Ερευνητικά πιστοποιώντας τα ερευνητικά πιστοποιημένα!

 

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Άντε πάλι, ξανά μανά μια έκθεση – τούτη τη φορά του Παρατηρητηρίου Θεμάτων Αναπηρίας της εθνικής συνομοσπονδίας ατόμων με αναπηρία (ΕΣΑΜΕΑ) με θέμα την απασχόληση των αναπήρων – που ξανά μανά πιστοποιεί τα πιστοποιημένα. Άντε και εμείς από πλευράς μας (δημοσιογραφικής) ξανά μανά να σας τα πιστοποιήσουμε, κάνοντας χρήση του πυκνωτικού των συμπερασμάτων/πιστοποιήσεων δελτίου τύπου. 

*Στον πληθυσμό των ατόμων με σοβαρή αναπηρία, το 83,7% των νέων 20-24 ετών, το 72% των νέων 25-29, και το 55,5% των ατόμων ηλικίας 30-34, δεν έχουν καμία εργασιακή εμπειρία.

*Οι γυναίκες με σοβαρή αναπηρία υπολείπονται των γυναικών χωρίς αναπηρία σε ότι αφορά τον δείκτη απασχόλησης κατά 25,3 ποσοστιαίες μονάδες

*Ο δείκτης απασχόλησης των ατόμων με σοβαρή αναπηρία στις ηλικίες 20-64 ετών, υπολογίστηκε να είναι στο εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο του 24,2%, υπολειπόμενος δηλαδή κατά 33,4 μονάδες σε σχέση με την τιμή που λαμβάνει στον πληθυσμό χωρίς αναπηρία (57,6%), ενώ σε σύγκριση με τον εθνικό στόχο της Στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για την απασχόληση υστερεί κατά 46 μονάδες.

*Αξίζει δε να σημειωθεί ότι, αφαιρώντας από το σύνολο των ατόμων με σοβαρούς περιορισμούς ηλικίας 20-64 ετών όσους δηλώνουν «Ακατάλληλοι για εργασία λόγω αναπηρίας», το ποσοστό απασχόλησης της κατηγορίας φτάνει μόλις στο 31,8%.

*Από την ανάλυση των δεδομένων, εξάγεται το συμπέρασμα ότι το χάσμα της απασχόλησης, ο δείκτης δηλαδή που αποτυπώνει τη διαφορά του ποσοστού των απασχολούμενων ατόμων με σοβαρή αναπηρία και του ποσοστού απασχόλησης του πληθυσμού χωρίς αναπηρία, είναι εξαιρετικά υψηλό στις κατεξοχήν παραγωγικές ηλικίες από 25 έως 54 ετών σημειώνοντας τη μέγιστη τιμή του στην ηλικία 35-39 ετών (43,8).

*Ο δείκτης ανεργίας, ανέρχεται σε πολύ υψηλό επίπεδο στο πληθυσμό των ατόμων με σοβαρή αναπηρία αγγίζοντας το 39%.

*Στη κατηγορία των ατόμων με μέτριο περιορισμό/ αναπηρία, άνεργοι είναι το 29,3%, ενώ στον πληθυσμό των ατόμων χωρίς αναπηρία, η ανεργία εκτιμάται στο 24,6%.

*Εξαιρετικά υψηλά είναι τα ποσοστά ανεργίας στον πληθυσμό των ατόμων με σοβαρή αναπηρία, και ιδιαίτερα στις ηλικίες από 25 έως και 39 ετών όπου ο δείκτης υπερβαίνει σε όλες τις ηλικιακές ομάδες το 40%.

*Ο δείκτης ανεργίας λαμβάνει τη μέγιστη τιμή στους νέους 25-29 ετών με σοβαρή αναπηρία, όπου υπολογίστηκε να είναι 58,2% (έναντι του 40,9% των ατόμων χωρίς αναπηρία).

*Το 60,4% (216.984 άτομα) του πληθυσμού με σοβαρή αναπηρία και το 39,2% των ατόμων με μέτριο περιορισμό δραστηριότητας (207.644 άτομα) εκτιμάται ότι δεν μετέχουν στο εργατικό δυναμικό της χώρας, ενώ στον πληθυσμό των ατόμων χωρίς αναπηρία οι μη ενεργοί οικονομικά ανέρχονται στο 23,7% (1.293.406 άτομα).

*Η ανάλυση του μη ενεργού πληθυσμού ανά ηλικία δείχνει ότι σε όλες τις ομάδες ηλικιών με σοβαρή αναπηρία εμφανίζονται ποσοστά μη ενεργών ατόμων άνω του 40%.

*Στον πληθυσμό των ατόμων με σοβαρή αναπηρία, το 83,7% των νέων 20-24 ετών, το 72% των νέων 25-29 ετών, καθώς και το 55,5% των ατόμων ηλικίας 30-34 δεν έχουν μέχρι στιγμής καμία εργασιακή εμπειρία. Τα ιδιαιτέρως ανησυχητικά αυτά ευρήματα συνθέτουν την εικόνα ενός νέου σε ηλικία πληθυσμού πλήρως αποκλεισμένου από τη δυνατότητα αξιοπρεπούς εργασίας και διαβίωσης.

*Τα άτομα με αναπηρία που έχουν κατορθώσει παρά τα εμπόδια και τις διακρίσεις να ενταχθούν στον κόσμο της εργασίας, αντιμετωπίζουν εχθρικά προς την αναπηρία τους εργασιακά περιβάλλοντα και συνθήκες εργασίας, καθώς στη συντριπτική πλειονότητα τους (84%), αναφέρουν ότι δεν τους έχουν παρασχεθεί οι αναγκαίες για την αναπηρία τους προσαρμογές.

Υστερόγραφο για να συνεννοούμαστε: Αυτές οι αδρά χρηματοδοτούμενες έρευνες είθισται διαχρονικά στη χώρα των νεοελλήνων να παρουσιάζονται (από αυτούς που τις υλοποιούν) ως εργαλεία άσκησης πίεσης (προς αυτούς που τις χρηματοδοτούν και τους τις αναθέτουν). Θα είχαν πραγματική/ αδιαμφισβήτητη αξία, αν ήταν ενταγμένες σε κάποιον δοσμένο αναπτυξιακό σχεδιασμό αποτελώντας τη βάση δεδομένων του, όμως κάτι τέτοιο – τόσο αναφορικά με τη συγκεκριμένη όσο και με άλλες ομοειδείς – δεν ισχύει. Και όσο αυτό δεν ισχύει, οι έρευνες αυτές αντικειμενικά είναι χρήσιμες σε δυο κατευθύνσεις: Αφενός, προσφέρουν αμειβόμενη απασχόληση σε αυτούς που τις υλοποιούν. Αφετέρου, πιστοποιώντας ερευνητικά κάθε τρεις και λίγο τα ερευνητικά πιστοποιημένα, με την πάροδο του χρόνου τα καθιστούν “πιστοποιημένα δεδομένα” –σε ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια της λεγόμενης κοινής γνώμης. Εμπέδωση δια της διαρκούς επανάληψης.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here