Εύη Παπαδοπούλου: Το όνειρο του Νικία και της Μελίτης 

 

 Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Πολύ πολύ παλιά, στους Δελφούς, το αλλοτινό κέντρο του κόσµου, δύο νέοι και διάσηµοι µουσικοί θέλησαν να διαγωνιστούν στη µεγάλη γιορτή των Πυθίων για να απλώσουν τη φήµη τους στα πέρατα της γης. Ο Νικίας και η Μελίτη, µε την επτάχορδη λύρα αχώριστο σύντροφό τους, γύρεψαν να φορέσουν το δάφνινο στεφάνι της νίκης. Η µοίρα, όµως, είχε ήδη γράψει το δικό της ξεχωριστό και αλησµόνητο τραγούδι για το νεαρό ζευγάρι. Το τραγούδι ενός ονείρου. Μιλάμε με τη συγγραφέα Εύη Παπαδοπούλου.

-Τι είναι τα αρχαιολογικά παραμύθια των εκδόσεων Πατάκη που επιμελείσθε;

Τα Αρχαιολογικά Παραμύθια, τα οποία γράφω, είναι πρωτότυπες ιστορίες, βασισμένες πάνω σε αληθινούς αρχαιολογικούς χώρους και ευρήματα, με απώτερο σκοπό την αναβίωση μιας στιγμής, μιας μέρας, μιας πόλης, μιας κοινωνίας, ανθρώπων που στο μακρινό παρελθόν δημιούργησαν οικογένειες, μόχθησαν, πολέμησαν, ερωτεύτηκαν, γλέντησαν, σμίλεψαν, ζωγράφισαν και ύμνησαν τη ζωή.

-Πότε και πως δημιουργήθηκαν;

Τα Αρχαιολογικά Παραμύθια δημιουργήθηκαν το 2013 ως μία προσωπική ανάγκη έκφρασης και μετάδοσης της επιστήμης που υπηρετώ.

-Μια μάχιμη αρχαιολόγος με ανασκαφικό έργο γραφει ιστορίες για την επιστήμη της και τον ελληνικό πολιτισμό;

Προσωπικά πιστεύω πως όλοι οι αρχαιολόγοι αφηγούνται ιστορίες του παρελθόντος, καθώς ενώνουν κομμάτι κομμάτι τα στοιχεία που ανασύρουν ξανα από τη λήθη.Το ερευνητικό μου έργο και η συγγραφή των αρχαιολογικών παραμυθιών μοιράζονται το κοινό όραμα της διαφύλαξης αυτής της αφήγησης στις επόμενες γενιές, οδηγώντας στην προστασία και την ανάδειξη τς πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας.

-Γιατι επιλέξατε τον Νικία και τη Μελίτη;

Ο Νικίας και η Μελίτη δεν είναι πραγματικά πρόσωπα.Ο Νικίας είναι ένας νεαρός μουσικός, συνηθισμένος να νικά σε όλους τους αγώνες που συμμετέχει, αντιπροσωπεύοντας το Διονυσιακό, μεθυστικό και έντονο στοιχείο της μουσικής, ενώ η Μελίτη είναι μία κοπέλα που χρησιμοποιεί τις μελωδίες της λύρας της για να αφηγηθεί και να μοιραστεί με τον κόσμο τους μύθους των τόπων που επισκέπτεται, αντιπροσωπεύοντας το μειλίχιο, Απολλώνιο, στοιχείο της μουσικής.

-Το παρουσιάσατε και στην Αμερική;

Ναι. Το Φεβρουάριο του 2016 “Το Ονειρο του Νικία και της Μελίτης” μαζί με το πρώτο μου αρχαιολογικό παραμύθι “Το Ταξίδι της Κυμοθόης” (το οποίο δεν ανήκει σε αυτή τη σειρα και εκδόθηκε το 2015 από τις Εκδόσεις Καλέντη) παρουσιάστηκαν στη National Galery of Art, στη Washington DC, στα πλαίσια της τότε περιοδικής έκθεσης με τίτλο: “Power and Pathos: Bronze Sculpture of the Hellenistic World”, καθώς και στο Κογκρέσο, παρουσία της Congresswoman Carolyn B. Maloney και άλλων μελών του Κογκρέσου, συνοδευόμενα από τις υπέροχες, πρωτότυπες, μελωδίες που συνέθεσε πάνω σε αρχαία ανακατασκευασμένη λύρα ο μουσικός Δρ. Νίκος Ξανθούλης.

-Αναφέρεστε στους Δελφούς, στα Πύθια και στους αγώνες που οι μουσικοί αναζητούσαν την ανώτερη διάκριση…

Όλη η πλοκή του συγκεκριμένου αρχαιολογικού παραμυθιού εξελίσσεται στους Δελφούς και περιγράφει τους μουσικούς αγώνες που διοργανώνονταν κάθε οκτώ ή εννέα χρόνια σε ανάμνηση της πάλης του Απόλλωνα με το Πύθωνα για την κυριαρχία στο ιερό. Σε αυτούς τους αγώνες οι υποψήφιοι δεν ήταν νέοι και άσημοι καλλιτέχνες (όπως στις μέρες μας) αλλά διακεκριμένοι και επιφανείς μουσικοί που διαγωνίζονταν για να εδραιώσουν την ήδη υπάρχουσα σπουδαία φήμη τους.

-Και μάλιστα ο διαρκής συναγωνισμός βοήθησε την εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής μουσικής…

Ο διαρκής συναγωνισμός ήταν καθοριστικός για την εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής μουσικής, καθώς της χάρισε πολλές καινοτομίες και πρωτότυπα έργα.

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here