Γιατί «Πράσινοι» στις 7 Ιουλίου;

Γιατί «Πράσινοι» στις 7 Ιουλίου;

Του Κώστα Λουκέρη*

 

Θα προσπαθήσω να αποφύγω κοινοτυπίες περί«κρίσιμων εκλογών» ή «εκλογών-σταυροδρόμι». Η Ελλάδα παραμένει μία χώρα σε κρίση έχοντας αποφύγει να πάρει μια σειρά κρίσιμων αποφάσεων ή έχοντας αφήσει άλλους να τις πάρουν λειτουργώντας παθητικά. Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι μία χώρα με «προβληματικό» παραγωγικό ιστό, χωρίς ξεκάθαρη κατεύθυνση σ΄ένα διεθνές περιβάλλον σωστό ναρκοπέδιο.

Τα 4 ½ χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ τους ΑΝΕΛΛ έδειξαν, αν μη τι άλλο, πως όσον αφορά το περιβάλλον η στάσητ ους ήταν αρνητική. Η παρουσία των Οικολόγων Πράσινων στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ δεν κατάφερε να αφήσει ένα ξεκάθαρο πράσινο οικολογικό στίγμα. Η εμμονή σε λογικές «με τον λιγνίτη και τους εργάτες» του 19ου αιώνα ή οι άδειες εξόρυξης υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και στο Κρητικό πέλαγος, καθώς και στην Ήπειρο είναι δύο μόνο παραδείγματα που δείχνουν τα όρια μεταξύ αριστεράς και πολιτικής οικολογίας. Πάντως κανείς δε θα στοιχημάτιζε το 2015 υπέρ της πιθανότητας οικολόγος υπουργός σε αριστερη κυβέρνηση να καταλήξει να γίνεται δέκτης συγχαρητηρίων από τους κυνηγούς και κατηγοριών από τα φιλοζωικά σωματεία…

Στον απόηχο των πρόσφατων ευρωεκλογών πολλοί/-ές σημείωσαν την άνοδο των Πράσινων στη βόρεια και δυτική Ευρώπη. Πριν δυο χρόνια οι Ευρωπαίοι Πράσινοι ήταν σχεδόν σίγουροι πως θα έβλεπαν τις δυνάμεις τους στις τότε επερχόμενες ευρωεκλογές να συρρικνώνονται. Οι αυθόρμητες κινητοποιήσεις εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών δημιούργησαν ένα πολιτικό ρεύμα αφύπνισης μπροστά στα πραγματικά διλήμματα. Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής απαιτεί άμεσες και«αντιλαϊκές» αλλαγές ή/και προσαρμογές. Μόνο η κήρυξη έκτακτης ανάγκης σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο μπορεί να αναγκάσει κυβερνήσεις κι εταιρικούς ομίλους – επιτέλους – να σοβαρευτούν με το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Δυστυχώς και η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία εθελοτυφλούν. Δεν καταπιάνονται με τα μεγάλα,ουσιαστικά και δισεπίλυτα ζητήματα. Αντίθετα ικανοποιούνται με το «μοίρασμα της πίτας» αδιαφορώντας για το γεγονός πως η πίτα είναι χαλασμένη. Δυστυχώς συχνά αυτοπεριοριζόμαστε στη συλλογιστική μας σε όσα είναι κοντά μας κι αμελούμε πως κάτι λίγο πιο μακριά μπορεί να είναι σημαντικότερο.

Η ανάγκη για βιωσιμότητα και δικαιοσύνη δεν μπορούν να μετατίθενται στο μέλλον. Όσοι κι όσες από μας αγκαλιάσαμε σε κάποια στιγμή τα προτάγματα της πράσινης σκέψης ας αναστοχαστούμε κι ας δράσουμε. Ας αναγνωρίσουμε πως η κρισιμότητα των περιστάσεων ξεπερνά τις όποιες μικρόπνοες πολιτικές οδήγησαν την πολιτική οικολογία στον κατακερματισμό. Η προσπάθειά μας δε στοχεύει στο άθροισμα ετερόκλητων ομάδων αλλά στο ξεπέρασμα των αδυναμιών του παρελθόντος μέσα από ένα ειλικρινές δημοκρατικό κάλεσμα. Θέλουμε να καταγραφεί η πολιτική δύναμη όσων αναγνωρίζουν τα ουσιαστικά προβλήματα και προτάσσουν πράσινες λύσεις. Λύσεις συχνά επώδυνες αλλά επωφελείς! Θέλουμε οι Πράσινοι να έχουν αυτόνομη κι αυτοδύναμη κοινοβουλευτική εκπροσώπηση στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ανακόπτοντας παράλληλα την επέλαση μιας ρεβανσιστικής δεξιάς! Στις 7 Ιουλίου αναζητήστε και ψηφίστε το ψηφοδέλτιο «Πράσινοι»! Και στις 8 Ιουλίου ελάτε να δημιουργήσουμε μαζί τον πράσινο πολιτικό φορέα της νέας δεκαετίας!  

 * μέλος της Εκλογικής Επιτροπής των Πρασίνων

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here