Φωτεινή Στεφανίδη: «Φλεβάρης της Αποκριάς»

 

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

«– Έι, θήτα, για πού το ‘βαλες καλέ,
πού πας έτσι ντυμένο;
– Πάω στο καρναβάλι, ολέ,
έλα, σε περιμένω!»
Χρήστος Μπουλώτης

«Έτυχε ένα καρναβάλι να το ζήσω καλά. Χωρίς να ταξιδέψω διόλου, χωρίς ντύσιμο, χωρίς χορό. Και πολύ έντονα μάλιστα, μόνο μέσα από τα 24 παράλογα ευφάνταστα τετράστιχα του Χρήστου μας, έτος 2008. Φλεβάρης ήταν που ξεκινήσαμε να τα δουλεύαμε, τώρα όμως φαίνεται η «σύμπτωση», τώρα που περνώντας ο καιρός καταλαβαίνουμε ότι οι συμπτώσεις είναι η αλήθεια. Η αμασκάρευτη αλήθεια ωστόσο, γιατί πίσω από το παράλογο λόγου και εικόνας, πίσω από τη μεταμφίεση με το αλλοπρόσαλλο ρούχο, εκεί ακριβώς κρύβεται η πραγματικότητα. Παράξενο…» Μιλάμε για τον Φλεβάρη, την Αποκριά, την Καθαροδευτέρα που φέτος πέφτει μέσα στον Φλεβάρη, με τη Φωτεινή, ανοίγοντας τα 24 παράλογα της αλφαβήτας, κάθε δισέλιδο και μεταμφίεση.

Φόντο του καρναβαλιού;
Οι ευωδιά και τα πέταλα της αμυγδαλιάς –τι τον θες τον χαρτοπόλεμο;–, το δάκρυ τ’ ουρανού (Παλαμάς), οι φλέβες της γης, τ’ ανθισμένα οικόπεδα με τα ξιδάκια, τις καλέντουλες, τις λεπτεπίλεπτες βρούβες, τα πρώτα μη-με-λησμόνει, τα ζωγραφιστά λουλουδάκια της ρόκας, τις μπουμπουκιασμένες μαργαρίτες του αγρού, τα μανουσάκια στο αποκορύφωμά τους, το ξεθάρρεμα του κότσυφα – ήδη το σούρουπο ανεβαίνει να κοιμηθεί με το βελούδινο πέταγμα και τις μικρές φωνούλες του κι ετοιμάζεται για το πρώτο πρωινό κελάηδημα. Κι ακόμη στα νότια, στα πιο ζεστά, ήδη ανθισμένες οι μαβιές και λευκές ανεμώνες, ακολουθούν οι κόκκινες, του Αδώνιδος. Άνοιξη, με το Άλφα της να το γρατζουνάει Απόκριες το γαλανό γατί!

Το Τριώδιο;
Κι ας είναι το Τριώδιο κατανυκτική περίοδος προετοιμασίας για την Σαρακοστή, η Αποκριά επικρατεί σε αυτόν τον τόπο με τις ρίζες της στον Διόνυσο και η μεταμφίεση βαστά από τα αρχαία χρόνια. Κουδούνια, τραγόμορφες στολές, μασκαρέματα ανδρών σε γυναίκες (μπούλες) και αποκαλυπτήρια μαζί, Καρνάβαλος και κάψιμο, βλάχικος γάμος· διάσπαρτα έθιμα σε όλη την πατρίδα.


Η μεταμφίεση;

Η μεταμφίεση, όταν την αποφασίζουμε συνειδητά, θαρρώ είναι η αλήθεια μας, αυτό που είμαστε πραγματικά, αυτό που κρύβουμε πίσω από το ντύσιμο και τη μάσκα.
Κι αυτό το παιδικό αλφαβητάρι, τώρα που το ξαναξεφυλλίζουμε, σε κάθε του δισέλιδο βλέπω μια αλήθεια ή ένα όνειρο που ή βγήκε αληθινό ή χάθηκε. Και μαζί είναι ένα βιβλίο προτάσεων μεταμφίεσης, ή ένας τρόπος για να ανακαλύψουμε κι άλλες. Ντυνόμαστε καραμελωμένο μήλο; Ουζάκι με μεζέ; Νεραντζιά; Δύτης σε πάστα-φλόρα; Συλλέκτης παιχνιδιών σε παιδική ηλικία; Γατοκαλαθάς; Λουκουμάς τετράγωνος; Πορτοκαλί ακρίδα; Υπνοβάτης ποδηλάτης; Μοβ αρνί-ταξιτζής; Ντυνόμαστε «τάχα να ‘χεις πονόδοντο»; Καβαλάρης σε πράσινο λιοντάρι; Αταίριαστο ραντεβού; Γαϊτανάκι σωστό!

Οι Κυριακές του; Η Καθαροδευτέρα;
Μία μία πλησιάζουν στη σιωπή της Σαρακοστής… Προφωνή, Κρεατινή, Τυρινή, κοντά και τα Ψυχοσάββατα… κι έρχεται φέτος δώρο στον Φλεβάρη η Καθαροδευτέρα, με τους απαλούς χαρταετούς και το σχεδόν ανοιξιάτικο τσιμπολόγημα της λαγάνας, της ταραμοσαλάτας, της ελίτσας και του χαλβά του ταχινένιου. «Πεθαίν’ ο Κρέας, πέθανε, ψυχομαχάει ο Τύρος, σηκώνει ο Πράσος την ουρά κι ο Κρέμμυδος τα γένεια…»

Τ’ άλλα του;
Πολλά. Τι ότι αυτός κανονίζει ποια θα ναι η δίσεκτη χρονιά, τι ότι ό,τι καιρό κάνει της Υπαπαντής στις δυο του μήνα τέτοιον καιρό θα ‘χουμε για σαράντα μέρες, τι ότι φωτίζει πρώτος την άνοιξη –ποιαν άνοιξη, το καλοκαίρι (καλοκαίρι θα μυρίσει)–, τι ότι αυτός έφερνε το δώρο-απάντηση στην Κυρά Καλή και την Κυρά Κακή του παραμυθιού, τι ότι κρατά στα μπουμπουκιασμένα του κλωνιά απαλά τις ψυχούλες…

Τι θα ντυνόσουν;
Για φέτος, ίσως και για πάντα, θα ήθελα να ντυθώ, δηλαδή να γίνω, «χάρτινο το φεγγαράκι», ίσως και «τριαντάφυλλο στο στήθος».

Σημ.:  Οι εικόνες προέρχονται από το βιβλίο του Χρήστου Μπουλώτη «Τα 24 παράλογα της αλφαβήτας»

Print Friendly, PDF & Email

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Φωτεινή μου, πώς τον ομορφοστόλισες τον μήνα αυτό τον αγαπημένο, τον χλοερό και πολύπραγο! Και τι εκρήξεις πρωτοτυπίας και χαράς τα στιχάκια του Χρήστου Μπουλώτη με τις ζωγραφιές σου. Ξαστέρωσε η καρδιά μου…
    Πάντως εγώ θα ‘θελα να μεταμφιεστώ σε ένα τραγούδι που αγαπώ πολύ. Ηπειρώτικο. Θέλω να γίνω:
    «Μωρή κοντού, μωρή κοντούλα λεμονιά,
    με τα πολλά λεμό λεμόνια, Βησσανιώτισσα…»
    Γίνεται; Όλα γίνονται στις ιστορίες και στα όνειρα των ανθρώπων.
    Και να σεργιανάει γύρω από την κοντούλα λεμονιά ένα «χάρτινο φεγγαράκι». Γίνεται; Πώς δεν γίνεται!!!
    Καλό μήνα σε όλους μας. Δώρα του καλού, δώρα ειρηνικά να φέρει…

  2. Που να σταθώ και που να προχωρήσω; Να σταθώ στου Φεβρουάριου τα έθιμα και να προχωρήσω με αγαπημένες ζωγραφιές και τετράστιχα αγκαλιά.
    Να μεταμφιεστώ σε σύννεφο και να τριγυρνώ εδώ και εκεί η επιθυμία μου. Η Ελένη η Σαραντίτη λέει ότι όλα γίνονται και εγώ την πιστεύω. Καλό μας μήνα! Άνοιξη γλυκιά να μας φέρει!

  3. Και να τραγουδάει κιόλας η κοντούλα η λεμονιά, γιατί έχει μια σπάνια μελωδική φωνή. Να τραγουδάει στο χάρτινο το φεγγαράκι, λίγο δυνατά να ακούμε κι εμείς. Έτσι όπως ακούμε το Χρήστο και τη Φωτεινή στο «Αλφαβητάρι» τους. Και δες σύμπτωση, δηλαδή, μιαν αλήθεια. Προφανώς, όταν έγραφε η Φωτεινή το Φλεβάρη της, μιλούσα κι εγώ μαζί της και με τον Χρήστο, για τον γατούλη τους, τον Μπαμ-Μπουμ που είχε κι αυτός να κάνει με νεραντζιές και φεγγάρια. Καλό μήνα!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here