Φωτεινή Στεφανίδη: «Καλώς τονε τον Μάρτη με τα χάδια του»

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

 

Κρινάκι του Μάρτη
σελιδοδείχτης στην ανθολογία
με το ποίημα του αποχωρισμού

Παναγιώτης Κουσαθανάς, «Τα ποιήματα»

 

«Βαρύς φέτος ο χειμώνας. Μα ο προ-άγγελος της άνοιξης δεν τον λογάριασε. Μες στην παγωνιά του Φλεβάρη πρωτοκελάηδησε δισταχτικά –ο κότσυφας– μια δυο φορές ξημερώματα. Και μετά, ακράτητος, βάζει όλη του τη γλύκα να καλεί την αγαπημένη του, να στεριώσουν φωλίτσα και οικογένεια. Και τώρα ο Φλεβάρης μάς δείχνει το άλλο του πρόσωπο, μυρίζει καλοκαίρι. Έρχεται κι ο Μάρτης με τα χάδια του, τα γέλια και τα κλάματά του, την κόκκινη και άσπρη του κλωστή στον καρπό, τη γαλανόλευκη σημαία, τους χαρταετούς και πέρα από την Καθαροδευτέρα, τη σαρακοστή και τις νοστίμιες της, τους Χαιρετισμούς· την ισημερία να φουσκώσουν τα δέντρα και ν’ ανοίξουν μπουμπούκια και φύλλα όλων των λογιών και οι μαργαρίτες μαζί –αμήν!– από κοντά και οι αγάπες, οι λύπες και οι χαρές». Γυρνάμε πίσω σε Μάρτηδες γδάρτες σε Μάρτηδες μέλι γλυκούς από τα ημερολόγια της Φωτεινής μ’ έναν αέρα ψυχρό μα και ανοιξιάτικο που γυρίζει μόνος του τις σελίδες.


Η κυρία με τις καλέντουλες για αρχή. Ακολουθεί η βερονίκη –μοιάζει με το μη με λησμόνει– και κάνει φέτος ζωντανή παρέα στον ανθό της βρούβας μέσα στο ποτήρι που έσπασε από τη χρονιά του 2000 – μα σπάζουν τα ζωγραφιστά ποτήρια; Όχι βεβαίως αφού δεν πέφτουν με τίποτε. Να και ο Θεόφιλος κατά φωνή –ούτε θυμόμουν ότι κράτησε τον χαρταετό τον καμωμένο από λαδόκολλα και καλάμια της ρεματιάς με σχέδια κολλητά από χασαπόχαρτο και που πέταξε στον Σχοινιά το ’97 και δεν κατέβηκε ποτέ– καλό σημάδι.

 

Από τις τελευταίες μας κουβέντες με την απέναντι μονοκατοικία· ξιδάκια, καλέντουλες και η μυγδαλιά της, τής αυλής. Μια γελάει και μια κλαίει εδώ· και δεν είναι άντρας, παρά γυναίκα ντυμένη Μάρτης της Αποκριάς, στεφανωμένη με αγριαχλαδιά. Και δεν ξέρω αν φυσούν μουσώνες τον Μάρτη, στην καρδιά πάντως τότε πρωτακούστηκε αυτή η σπάνια μελωδία.

 


Παλάμ ο μεγαλοπρεπής με την άσπρη τραχηλιά του, ο γάτος που καταλάβαινε τα πάντα, και πώς τ’ άρεσε να κρύβεται στο δεντρολίβανο. Μάρτη ανοίγει ο δρόμος για τη θάλασσα, από κοντά και οι σκέψεις οι φευγάτες.

 


Μάρτη μήνα τα πράσινα καθαρίζουν και φωτίζουν κι επάνω τους κεντάει η ρόκα τα λουλουδάκια της, Μάρτη μοσχοβολάει το λιβόρνο και το φεγγάρι στήνει τρελό χορό με τον ήλιο, Μάρτη ζυγίζει και ο άγγελος για πού θα ταξιδέψει.

 


Δίπλα στο γέλιο του κορμιού που ανασταίνεται, το κλάμα των νεφών ανήμερα του Ευαγγελισμού. Παρασκευή Χαιρετισμών η κόκκινη γοργόνα. Αυτοπροσώπως ο Μάρτης απέναντι από την γιορτή του της Σταυροπροσκυνήσεως, με δυο καλέντουλες στολισμένες στα μαλλιά.

 


«Θα πλέξω μενεξέδες»… Μάρτη μου ζωγράφισε εσύ και ο ήλιος σου, γνωρίζετε καλύτερα απ’ όλους το πώς και το γιατί. Κι εσύ, πουλάκι μου, κοιμήσου στο μαξιλαράκι σου το γλυκοκεντημένο, όπως ήρθες ντυμένο από την βολτούλα σου, και να, η αμυγδαλιά και ο ήλιος σού ζωγραφίζουν τα όνειρά σου.

 

Print Friendly, PDF & Email

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Εύγε ξανά Φωτεινή! Κεντάς θαύματα με τις εικόνες και την καρδιά σου. Τι πληθώρα ομορφιάς, αλλά και πόση παρουσία πατρίδας… Της ψυχής πατρίδα. Σε ευχαριστώ. Ευφράνθηκα! Και πόσο όμορφοι και ευαίσθητοι οι στίχοι του Παναγιώτη Κουσαθανά. Θα τους αναζητήσω.
    Καλό μήνα, λοιπόν, μακάρι σε όλους μας.
    Και ένα δίστιχο του λαού μας, αφιερωμένο στην αίθρια αυτή μέρα:
    «Οντό γελάς, γελούν βουνά, γλυκομηλιές ανθίζουν,
    τα ξωτικά μαζώνονται και τ’ ς ομορφιές σκορπίζουν.

    • Ευφροσύνη και από εδώ, καλή μου Ελένη, να μοιραζόμαστε τα καλά μας τι ωραιότερο. Καλό μήνα, αγαπημένη φίλη, και πόσο μας τον γλυκοτραγούδησες!

  2. ένα θαύμα, ως συνήθως! κι ένα γλυκονανούρισμα
    ….»κάποιος που ξέρει να ιστορεί καλύτερα από με»…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here