέρνει τη Φιλοσοφία κοντά στα παιδιά και τα παιδιά κοντά στον προ- φιλοσοφικό στοχασμό.  Τώρα, το «Ένα σπιτάκι για τη Σάλλυ» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παρισιάνου Α.Ε. και συνοδεύεται από επίμετρο για τα δικαιώματα των προσφύγων και των παιδιών προσφύγων ειδικότερα (Σύμβαση Δικαιωμάτων του Παιδιού, Ο.Η.Ε.). Ελπίζουμε ότι θα αρέσει σε γονείς, εκπαιδευτικούς και πρωτίστως στους πιο απαιτητικούς και ανυπόκριτους, αναγνώστες, τα παιδιά.

 

 

 

 

 

 


 

YESNO

 

 

 


 

YESNO

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here