Αιμίλιος Χειλάκης: «Ο ηθοποιός σε αντίθεση με τον πολιτικό, οφείλει να λέει αλήθειες στο κοινό του. Την αλήθεια του Αμλετ, του Ταρτούφου…»

 

 

Συνέντευξη στην Kέλλυ Σταμούλη

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Εφη Χαλιορή / www.efihaliori.com      

 

Αιμίλιος Χειλάκης: «Ο ηθοποιός σε αντίθεση με τον πολιτικό, οφείλει να λέει αλήθειες στο κοινό του.  Την αλήθεια του Αμλετ, του Ταρτούφου…»

Κορυφαίος στο θεατρικό σανίδι, ανέκαθεν παρών στο πολιτικό γίγνεσθαι με τις σκηνοθετικές του παρεμβάσεις ο Αιμίλιος Χειλάκης έχει ήδη καταγραφεί στο σκληρό πυρήνα του θεατρικού DNA. 

Ο ηθοποιός μιλά στο Press Publica, για την τέχνη του θεάτρου,  την σχέση της με την πολιτική, το σύγχρονο ελληνικό κράτος, το τρόπο αντιμετώπισης των προσφύγων.

  • Τι είναι ταλέντο?

Ταλέντο είναι η πρόθεση.  Η συνέχεια εξαρτάται από την προσωπική αφοσίωση και τις εκάστοτε συνεργασίες που επιλέγει ο ηθοποιός να κάνει.

Η δουλειά μας είναι κατά βάση “χειρονακτική”.  Αν δεν δουλέψεις δεν θα προχωρήσεις.

  • Τί είναι η υποκριτική τέχνη?

Η υποκριτική είναι μία διαρκής προσπάθεια διαχείρισης της ανάσας σου, της στίξης.  Ο ηθοποιός είναι κατ εξοχήν βιολογικό παρά πνευματικό ον.

Αν επί σκηνής ρωτάς, έχεις άλλη ανάσα απ΄ όταν βάζεις τελεία. Δεν μπορεί πχ να θέλω να καταθέσω τη γνώμη μου ενώπιον κοινού βάζοντας άνω τελεία…  Θα αποπροσανατολίσω τόσο τον ηθοποιό συνάδελφο όσο και τον θεατή, θα τους βάλω σε κατάσταση αναμονής.  Ο ηθοποιός οφείλει να δημιουργεί σίγουρους χώρους με τη στίξη του ώστε να επιτρέψει στο θεατή να του συμβεί κάτι.

  • Σε τι στοχεύει η Τέχνη?

Στον διάλογο! Οταν ο θεατής έρθει σε επικοινωνία με το θέατρο, και εν γένει μυηθεί στην όποια καλλιτεχνική άποψη τότε επιτυγχάνεται ο στόχος της Τέχνης.  Ο θεατής ακούει, μορφώνει γνώμη και αντιδρά.  Η διάδραση μεταξύ κοινού και δημιουργού οδηγεί σε σκεπτόμενους πολίτες που συνδιαλέγονται.

 

  • Πως άρχισε η θεατρική σου πορεία?

Στα 25 μου υπό την υψηλή εποπτεία του Λευτέρη Βογιατζή, του ανθρώπου που κατά τη γνώμη μου υπήρξε η πιο ισχυρή προσωπικότητα τις τελευταίες 3 δεκαετίες στο θεατρικό χώρο. Η συνεργασία αυτή εδραίωσε μέσα μου τί θέατρο θέλω να κάνω…

  • Τι ρόλο παίζει το κοινό?

Η τέχνη μας είναι παραστατική.  Ενώπιον κοινού παρίστασαι, παριστάνεις. Στη σχέση θεατή και ηθοποιού είναι κατεξοχήν σημαντικός ο ετεροπροσδιορισμός. Συνεπώς ο θεατής είναι ο σημαντικότερος παράγων στο θέατρο.

  • Το κοινό συχνά παθιάζεται και ταυτίζεται με τους ηθοποιούς. Τι εξήγηση δίνεις σ αυτήν την αντίδραση?

Κατά τη διάρκεια της παράστασης ο θεατής  νιώθει τη «διάρρηξη του χωροχρόνου» μέσω του ηθοποιού. Διαστέλλεται ο χρόνος και ο θεατής μεταφέρεται σε άλλον, διαφορετικό, απροσδόκητο χώρο.  Δεν σου έχει συμβεί να θες «να εισβάλεις» σ έναν πίνακα ζωγραφικής που σε συγκινεί?

  • «Πολύ με συγκίνησε το έργο» , θα ακούσεις θεατές να δηλώνουν με το πέρας της παράστασης. Τι σημαίνει η παραδοχή αυτή?

 Ο καλλιτέχνης γίνεται σημαντικός γιατί σε βάζει στη διαδικασία της ερώτησης.  Αρα ερωτεύεσαι.  Ο έρωτας έχει να κάνει πάντα με την ερώτηση.  Γιαυτό και οι θεατές νιώθουν συχνά «ερωτευμένοι» με τον ηθοποιό.  Ακριβώς επειδή αντιλαμβάνονται το μεγαλείο του εαυτού τους δια των ερωτήσεων που θέτει το έργο μέσω του ηθοποιού.  Ο θεατής ερωτεύεται κατά βάση τον τρόπο που ο ίδιος σκέφτεται βλέποντας το συγκεκριμένο ηθοποιό επί σκηνής.  Βεβαίως υπάρχουν και οι θεατές που κρατάνε τηλεκοντρόλ ακόμη και στο θέατρο!  Θέλουν ν αλλάξουν κανάλι έχοντας εθιστεί στην τηλεοπτική κουλτούρα.  Η μύηση στις Τέχνες δεν είναι εύκολη διαδικασία…

  • Με ποιους θα επέλεγες να δειπνήσεις?

Την Κιτσοπούλου, τον Καραθάνο, τον Μαρκουλάκη, τον Μαρμαρινό, με ανθρώπους δηλαδή που είναι διαρκώς παρόντες, σε εγρήγορση.

  • Ο καλλιτέχνης επηρεάζει τη κοινή γνώμη?

Ο καλλιτέχνης συμβάλλει  σ ένα βαθμό στη διαμόρφωση της κοσμοθεωρίας της εκάστοτε εποχής.  Είναι μέρος αυτού που αργότερα οι ιστορικοί θα ονομάσουν εποχή σου.  Ο τρόπος που ο καλλιτέχνης σκηνοθετεί, παίζει, σκηνογραφεί, δημιουργεί μία άποψη που διαχέεται στον κόσμο.  Ως εκ τούτου έχουμε και εμείς μερίδιο της ευθύνης για τα τρωτά της κοινωνίας.

  • Σε τι διαφέρει ο πολιτικός από τον ηθοποιό?

Ο πολιτικός ανήρ λέει δημιουργικά ψεύδη με συνέπεια να χάνεται η πνευματικότητα.  Και παρότι στην πολιτική σκηνή υπάρχουν υπέροχα μυαλά, δυστυχώς αυτή η ευστροφία κινδυνεύει να μεταλλαχθεί σε πονηριά.  Ο ηθοποιός σε αντίθεση με τον πολιτικό, οφείλει να λέει αλήθειες στο κοινό του.  Την αλήθεια του Αμλετ, του Ταρτούφου, κλπ.

  • Ποιο βιβλίο θα πρότεινες στους έλληνες πολιτικούς?

Του Μακιαβέλι το «Περί ηγεμόνος».

  • Η άποψή σου για το σημερινό ελληνικό κράτος?

Είναι νεόκοπο κράτος το οποίο δεν πέρασε ποτέ από Αναγέννηση, από Διαφωτισμό.  Οι αστικές δημοκρατίες αργήσανε να έρθουν και όταν ήρθανε μείνανε στο επίπεδο του Κοτσαμπάση. Γιαυτό έχουμε φιλεμφυλιακό πνεύμα οι Ελληνες διαρκώς.  Ο ραγιαδισμός, που μας χαρακτηρίζει ακόμη έντονα, μας απαλλάσσει από την ευθύνη, λέμε δηλαδή «δεν φταίμε εμείς φταίνε οι άλλοι…»  Αυτό το διαρκές κλίμα μη ανάληψης ευθύνης οδηγεί σε μεγάλη πόλωση, στην ακροδεξιά και την ακροαριστερά.

  • Με αφορμή τα ρατσιστικά φαινόμενα κατά των προσφύγων, ποια σχέση θεωρείς ιδεατή?

Αν δεν φερθείς με αξιοπρέπεια στον πρόσφυγα αυτός θα γκετοποιηθεί και μέσα από τη γκετοποίηση μπορεί να γίνει επικίνδυνος.  Αν ο πρόσφυγας δεν αφομοιωθεί, δεν μπει στη διαδικασία της ελληνικής κοινωνίας, δεν μάθει τη σκέψη μας τότε θα απομακρυνθεί τόσο πολύ που εύκολα θα τον πλησιάσει κάποιος και θα τον χρήσει  βομβιστή αυτοκτονίας.

 

To Press Public ζήτησε  από τον 9χρονο Ιωνα να ζωγραφίσει τον Αιμίλιο Χειλάκη!

Ο Αιμίλιος Χειλάκης παίζει στο θέατρο Τζένη Καρέζη (Ακαδημίας 3, Κέντρο τηλ 210 3636144) κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στην παράσταση «Μόνος με τον Άμλετ» και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στο «Ταρτούφος ή Οι Απατεώνες».  Και οι δύο παραστάσεις σε σκηνοθεσία – διασκευή Μ. Δούνια και Αιμ. Χειλάκη.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here