Γιώργος Παναγιωτάκης: «Ο Ισιντόρ και το φεγγάρι» 

 

 Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

«Στις λέξεις, Ισιντόρ. Εκεί κρύβεται η μαγεία!» Είναι η καλύτερη, η πιο σημαντική δουλειά του κόσμου. Το μεγάλο όνειρο του μικρού Ισιντόρ: να φυλάξει και αυτός το αόρατο σκοινί του φεγγαριού. Να περιπολεί ακούραστος στην ταράτσα, να δοκιμάζει το σκοινί με το χέρι του για να δει αν είναι δεμένο καλά… Η Μπέλα το κάνει κάθε βράδυ! Ο μάγος Λιβόρνο, όμως, του λέει πάντα όχι. Τρέμει μήπως ο κόμπος λυθεί και το φεγγάρι φύγει μακριά. Και τότε, αντίο κόσμε. Ο χαλίφης δε θα τους λυπηθεί. Αλλά ο Ισιντόρ το έχει πάρει απόφαση. Θα γίνει ο φύλακας του φεγγαριού, ο κόσμος να χαλάσει. Για μια νύχτα. Έστω για μια νύχτα… Μια ιστορία για τα όνειρα, τη φιλία, τον αγώνα. Και για τα θαύματα που ξεπηδούν από τις λέξεις μας και αγκαλιάζουν ολόκληρη τη Γη.

«Ο Ισιντόρ και το φεγγάρι» του Γιώργου Κ. Παναγιωτάκη από τις εκδόσεις Πατάκη με εικόνες του Βασίλη Κουτσογιάννη.  

Στο εξώφυλλο του βιβλίου βλέπουμε το φεγγάρι δεμένο πάνω από μια πόλη.

Είναι δεμένο με ένα μαγικό σχοινί που είναι αόρατο στα μάτια των ανθρώπων αλλά, όπως αποδεικνύεται, ιδιαίτερα αποτελεσματικό. Ο μάγος Λιβόρνο έχει ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα για αυτό του το επίτευγμα. Όμως ο χαλίφης Μουρμάχ τον έχει προειδοποιήσει: Αν το σκοινί λυθεί και το φεγγάρι φύγει, θα φύγει μαζί και το κεφάλι του. Κάπως έτσι μπαίνουν στην ιστορία η Μπέλα και ο Ισιντόρ. Η πρώτη φυλάει το φεγγάρι τις νύχτες, όταν ο Λιβόρνο κοιμάται. Και ο μικρός Ισιντόρ, ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας, αναλαμβάνει τις υπόλοιπες δουλειές του σπιτιού.

Κάτι, βέβαια, που δεν τον ικανοποιεί.

Καθόλου. Αν τον ικανοποιούσε, αν καθόταν στα αυγά του δηλαδή, δεν θα είχαμε καν ιστορία. Έτσι άλλωστε ξεκινούν όλες οι ανατροπές στην ιστορία της ανθρωπότητας. Από την αδυναμία ορισμένων ανθρώπων να καθίσουν στα αυγά τους. Ο Ισιντόρ, λοιπόν, επιθυμεί διακαώς να φυλάξει και εκείνος ένα βράδυ το φεγγάρι. Και θα κάνει το παν για να το πετύχει, με ολέθρια, αρχικά αποτελέσματα. Που όμως μέσα από μια σειρά εκπλήξεων θα οδηγήσουν στη συνειδητοποίηση μια μεγάλης αλήθειας. Και σε μια μεγάλη αλλαγή.

Η μαγεία, λοιπόν, βρίσκεται στις λέξεις.

Βρίσκεται στις λέξεις μας, στις αφηγήσεις μας, στις ιστορίες που ανταλλάσσουμε, στους κόσμους που πλάθουμε. Είναι κάτι που το γνωρίζουν καλά όσοι αγαπούν τη λογοτεχνία -οι ποιητές, οι παραμυθάδες, οι αναγνώστες… Το γνωρίζουν βέβαια και κάποιοι λιγότερο καλοπροαίρετοι: Οι ταλαντούχοι απατεώνες, ας πούμε. Ή οι άνθρωποι που διψούν για εξουσία και χρησιμοποιούν τη μαγεία των λέξεων για να την αποκτήσουν. Θα το ανακαλύψει λοιπόν κάποτε και ο μικρός Ισιντόρ.

Ένα φιλοσοφικό παραμύθι που μοιάζει βγαλμένο από τις Χίλιες και μια νύχτες

Είναι μια ιστορία που χρησιμοποιεί τη φωνή και τους κώδικες του παραμυθιού για να μιλήσει για πράγματα επίκαιρα (όπως για παράδειγμα είναι τα …fake news) αλλά και διαχρονικά και πανανθρώπινα: Για  τα μεγάλα όνειρα και για το υλικό από το οποίο είναι πλασμένα. Για την αλήθεια και την υποκειμενικότητα που τη διακρίνει. Για τη θέση μας σαν άτομα και σαν κοινωνία απέναντι στη αυθαιρεσία της εξουσίας. Αλλά και για τους αγώνες που οφείλουμε να δώσουμε ώστε ο κόσμος μας να γίνει πιο δίκαιος και φωτεινός.

Πρόσφατα τιμήθηκες με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Έργου

Για ένα βιβλίο φαινομενικά αρκετά διαφορετικό (το «Όταν ήρθαν για εμένα» από τη σειρά «Λέσχη Αλλόκοτων Πλασμάτων»), αλλά που και εκείνο καταπιάνεται με κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Γενικά προσπαθώ να εντάσσω στις ιστορίες μου τα μικρά και μεγάλα ερωτήματα που προκύπτουν μέσα από την τριβή μας με τον σύγχρονο κόσμο. Δεν έχω πάντα τις απαντήσεις αλλά νομίζω ότι τα παιδιά αργά ή γρήγορα θα βρουν τις δικές τους.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here