Με τις μυρωδιές, σαν το βρέφος, υποδεχόμουν την καινούργια σχολική χρονιά. Της γαζίας το άρωμα, την ευωδιά της γης, του μούστου, την δυνατότερη –τις μέρες εκείνες- μυρωδιά της θάλασσας, και εκείνη της συκιάς με τα ξεχασμένα σύκα, τρυγημένα πια από λογής- λογής πετούμενα και ζούδια. Α, ναι, την εξαίσια ευωδιά των πρώτων χρυσανθέμων, και τις οσμές που αναδίνονταν από το κελάρι του σπιτιού μας, όπου είχαμε συγκεντρώσει τις προμήθειες για τον χειμώνα: πεπόνια από τα «χειμωνικά», αμύγδαλα, σύκα αποξηραμένα πλεγμένα σε κουλούρες ή πλεξούδες, μουσταλευριά, πετιμέζι, μέλι, βάζα με γλυκό σταφύλι και μελιτζανάκι, κάποτε και ντοματάκι, ρόδια. Και κάμποσα κεφάλια τυρί. Και, φυσικά, στο κατώι σιτάρι, χαρούπια και κριθάρι.

Θυμάμαι, εντούτοις, ότι όλες αυτές οι ευωδιές υποχωρούσαν, χλόμιαζαν και εξασθενούσαν εμπρός στις ευωδιές της καινούργιας σχολικής ύλης που κυριαρχούσαν σε όλο το σπίτι και μας διήγειραν. Η μυρωδιά της γομολάστιχας, της ξύλινης κασετίνας, των τετραδίων και των φρεσκοξυσμένων μολυβιών, του μελανιού η μυρωδιά, της αλευρόκολλας, της πλαστελίνης, των ανέγγιχτων σελίδων του αναγνωστικού ή της πλάκας και του κοντυλιού- πέντε παιδιά, βλέπεις- του σπόγγου η μυρωδιά, της μπλε κόλλας με την οποία ντύναμε τετράδια και βιβλία, του στυπόχαρτου, η διακριτική και θαλπερή μυρωδιά της μάνας μας ενόσω μας βοηθούσε με όλα αυτά. Και η μυρωδιά των νοτισμένων τριαντάφυλλων στην πίσω ταράτσα, κάτω από την θεριεμένη κρεβατίνα.

Αλλά και η μυρωδιά της βροχής που ζωγράφιζε την άμμο, λίγα μόλις μέτρα απόσταση από το σπίτι μας.

Ευωδιές ακατανίκητες, ευεργετικές, κόμποι μαργαριταρένιοι στην ψυχή. Κάποτε και στα μάτια…

Ελένη Σαραντίτη

Print Friendly, PDF & Email

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Είναι οι οι ευωδιές, μια ενημερωτική καταιγίδα κάθε εποχής. Και τα μάτια των παιδιών όταν μυρίζουν τα λουλούδια είναι η σοφία τους , η αρμονία και το » αγαπάτε αλλήλους».
    Καλή σχολική χρονιά!

  2. Επίσης, καλή σχολική χρονιά σε όλα τα μικράκια και τα μεγαλύτερα της οικογένειάς σας Αθηνά μου. Καλή φώτιση να λάβουν και ήρεμα να βιώσουν και τούτη τη χρονιά. Ήρεμα και οι μεγάλοι. Το φθινόπωρο έρχεται σε λίγο μυρωμένο και αγαπημένο, η φύση ποτέ δεν μας πρόδωσε, άφθονες χαρές μας έδωσε πάντα. Αχ, Αθηνά μου, ας ήταν να έχω και διάρκειας ενός στεναγμού, έστω, κάτι από το έμπιστο βλέμμα ενός παιδιού. Καλό αποκαλόκαιρο, σε όλους μας. Ευχαριστώ για το σχόλιο.

  3. Ε κ π λ η κ τ ι κ έ ς! Και πέρα ώς πέρα αληθινές, περασμένες στην ύπαρξή μας απ’ όπου κι αν τις νιώθαμε… Τι ωραία που είναι συγκεντρωμένες… Βαθειά εισπνοή στο τότε, και μη χάνουμε τις μικρές ευκαιρίες του τώρα, όποτε και αν παρουσιαστούν για τέτοιες ανάσες Ελένη μου. Έξοχο, έξοχο! (κι αυτά τα νοτισμένα τριαντάφυλλα…)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here