Εξορίζεται η αρχαία ελληνική ιστορία με ριζικές αλλαγές στο μάθημα

Σημαντικές αλλαγές στο μάθημα Ιστορίας από το Δημοτικό έως το Λύκειο προωθεί το υπουργείο Παιδείας, εισάγοντας την «οικογενειακή και τοπική ιστορία»  στη Δ’ Δημοτικού αντί για την ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας, προωθώντας γενικά μια  πιο πολυπολιτισμική ματιά (αρχαιοι ελληνικοί μύθοι θα συνδιδάσκονται με αντίστοιχους άλλων λαών) και προφανώς «μασώντας» εν τάχει και εν περιλήψει τα του Μέγα Αλέξανδρου -ίσως και τα των βαλκανικών πολέμων.
Στην Ιστορία της Α’ Λυκείου γίνεται άνοιγμα προς τη σύγχρονη Ιστορία που φθάνει μέχρι τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας και την εισβολή στο Ιράκ, με αναφορές στο τζιχάντ και στο Ολοκαύτωμα, αλλά και στον συνδικαλισμό και τα δικαιώματα των μειονοτήτων και προσφύγων -παρότι τα τρία  τελευταία συνιστούν αντιστοιχα  αντικειμενο της οικονομικής ιστορίας το πρώτο  και της κοινωνιολογίας, παρά της Ιστορίας τα δυο άλλα. Δεν εισάγεται ομως ιστορία των επιστημων ή της φιλοσοφίας για να δικαιολογηθεί η ένταξη στο μάθημα της Ιστορίας των ειδικότερων τομέων  εις βάρος άλλων καθαρά γενικής ιστορίας ενός λαού  -της ιστορίας του συνδικαλισμού ή της ιστορίας της κοινωνικής ένταξης ή μη των μειονοτήτων, της ιστορίας της ανά τον κόσμο προσφυγιάς κ.λπ.

 

Τις αλλαγές προτείνει το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής στο Σχέδιο Προγραμμάτων Σπουδών για το μάθημα της Ιστορίας από τη Γ’ Δημοτικού έως και την Α’ Λυκείου.

Θετικό βήμα ειναι σιγουρα η ένταξη σχετικά προσφατων γεγονότων, όπως  ο πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας και οι επιχειρήσεις για την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν. Εντούτοις μεταξύ των προτάσεων του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) είναι η διδασκαλία του Ψυχρού Πολέμου και η πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων, κάτι που σίγουρα θα προκαλέσει αντιδράσεις ως προς την σκοπιά εξέτασής τους.

Προτείνεται επίσης ο περιορισμός της αναλυτικής παρουσίασης της Επανάστασης του 1821, παρότι θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν μερικά κεφάλαια κυρίως για τα κοινωνικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας, όπως ο εκσυγχρονισμός και η εκβιομηχάνιση -θα πάψει να εστιάζεται στους πρωταγωνιστές της Απελευθέρωσης. Το δε τελευταίο κεφάλαιο θα ειναι η παγκοσμιοποιηση, που και αυτή ουσιαστικά ειναι οικονομικό θέμα και κοινωνιολογικό, οχι καθαρά ιστορικό.

Παράλληλα θα χρησιμοποιούνται Θεματικοί Φάκελλοι με πληροφορίες από τη χούντα των συνταγματαρχών έως τον εμφύλιο πόλεμο και το το Τείχος του Βερολίνου.

Οι θεματικοί φάκελοι θα επιτρέπουν τη μελέτη των ιστορικών ζητημάτων σε βάθος και από αυτούς θα επιλέγουν οι εκπαιδευτικοί τα θέματα διδασκαλίας. Μία ομάδα πανεπιστημιακών μεταξύ των οποίων ο Πολυμέρης Βόγλης και ο Γιώργος Κόκκινος ξεκίνησαν επί υπουργίας Νίκου Φίλη την αλλαγή του μαθήματος με στόχο όπως έλεγε ο Φίλης «την πάταξη της παπαγαλίας».

Προτείνεται αύξηση κατά μία ώρα στη διδασκαλία Ιστορίας σε όλες τις τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου (πλην της Γ’ Γυμνασίου), καθώς  παρά την αφαίρεση ελληνικών στοιχειων  «οι δύο ώρες διδασκαλία δεν επαρκούν».

Κάποιοι ιστορικοί κυκλοι που επαναλαμβανονταν θα διδάσκονται μόνον μια φορά -και αυτο αφορά την αρχαία ιστορία (ο σκόπελος με τη Συμφωνια των Πρεσπών και όχι μονον), η μεσαιωνικη (ο σκόπελος της ελληνικοτητας του Βυζαντιου) και η νεότερη ιστορία (ο σκόπελος των βαλκανικών πολέμων)

Η Ιστορία ως μάθημα δεν θα εστιάζει πλεον στην πολιτική, στρατιωτική και διπλωματική δράση των μεγάλων προσωπικοτήτων.
Στην Γ΄δημοτικού προτείνεται η διδασκαλία των αρχαιοελληνικών µύθων να γίνεται πλέον µε αναφορές και συνδέσεις µε µύθους άλλων λαών

Η μεγαλύτερη αλλαγή που παρατηρείται στις τέσσερις τάξεις του δημοτικού αφορουν στην  Δ’ τάξη, όπου οι μαθητές έως και σήμερα διδάσκονται  Γεωμετρική Εποχή, Περσικούς Πολέμους, τον Χρυσό Αιώνα του Περικλή, την αρχαία ελληνική Ιστορία, την άνοδο της Ρώμης τον Μέγα Αλέξανδρο. Ολα αυτά αφαιρουνται.

Αντικαθίστανται απο την «οικογενειακή, προφορική, τοπική ιστορία που συνδέεται με το άμεσο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον των μαθητών».
 Οι μαθητές στην Ε’ τάξη, ξεκινούν από την προϊστορία και διδάσκονται μέχρι και την οθωμανική κατάκτηση με αναγκαστικά περιορισμένο εύρος θεμάτων
Στην ΣΤ’ Δημοτικού η σημερινή διδακτέα ύλη περιλαμβάνει τις εξελίξεις στην Ευρώπη κατά τους νεότερους χρόνους (Αναγέννηση, Ανακαλύψεις, Διαφωτισµός, οι Δάσκαλοι του Γένους, Επανάσταση του 1821). Πλέον προτείνεται η ιστορική εξέλιξη από τον 15ο αιώνα έως τη σύγχρονη εποχή, με έµφαση στις σηµαντικές τεχνολογικές, κοινωνικές και πολιτισµικές αλλαγές και λιγότερο στην εξέταση συγκεκριµένων προσώπων ή γεγονότων, µε την εξαίρεση της ίδρυσης του ελληνικού κράτους και των δύο Παγκοσµίων Πολέµων.
Στην  Α’ Λυκείου, οπου σήμερα διδάσκεται η περίοδος του αρχαίου κόσμου και φθάνει μέχρι τον Ιουστινιανό, η αρχαία ιστορία εξαφανίζεται και πάλι όπως και το Βυζάντιο και τη θέση τους παίρνει η Νεοτέρα Ιστορία  από το 1880 ως σήμερα. Στο τελευταίο κεφάλαιο προτείνεται η διδασκαλία για το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων, την παγκοσμιοποίηση, τη διεύρυνση της ΕΕ, την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και την εγκατάλειψη του κράτους πρόνοιας. Παράλληλα θα γίνονται αναφορές στις νέες συγκρούσεις, τον εμφύλιο της Γιουγκοσλαβίας, τον πόλεμο στον Κόλπο, τον θρησκευτικό ριζοσπαστισμό, ενώ η διδασκαλία θα αφορά και σε θέματα όπως ο ΟΗΕ και οι αλλαγές στην ενημέρωση.
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here