Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

 

Αίφνης άρχισε να βρέχει ευρώ. Όχι εδώ για εμάς, αλλά σε όσους επιστρέψουν από το εξωτερικό για να εργασθούν στην ημεδαπή. Με την πρόσφατη κυβερνητική ανακοίνωση ότι δηλαδή θα δίδονται κάπου τρεις χιλιάδες ευρώ μηνιαίως, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, σε όσους επιστήμονες επιστρέψουν πίσω, άρχισαν αναγκαστικά οι καλόπιστοι και κακόπιστοι σχολιασμοί και φυσικά οι αντίθετες απόψεις. Η υπουργική ανακοίνωση στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία κάνει λόγο μόνο για πεντακόσιους ξενιτεμένους και οψόμεθα. Αναγκαστικά πολλοί αναρωτήθηκαν αν και κατά πόσο είναι δελεαστικό για κάποιον ξενιτεμένο να επιστρέψει για μικρό, στην ουσία,  διάστημα πίσω χωρίς να γίνεται λόγος τι μέλει γενέσθαι αργότερα. Φυσικά λένε οι κακόπιστοι και οι περισσότερο υποψιασμένοι,   η συνέχεια θα παραπεμφθεί στον ΟΑΕΔ και στο μητρώο ανέργων που διαθέτει ο οργανισμός.

Όμως, παρά το φαινομενικά ‘καλόηθες’ και φιλόδοξο του πράγματος, αλήθεια πιστεύουν σοβαρά όσοι είχαν αυτή την φαεινή ιδέα, ότι είναι δυνατόν οι εργαζόμενοι αλλαχού να επιστρέψουν έτσι γι’ αυτό και μόνο, χωρίς ικανή περαιτέρω περίσκεψη; Γιατί, ένα είναι σίγουρο! Κανένας δεν θα επιστρέψει εάν δεν εξαλειφθούν οι λόγοι για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα! Και αυτοί είναι πολλοί. Βεβαίως το οικονομικό ζήτημα είναι μια σημαντική παράμετρος η οποία ελήφθη σοβαρά υπόψιν για την φυγή των εργαζομένων επιστημόνων μας. Όμως πέρα απ’ αυτό υπάρχουν πολλά άλλα, που πλημμυρίζουν τον εργασιακό τομέα της πατρίδας μας και πριν την πολύχρονη κρίση και τώρα. Είμαστε, για παράδειγμα, το κατάλληλο περιβάλλον για ένα νέο ζευγάρι με ένα ή δύο παιδιά ή χειρότερα για μια μονογονεϊκή οικογένεια με παιδί  να μπορέσει να εργαστεί ανεπηρέαστος ή με άνεση αν πρόκειται για γυναίκα; Υπάρχουν προοπτικές στη χώρα μας για ανέλιξη και προοπτική;  Υπάρχει αξιοκρατία σήμερα, ή για να πάμε τη σκέψη λίγο παραπέρα, θα υπάρξει στο μέλλον; Πως θα μπορέσει να προσαρμοστεί κάποιος που έχει μάθει σε άλλο περιβάλλον με διαφορετικές διαδικασίες και διαπροσωπικές σχέσεις που δεν έχουν να κάνουν με πολιτικές διαπλοκές; Έγινε καμία σοβαρή προσπάθεια για να μειωθεί το τέρας της γραφειοκρατίας στις δημόσιες υπηρεσίες μας όλα αυτά τα χρόνια; Δεκαετίες θίγονται οι παραπάνω συγκυρίες και δυσλειτουργίες και τίποτα δεν γίνεται; Τι εναλλακτική λύση έχει λοιπόν ένα δημιουργικό και ταλαντούχο στέλεχος; Που βρίσκεται το θέμα  της στοιχειώδους βιομηχανίας στη χώρα μας για να μπορέσει κάποιος να κάνει πραγματικότητα κάποιες πρωτοποριακές ιδέες του; Πως να ανεχθεί τις επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας και απεργίες σε διάφορες υπηρεσίες, δημόσιες κατά κύριο λόγο;  Κι ακόμα των μέσων μαζικής μεταφοράς τα οποία σταματούν τη λειτουργία τους για ψύλλου πήδημα και κατά το δοκούν; Πως να ανταπεξέλθει στην πολύπλοκη εργατική και όχι μόνο νομοθεσία η οποία φαίνεται πως είναι σκοπίμως πολύπλοκη και αντιπαραγωγική με αποτέλεσμα το δίκαιο να αποδίδεται μετά την πάροδο ετών και ετών!

Αλήθεια, για να έρθουμε στο δημόσιο τομέα, τι πιθανότητα έχει ένα νεαρό στέλεχος μιας υπηρεσίας να αναρριχηθεί ψηλά στην ιεραρχία με μόνο εφόδιο τις ιδέες και την εργατικότητά του; Ας μην κρυβόμαστε! Η δημόσια μηχανή είναι έτσι διαρθρωμένη ώστε να εξοστρακίζεται στο περιθώριο ο παραπάνω φέρελπις υπάλληλος! Τα παραδείγματα αφθονούν! Δεν νομίζουμε πως υπάρχει δημόσια υπηρεσία χωρίς τις παραπάνω εμπλοκές και τα σχετικά προβλήματα. Έτσι, λοιπόν, αντί να μοιράζονται τα χρήματα δίκην όποιας ενίσχυσης, είναι προτιμότερο να ακολουθήσουν άλλους δρόμους. Θα ήταν καλύτερα εάν προσπαθούσαμε να προβούμε σε διορθωτικές κινήσεις και δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών για να μπορέσει να γυρίσει εκείνος με πίστη στις υπηρεσίες, δημόσιες και ιδιωτικές,  της χώρας του.  Γιατί να μην γίνει προσπάθεια να μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές και κάποιες άλλες παρεμφερείς λεπτομέρειες; Σοβαρολογεί τώρα κάποιος ότι μπορεί να βγάλει άκρη και σωστά  συμπεράσματα μέσα στον κυκεώνα της εργατικής νομοθεσίας; Νόμοι, παράγραφοι, ξανά διορθωτικές επεξηγήσεις μετά απ’ λίγο, κι’ έχει ο μεγαλοδύναμος. Που είναι οι παιδικοί σταθμοί στις κοινωνίες για να μπορέσει η νέα οικογένεια να εργαστεί αμέριμνη, γνωστού όντος του τόσο σοβαρού δημογραφικού προβλήματος το οποίο συνεχώς θα χειροτερεύει και θα επιβαρύνει το παραπαίον ασφαλιστικό σύστημα; Η διόρθωση όλων αυτών και πολλών ακόμα θα μπορούσε ίσως να δώσει μία διέξοδο στο διογκωμένο πρόβλημα της απώλειας ικανών στελεχών μας. Σε ποιο σημείο βρίσκεται η σωστή βοήθεια και η ποικιλότροπη ενίσχυση των νησιών μας σε όλους τους κρίσιμους τομείς, όπως υγεία, παιδεία, κλπ., ώστε να παραμείνει εκεί και να αυξηθεί ο πληθυσμός τους εν γνώσει της πρόσφατης κρίσης με την γείτονα χώρα, και για άλλα πολλά για τα οποία θα χειμαζόμαστε περισσότερο χώρο και χρόνο να αναλύσουμε;

Η χώρα μας, χωρίς να κινδυνολογούμε, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα σε πολλούς τομείς, όπως σε μερικούς που αναλύθηκαν παραπάνω και ακόμα τόσους. Όσοι ταξιδεύουν και επισκέπτονται ιδρύματα και υπηρεσίες στο εξωτερικό, γνωρίζουν καλά πόσο υστερούμε! Υπάρχουν σοβαρές δυσαρμονίες  που απαιτούν δραστικές ενέργειες και όχι πρόσκαιρα επιδόματα! Κι’ όλα αυτά, με σκοπό να μη χάσουμε κι’ άλλους ταλαντούχους νέους μας, γιατί οι προηγούμενοι είναι αμφίβολο αν θα γυρίσουν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.  Τα όποια επιδόματα είναι προτιμότερο  να μείνουν για την ερχόμενη προεκλογική περίοδο, κατά τη συνήθη πρακτική όλων των μεταπολεμικών εκλογικών αναμετρήσεων!

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here