Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

 

Με το καλωσόρισμα του καινούργιου χρόνου, τα προβλήματα ήρθαν ξανά στην επικαιρότητα με άμεσο και έμμεσο τρόπο. Παρατηρώντας τις ειδήσεις στα τηλεοπτικά δελτία, γνωρίσαμε πατριώτες που εργάζονται μακρυά μας, σε ξένα περιβάλλοντα με ιδιαίτερη νοοτροπία, περισσότερο ανταγωνιστικές συνθήκες από τις ημέτερες, άλλους αντικειμενικούς σκοπούς, με συνεχή συστήματα αξιολόγησης όλων, με ξεχωριστή επίδοση και ενδιαφέρον στον τομέα της έρευνας και γιατί όχι,  σε τελική ανάλυση, στην επιχειρηματικότητα. Η Ελλάδα, και με την ανατολή του καινούργιου χρόνου, είναι ακόμα βυθισμένη στα δικά της προβλήματα. Η οικονομική δυσπραγία των πολιτών, η οποία ήταν μια από τις  κυριότερες αιτίες  του φαινομένου της μεγάλης φυγής των επιστημόνων και άλλων ταλαντούχων νεών μας,  πανταχού παρούσα,  η πανδημία να καθηλώνει τη χώρα χωρίς διαφαινόμενη ελπίδα ανάκαμψης, και οι απειλές εξ’ ανατολών συνεχόμενες. Όλα δείχνουν ότι η μεγάλη μας ελπίδα, αυτή της επιστροφής των νεών, αποτελεί άπιστο και μακρυνό όνειρο. Αν εστιαστούμε στους επαγγελματίες υγείας, θα δούμε πως κάπου είκοσι χιλιάδες έφυγαν από τη χώρα για να εργασθούν σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, καθώς και στην Αμερική.  Οι λόγοι φυγής εντοπίζονται στις συνθήκες εργασίας στο εθνικό σύστημα υγείας, ωράρια και μισθούς. Συζητώντας με παλιούς συμφοιτητές και συναδέλφους σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια,  εκείνο που έρχεται σε πρώτο επίπεδο είναι η τρομακτική έλλειψη ειδικευόμενων γιατρών από τις κλινικές των νοσοκομείων μας. Τους τελευταίους μήνες δόθηκε από την κυβέρνηση ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάπτυξη νέων κλινών στις μονάδες εντατικής θεραπείας, ίσως γιατί είχαμε λιγότερες από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, ίσως επειδή προοιωνιζόταν ένα τρίτο κύμα της πανδημίας   ειδικά τους μήνες της άνοιξης, κάτι το οποίο ακόμα δεν μπορεί να αποκλεισθεί εντελώς. Όμως, η λειτουργία των νέων κλινών απαιτεί, πέρα από τον κατάλληλο εξοπλισμό, νέους γιατρούς και νοσηλευτές, οι οποίοι θα αναλάβουν να σηκώσουν το ανάλογο βάρος αντιμετώπισης των ασθενών με αναπνευστική ανεπάρκεια, αν εστιαστούμε μόνο στην πανδημία του κορονοϊού.

Τα χειροκροτήματα απ’ τα μπαλκόνια που προηγήθηκαν ήταν καλά και ευπρόσδεκτα, επιβράβευσαν κάποιες συγκινητικές είναι αλήθεια συμπεριφορές, όπως καλώς δόθηκαν όσα επιδόματα ή βραβεύσεις, αλλά όλα αυτά δεν έχουν σταθερό και απώτερο αποτέλεσμα στη βελτίωση των υποδομών των νοσοκομείων μας και της προοπτικής του εθνικού συστήματος υγείας. Το γεγονός ότι η πολιτική δεν μπόρεσε να ανακόψει την ‘μεγάλη φυγή’ των νέων μας γιατρών, λέει πολλά και ενδιαφέροντα, αρκεί να ασχοληθεί κάποτε σοβαρά η ηγεσία του υπουργείου με το συγκεκριμένο θέμα. Στον πολύπαθο χώρο της υγείας, δεν χωρούν πολιτικές αντεγκλήσεις έτσι, απλώς και μόνο για το θεαθήναι. Απαιτείται σοβαρός προγραμματισμός του αριθμού των νέων γιατρών, ένα καλά επεξεργασμένο  και ενιαίο εκπαιδευτικό πρόγραμμα κατάλληλο  για όλες τις ιατρικές ειδικότητες, και φυσικά παροχή κατάλληλων κινήτρων, εργασιακών και κυρίως εκείνων που αφορούν την επαγγελματική τους ανέλιξη,  ώστε να παραμείνουν και να εργασθούν στα δικά μας νοσοκομεία. Κι’ αυτό γιατί το έως τώρα χρησιμοποιούμενο μοντέλο παραγωγής και όποιας ‘εκμετάλλευσης’ του ιατρικού δυναμικού μας κάπου πάσχει.

Η οικονομική πρόκληση και η παρατηρούμενη ρήξη του κοινωνικού ιστού λόγω της πανδημίας, ίσως αποτελέσει με τον τρόπο αυτό εκτεταμένες και το κυριότερο εστιασμένες συζητήσεις οι οποίες θα οδηγήσουν σε ανάχωμα και ανάσχεση του προαναφερόμενου δραματικού φαινομένου. Πιθανώς η θρυλούμενη δρομολόγηση του Ταμείου Ανάκαμψης και κάποιων παρεμφερών οικονομικών πακέτων που θα εισρεύσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποδειχτούν σωτήρια, αρκεί να εφαρμοσθούν σωστά σε διάφορους κρίσιμους τομείς της χώρας, με απώτερο πάντα σκοπό πρώτα στην ανάπτυξη και ύστερα  στη χορήγηση των όποιων επιδομάτων. Ευελπιστούμε ότι και ο χώρος της υγείας δεν θα  μείνει έξω από αυτή τη διαδικασία. Άλλωστε μια από τις προεκλογικές υποσχέσεις της νυν κυβέρνησης, ήταν η προσπάθεια επαναπατρισμού μεγάλης μερίδας νέων μας, χωρίς να χρειασθεί να δικαιολογήσουμε ή να αναφερθούμε στο ολοένα και διογκούμενο δημογραφικό και ασφαλιστικό πρόβλημα  της χώρας.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here