Φωτεινή Στεφανίδη: «Κράτα, κράτα, καρδιά, ξημερώνει Πρωτομαγιά»

 

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

«Εντυπωσιάστηκα. Στάθηκα στα πίσω πόδια. Πού πήγαινε αυτό το καράβι φορτωμένο γαλάζια τριαντάφυλλα, πάνω στην ήσυχη θάλασσα, απόκοσμο, χωρίς καπετάνιο, ακυβέρνητο; Πού πήγαινε; Απορώ και η ουρά μου φτάνει στα ύψη!»
Φωτεινή Φραγκούλη

«Μαγιάτικα τα γαλανά τριαντάφυλλα, και τα λευκά, τα ρόδινα και τα μαβιά, τα δίχρωμα, τα πορτοκαλιά, τα κατακίτρινα, τα τρελά, τα εκατόφυλλα, τα κόκκινα πεντάφυλλα με την κίτρινη καρδιά, τα ρόδα. Τα ύμνησε η Σαπφώ από την Ερεσό της Λέσβου (ρόδων αβροτέρα) τα ύμνησε και η Φωτεινή από τη Μήθυμνα του ίδιου νησιού. Και τα ταξίδεψε, πώς τα παραμυθοταξίδεψε. Μαζί με τα μαγιάτικα κεράσια το ταξίδι, και θα τα ταξιδεύει πάντα. Μιλάμε με τη Φωτεινή Στεφανίδη για τον Μάιο μήνα, ανοίγοντας το βιβλίο της Φωτεινής Φραγκούλη «Κατ-Γατ-Καραγάτ».

Πού πήγαινε το τριανταφυλλένιο καράβι;
Στον τόπο της αγάπης. Της άδολης, της αληθινής, αυτής που ευωδιάζει ρόδο και Μάη, που σιγοτραγουδάει του Απρίλη την Πασχαλιά και του Μάη το χελιδόνι. Κι έχει πολλούς μοσχοβολιστούς επάνω του με τις καρδιές ολάνοιχτα τριαντάφυλλα. Κι ακούγεται στο ταξίδι: «Τριαντάφυλλα τα μάτια σου / τα μάγουλά σου κρίνα / και τα χεράκια σου κλωνιά / στον βλογημένο μήνα» (Γκάτσος)

Πώς συνεχίζεται τ’ όνειρο;
Με άλλες ευωδιές· ψαρίσιες, σαρδελίσιες, γατίσιες. Της Φωτεινής η χάρη στο γραπτό είναι και αυτή. Από τον ρομαντισμό και τη λεπτή μελαγχολία, προσγείωση στην τέρψη, στην απόλαυση του ουρανίσκου μ’ ελαφράδα και χαμόγελο. Και υπάρχει πιο μαγιάτικος ανθός στο πιάτο από τη σαρδελίτσα την ολόφρεσκη και τον γυαλιστερό τον γαύρο λαδορίγανη στο φούρνο;

Ευωδιάζει…
Και αλλού ευωδιάζει αυτό το όμορφο γραπτό: Στις «κυρίες ακακίες», στους «σοβαρούς ευκάλυπτους», στα «πλατανόπαιδα» με τις μυρωδάτες μπέρτες από πλατανόφυλλα. Πάντα στα βιβλία της μοσχοβολά πλάτανος του Μάη, γλυσίνα –σαλκίμι όπως το έλεγε–, ροδόνερο και βύσσινο γλυκό, υποβρύχιο και πικραμύγδαλο.

Διάβασέ μας.
Με τα κεράσια του Μαγιού στα αφτιά της, και με μια τσόχινη λευκή μαργαρίτα δεμένη στα κόκκινα μαλλιά, μας διαβάζει εκείνη: «Παίζαμε στην αυλή. Περιτριγυρισμένη από χώμα. Στο πίσω μέρος είχε κυπαρίσσια και μια αρχαία λάρνακα που γέμιζε νερό με τη βροχή. Αυτό, το πίσω μέρος της αυλής, ήταν σχεδόν πάντα δροσερό γιατί το σκίαζε ο όγκος του σχολείου μας. Εκεί κάναμε την άνοιξη γυμναστική.(…) Σταμάτησε απότομα την αφήγηση. Με φωνή που έτρεμε μου είπε σιγά: «Έκοψαν τις μισές ελιές της αυλής του σχολείου μου». Έκλεισε τα μάτια και ψιχάλισε».
Έχει κι ο Μάης τις βροχούλες του, τα δάκρυα έρχονται όταν θέλουν αυτά, όχι όταν θέλουμε εμείς.

Να πούμε και για τις βροχές του Μάη;
«Μάης άβρεχος χρονιά ευτυχισμένη», λέγαν οι παλιοί. Πώς όμως θ’ αντέξει ο ουρανός τόσο άχνισμα από τη ζέστα αυτού του μήνα; Πώς θα είναι ολόδροσα τα λουλούδια των στεφανιών του; Πώς θα δέσουν οι μουσμουλιές, οι κερασιές, οι βανίλιες, οι βερικοκιές; Πώς θ’ ανοίξουν όλα τα πράσινα της άνοιξης;

Χιλιοτραγουδισμένος;
Με τραγούδια της καρδιάς, τα πιο αγαπημένα: τους Μάηδες τους ήλιους μου, του Μάη το χελιδόνι, την πρώτη Μαΐου της Βαστίλλης, που είναι σήμερα τρελή Πρωτομαγιά, που θ’ ανταμωθούμε μια τρελή Πρωτομαγιά, τη δροσιά του Μάη, μα και μέρα Μαγιού μου μίσεψες. Κερασοβροχή τα τραγούδια του, όλο το χρόνο μας συγκινούν κι ανοίγει η καρδιά ξανά στο άκουσμα και στο ψιθύρισμα.

Στεφάνι;
Στεφάνι φτιάχνουμε με ό,τι κι αν θες. Να φτιάξουμε με τα έργα της Φωτεινής Φραγκούλη; Με το χωραφάκι της αγάπης, την Κυράνη του δάσους, την Πορφυρένια και το μαντολίνο της, το μισό πιθάρι, το ταίρι της Αταίριαστης, τους άγγελους των κοχυλιών, το τραγούδι της Περσεφόνης, τα εφτά ορφανά μολύβια, την Πουπέτα και το μαγικό κατ-γατ-καραγάτ της, την ελιά στο πέλαγος. Και πώς μοσχοβολάνε όλα μαζί και ένα ένα χωριστά.

Κλείνουμε;
Με τα 39 καφενεία και το ένα κουρείο, κι εκεί, στο κουρείο, μπροστά στον παλιό καθρέφτη του τρυφερού πατέρα της, ακούγεται σιγανά: «Πότισε ουρανέ την ξερή μας γη, τα φτερά άνοιξε κουρασμένο πουλί. Κράτα, κράτα, καρδιά, ξημερώνει Πρωτομαγιά» (Μάρω και Μάνος Λοΐζος).

Print Friendly, PDF & Email

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Είχαμε ανάγκη το παραμυθοταψίδεμά σου, Φωτεινένια μου, με αφορμή το γραπτό μιας άλλης Φωτεινής. Κι έχουμε ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη να πιστέψουμε αύριο στα χρώματα και τα αρώματα του Μάη. Σ’ ευχαριστούμε!

    • Παραμυθοταξίδεμα, το μόνο αληθινό ταξίδεμα, αγαπημένη μου, της παπαρούνας μας αγαπημένη. Με το καλό η Πρωτομαγιά!

  2. «Λουλούδια ας διαλέξουμε
    και ρόδα και κρίνα
    κι ελάτε να πλέξουμε
    στεφάνια με κείνα,
    στο Μάη που σήμερα
    προβάλλει στη γη…» τραγούδησε ο Ι. Πολέμης, τραγουδούσαμε κι εμείς μικρά- τότε δεν είχαμε ιδέα για ανθρώπινα δικαιώματα και ματωμένους αγώνες, είχαμε εμπρός μας μια ολάνθιστη γη και γύρω τερετισμούς. Και, αγαπημένη μου Φωτεινή, εξαντλούσαμε όλη την δεξιότητα και την φαντασία μας στους Μάηδες. Χρώματα και αρώματα και κρυφό καμάρι…
    Τώρα εσύ έπλεξες έναν Μάη πολύχρωμο και συγκινητικό από ανθισμένες λέξεις. Λέξεις καρδιάς. Λέξεις που ταίριαξε με άπειρη τρυφερότητα, σεβασμό και επιδεξιότητα η Φωτεινή Φραγκούλη από τη Μήθυμνα. Στεφάνι όμορφο- σαν και τα βιβλία της. Καλό Μάη να έχει εκεί που βρίσκεται…
    Καλό Μάη σε όλους μας. Και, φίλη μου Φωτεινή, σε ευχαριστούμε για πολλά…

    • Ναι, καλή μου Ελένη. Ευτυχώς που η φύση πάντα κρατά το ρυθμό της. Μήπως αυτό δεν είναι το όραμα κάθε αληθινού αγώνα; Η ειρήνη… Με το καλό ο μήνας Μάιος, και πόσο όμορφο τραγούδι του Πολέμη, ειρηνικό και καλοπλεγμένο. Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ, αγαπημένη μου φίλη

  3. Καλό Μάη , Φωτεινή μου , με τα ανθισμένα βιβλία της αγαπημένης Φωτεινής Φραγκούλη και με τις δικές σου εξαίσιες ζωγραφιές! Ευχαριστούμε για τα τόσο τρυφερά και γεμάτα σημασίες λόγια σου!

    • Χριστινούλα μου, όταν συντελείται το θαύμα δεν το καταλαβαίνουμε. Βαθειά τα ίχνη των ανθρώπων στις ζωές μας. Καλό μήνα καλή μου!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here