Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

 

Μετά την πρόσφατη αναμέτρηση των ευρωεκλογών, άρχισαν να αναφύονται ορισμένα  βαρύνουσας σημασίας  ζητήματα τα οποία θα βρουν μπροστά τους οι πολιτικοί σχηματισμοί που μας εκπροσωπούν. Ήδη από νωρίς άρχισαν τα σχετικά όργανα με την επιλογή των νέων επικεφαλής στελεχών στο χώρο της ανεξάρτητης δικαιοσύνης. Δεν θα επαναλάβω για οικονομία χώρου και χρόνου όσα γράφτηκαν, και είναι αλήθεια πολλά, για το συγκεκριμένο θέμα στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, όσον αφορά  πάντα τα υπέρ και τα κατά της συγκεκριμένης επιλογής. Όμως το πρόβλημα δεν έγκειται εκεί, αλλά κάπου αλλού! Είναι δυνατόν οι επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας του τόπου μας να επιλέγονται από τις όποιες κυβερνήσεις; Είναι αλήθεια κατάλληλοι οι πολιτικοί, έχουν συγκεκριμένα τις απαραίτητες γνώσεις  να κρίνουν  ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς και να καθορίσουν την εξέλιξή τους; Δεν υπάρχουν όργανα μέσα στο δικαστικό σώμα να προχωρήσουν στην  επιλογή με αξιοκρατικά κριτήρια;  Δεν δημιουργεί λοιπόν κάποιες, έστω μικρές, υποχρεώσεις των εκλεγμένων ανώτατων δικαστών απέναντι στους πολιτικούς που τους επέλεξαν;

Ανεξήγητα και πολλαπλά πράγματα συμβαίνουν στην πολιτική ατμόσφαιρα της χώρας. Η κυβέρνηση δεν έκανε πίσω και προχώρησε μπροστά, ξεπερνώντας τον σκόπελο της μη αποδοχής των άλλων κομμάτων να  συναινέσουν στην επιλογή της καινούργιας ηγεσίας του Αρείου Πάγου, διαδικασία η οποία στην πραγματικότητα δρομολογήθηκε για να τους κάνει συνένοχους και όχι κάτι άλλο, δηλαδή συμμέτοχους, όπως τουλάχιστον υποστήριζε, δεδομένου ότι υπήρξε σωρεία αντίθετων φωνών για την όλη υπόθεση. Αλήθεια δεν διαφαίνεται εδώ κάποια υφέρπουσα παράμετρος διαπλοκής; Αν αυτό δεν ονομάζεται έτσι, πως θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε, άραγε, σχολίασαν στελέχη της αντιπολίτευσης;

Η κυβέρνηση προφανώς δεν συνειδητοποίησε επακριβώς ούτε κατάλαβε σε βάθος τι διαμείφθηκε   την προηγούμενη Κυριακή με τις ευρωεκλογές, τουλάχιστον έτσι αφήνει να εννοηθεί με τις πολυποίκιλες δηλώσεις των στελεχών της, όταν ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών της γύρισε την πλάτη. Το πιθανότερο είναι στο μικρό χρονικό διάστημα που απομένει να προσπαθήσει να αποκτήσει ερείσματα για την επόμενη πολιτική περίοδο ώστε να μπορεί να ελέγχει σε ένα βαθμό ορισμένες καίριες διαδικασίες. Και η ανεξάρτητη, όπως πρέπει να είναι, δικαιοσύνη, αποτελεί έναν κρίσιμο τομέα μέσω του οποίου διακυβεύονται πολλά και στο μέλλον.

Οι επόμενες εθνικές εκλογές των αρχών του Ιουλίου, θα κρίνουν ομολογουμένως πολλές πτυχές της πολιτικής ζωής.  Εάν το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας καταφέρει και αποκτήσει αυτοδυναμία, η διαφαινόμενη εξέλιξη της πολιτικής ζωής κατά πάσα πιθανότητα  θα συνεχίσει ως έχει. Όμως τι μέλει γενέσθαι εάν δεν γίνουν πραγματικότητα οι πολυπόθητοι στόχοι για τη σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση; Ουδείς γνωρίζει επακριβώς για τον απλούστατο λόγο ότι θα απαιτηθούν συγκλίσεις και εθνικές συνεννοήσεις μεταξύ των πολιτικών συνδυασμών, ώστε να προκύψει σταθερή κυβέρνηση και ομαλή διακυβέρνηση της χώρας. Αλήθεια πόσο πολιτισμένοι είμαστε ως λαός, από πολιτικής φυσικά σκοπιάς;  Πόσο διατεθειμένοι είναι οι πολίτες και κυρίως οι πολιτικοί μας, όλων των παρατάξεων, να συνεννοηθούν μεταξύ τους και κυρίως πάνω σε φλέγοντα και απαιτητικά ζητήματα τα οποία στην πραγματικότητα είναι τα  περισσότερα;

Η επόμενη περίοδος και κυρίως η επόμενη εθνική εκλογική αναμέτρηση είναι κρίσιμη και αποφασιστικής σημασίας, αφού θα φανεί εάν και κατά πόσο το κράτος θα έχει συνέχεια και δεν θα σταματούν οι λειτουργίες του με το παραμικρό φύσημα του αέρα στον ορίζοντα.  Αλήθεια κάποτε είχε έρθει στο προσκήνιο η πρόταση να επιλέγονται μόνιμα κάποια πρόσωπα σε συγκεκριμένες θέσεις, όπως για παράδειγμα οι υφυπουργοί σε μερικά υπουργεία. Μήπως, τελικά, είναι καιρός να ξαναέρθει το συγκεκριμένο θέμα για συζήτηση; Τα πλεονεκτήματα είναι κάτι παραπάνω από προφανή!

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here