Φωτεινή Στεφανίδη: «Χρήστος και Φωτεινή, μια παραμυθένια έκθεση»

)

 

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Την Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018 εγκαινιάζεται στην Gallery «7» αναδρομική εικαστική έκθεση της Φωτεινής Στεφανίδη που αφορά την πολύχρονη συνεργασία της με τον Χρήστο Μπουλώτη. Από τον Κάδμο με τη σκυλίτσα του και το φεγγάρι μέχρι το Κροκοδειλάκι που έγινε λιβάδι, η συνεργασία της ζωγράφου με τον συγγραφέα έχει αποδώσει έως τώρα είκοσι έξι βιβλία παιδικής λογοτεχνίας και ποίησης. Ενδεικτικοί τίτλοι: Το άγαλμα που κρύωνε, Ο γάτος της οδού ΣμολένσκηΤα 24 παράλογα της αλφαβήτας, Σπαράγματα απουσίαςΗ παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκαςΗ επανάσταση των παλιών παιχνιδιών. Μιλάμε με τη Φωτεινή Στεφανίδη για τη συνεργασία αυτή και την επικείμενη έκθεση.


Πώς ξεκίνησε η συνεργασία σου με τον Χρήστο Μπουλώτη;
Μια καλοκαιρινή μέρα συναντηθήκαμε τυχαία στο κέντρο της Αθήνας, μπροστά στη βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου που τώρα πια έχει κλείσει. Βεβαίως και γνωριζόμασταν, αλλά η πρόταση για τον Κάδμο έγινε τότε. Συναντηθήκαμε σε λίγες μέρες, μου έδωσε την ιστορία και υλικό από το τότε Μουσείο της Θήβας. Πολύ σύντομα ανέβηκα στη Θήβα και έκανα καταγραφή. Όλο το καλοκαίρι μέχρι που μπήκε το φθινόπωρο πηγαινοερχόμουν στον Περισσό ή ερχόταν ο Χρήστος στο Ηράκλειο και βλέπαμε τη δουλειά εικόνα εικόνα. Ήταν πολύ ζεστή, ανθρώπινη, παιχνιδιάρικη συνεργασία. Τότε πρωτοένιωσα πόσο μια συνεργασία είναι ευχάριστη και αποδοτική όταν είναι δημιουργική και για τους δύο. Όταν το ζουν και οι δύο.

Προχωρώντας;
Αναπτύχθηκε η σχέση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Δεν τοποθέτησα ποτέ μία εικονογραφική δουλειά σε επίπεδο χαμηλότερο από την καθαρά εικαστική. Τα γραπτά του Χρήστου βοηθούσαν πολύ σ’ αυτό. Καθώς γεννούσαν και γεννούν μέχρι σήμερα (είναι από τα χαρακτηριστικά της γραφής του αυτό) πολλές εικόνες, άρχιζαν να σχηματίζονται ενότητες έργων επάνω στα κείμενά του που επηρέαζαν και την εικαστική μου πορεία και που ποτέ δεν διαχωρίστηκε από την εικονογραφική. Για παράδειγμα, το μικρό ποιητικό του βιβλίο «Για σένα, πουλί μου», άνοιξε το δρόμο προς τον πίνακα της «Σιωπηρής Ευωχίας» και η «Παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας» οδήγησε αρχικά σε πίνακες με θεματική συγγένεια και κατόπιν στην ενότητα «Ερωτικό εικονοστάσι».

Είκοσι έξι βιβλία, πόσα χρόνια;
Είκοσι δύο. Και ανάμεσα, μικρά διαλείμματα μόνο στη συνεργασία, ποτέ στη φιλία.

Τι ξεχωρίζεις;
– Τη λαχτάρα μας για την πρώτη εικόνα κάθε βιβλίου. Να τη δούμε μαζί, μαζί και λίγα σχέδια για τις επόμενες εικόνες ή σκέψεις γραμμένες στο χαρτί ή ζωγραφισμένες ή που έρχονται εκείνη την ώρα την ευλογημένη της συνεργασίας.
– Τη φορά που έγραψε μέσα σε μια δυο μέρες επάνω σε εικόνες ήδη έτοιμες και μάλιστα για ένα από τα πιο παιχνιδιάρικα βιβλία μας, το «Όταν η μπάλα ονειρεύεται τρελά».
– Τον «Ποιητή και τη ζωγράφο». Γεννήθηκε από μουσική και σούρουπο.
– Το Άγαλμα, τον Κλέφτη, τα 24 παράλογα, την Παράξενη αγάπη, τα Σπαράγματα. Από ένα σημείο και μετά, δεν ξεχωρίζω. Κάθε εικόνα, κάθε πινελιά, γίνονται συνειδητά. Με τη σκέψη ολόκληρη εκεί. Και έχει τη χάρη -η σκέψη- από εκεί, από το συγκεκριμένο γραπτό, να ταξιδεύει στη ζωή και να ταιριάζει τις εικόνες με τα ανείπωτα, αυτά που ούτε ξέρεις καλά καλά ότι υπάρχουν.

Πόσα έργα θα δούμε; Πώς επιλέχτηκαν;
Περίπου σαράντα. Η επιλογή ήταν δύσκολη, έως αδύνατη. Αφέθηκα και πιο πολύ τα διάλεξα σε σχέση με την μεταξύ τους επικοινωνία μέσω των κρυμμένων μυστικών τους. Πάντα Γιώργο, το έχω πια καταλάβει, ότι από τη στιγμή που γίνεται το σχέδιο αναπτύσσει τη δική του ζωή, και, αργότερα, πολλές φορές μετά από χρόνια, καταλαβαίνεις κι εσύ τι έκανες. Την ώρα της δημιουργίας τους σαν να είσαι απλώς το μέσον για να εκφραστούν αυτές οι μυστικές αλήθειες. Ευγνωμοσύνη σε όλο αυτό, τίποτε άλλο.
Οπότε, νεραντζιές απ’ τα παράθυρα του Εθνικού Μουσείου της Αθήνας στο Άγαλμα που κρύωνε, νεραντζιές στα Εξάρχεια του Ρακοσυλλέκτη γάτου Μπαμ-Μπουμ, νερατζιές και στην Αθήνα της Επανάστασης των παλιών παιχνιδιών. Φεγγάρι στον Κάδμο, φεγγάρι και στον Γάτο της οδού Σμολένσκη, φεγγάρι και στον Ποιητή και τη ζωγράφο. Φόρεμα με κερασάκια στο κορίτσι που πετάει μαζί με το σκύλο Δαλματίας, το ίδιο φόρεμα στο κορίτσι του Ύψιλον στα 24 παράλογα, το ίδιο και στη Μαρία από τον Κροκόδειλο που έγινε λιβάδι. Αλλά και πάλι, δεν έχει τελειωμό…

Τι ετοιμάζετε τώρα;
Προναγγέλεται το βιβλίο «Ο γάτος που έφυγε με τα χελιδόνια». Μια αγαπησιάρικη παραμυθένια ιστορία που συνέβη -ναι, συνέβη!- στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Λήμνου. Την έχει στα σκαριά ο Χρήστος εδώ και πολλά χρόνια. Να που έρχεται άλλη μία ευλογημένη ώρα.

Η ατομική, αναδρομική έκθεση της Φωτεινής Στεφανίδη «Χρήστος και Φωτεινή, λόγος και εικόνα» περιλαμβάνει εικόνες, σχέδια, έργα, χαρακτικά από παραμυθένιες ιστορίες, ποίηση, λογοτεχνία. Ανάμεσά τους, σημειώσεις, προσχέδια, κείμενα και ίχνη φίλων, αθέατοι σχολιασμοί, αυτοβιογραφικές αναφορές, βήματα μιας ζωής που συνεχίζεται «στον ίδιο αστερισμό» όπως αναφέρει ο ίδιος ο Χρήστος Μπουλώτης. Μια διαδρομή φιλίας, λόγου και εικόνας είκοσι δύο χρόνων, μια παραμυθένια έκθεση για όσους μεγάλους συνεχίζουν να παίζουν και να ονειρεύονται, και βέβαια για παιδιά. Τα επιλεγμένα έργα συνοδευόμενα από αποσπάσματα λόγου και κατατοπιστικό κατάλογο θα παρουσιάζονται στην Gallery «7» (Σόλωνος 20, τηλ.: 210 3612050) έως τις 5 Ιανουαρίου 2019.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here